در سینمای جهان بازیگران بیشتر تن به گریم‌های عجیب و غریب می‌دهند

مورد عجیب بازیگر

گریم در سینمای جهان جایگاه ویژه‌ای دارد. تاریخ سینمای جهان نشان می‌دهد هر چه بازیگران حرفه‌ای‌تر بوده‌اند، گریم‌های سنگین و پیچیده‌تری روی چهره‌شان انجام شده است؛ از بازیگران خوش چهره‌ای مثل برادپیت گرفته تا کیت وینسلت.
کد خبر: ۵۰۹۴۲۲

جوانِ پیر، پیرِ جوان!

براد پیت؛ مورد عجیب بنجامین باتن (2008)

«خوشحالم که در این فیلم بازی کردم، اما اگر قرار باشد یک بار دیگر این‌ طور گریم شوم، بازیگری را در سینما کنار می‌گذارم.» این صحبت براد پیت پس از پایان فیلم، به ‌تنهایی سنگینی و سختی این گریم را نشان می‌دهد. وقتی اولین عکس‌های او در پشت صحنه فیلم در روزنامه‌ها و سایت‌ها پخش شد، همه از دیدن چهره او شوکه شدند.

اسکار به قیمت تنگی نفس

نیکول کیدمن؛ ساعت‌ها (2002)

گرفتن اسکار بهترین بازیگر زن باید دلیل بسیار بزرگی باشد که کیدمن توانست سختی سه ساعت گریم و عذاب ماسک دو لایه‌ای روی صورتش را فراموش کند. بازی او زیر گریم و در نقش ویرجینیا وولف، نویسنده مالیخولیایی دنیای ادبیات حیرت‌آور بود. افتادگی پلک کیدمن در فیلم با کرمی انجام شد که بعدها به دلیل عوارض جانبی هرگز مورد استفاده قرار نگرفت. اما مشکل‌ترین و متفاوت‌ترین قسمت گریم، بینی کیدمن بود؛ دو لایه پلاستیکی که قابلیت انعطاف پذیری داشتند و روزنه‌های بسیار ریزی برای نفس کشیدن خانم بازیگر در آن تعبیه شده بود.

نکته عجیب این است که کیدمن به هیچ عنوان حاضر به تغییر رنگ موهای خود نبود. به همین دلیل، گریمور فیلم مجبور شد روزی حدود یک ساعت با استفاده از رنگ موهای موقتی گریم مورد نظرش را انجام دهد. اما گریم کیدمن به همین جا ختم نمی‌شود. برای این که تمام اجزای صورتش نسخه کاملی از ویرجینیا وولف شود، با استفاده از کرم برجستگی‌های گونه او را محو کردند تا صورتش تقریبا یکدست شود.

کتابخوان بی‌سواد

کیت وینسلت؛ کتاب‌‌خوان (2008)

یکی از سخت‌ترین کارها در سینما این است که پیر شدن تدریجی یک نفر را در مقاطع مختلف باورپذیر نشان داد. در فیلم «کتابخوان» گریم‌های بسیار موفق در کنار بازی خوب کیت وینسلت بخوبی جوانی، میانسالی و پیری شخصیت اصلی را نشان می‌دهد. وینسلت هم برای این فیلم اسکار گرفت.

شوالیه وحشت

هیث لجر؛ شوالیه تاریکی (2008)

هیث لجر و گریمش در فیلم «شوالیه تاریکی» بهترین و حیرت‌آورترین همکاری گریم و یک بازیگر برای افزایش تاثیرگذاری یک شخصیت در تاریخ سینماست. گریم هیث لجر از معدود مواردی است که همه در سینما درباره چیزی هم​عقیده هستند. طراحی این گریم چهار ماه طول کشید و جالب است بدانید لجر به دلیل ارتباط برقرار نکردن با گریمش، چند بار طرح‌های گریم را رد کرده بود. او شش ماه قبل از اکران فیلم درگذشت و نتوانست موفقیت استثنایی فیلم و دریافت جایزه اسکار خود را ببیند.

گریم باورنکردنی

چارلیز ترون؛ هیولا (2003)

هیچ‌کس باور نمی‌کرد بازیگری که نقش یک قاتل روانی را در این فیلم بازی می‌کند؛ چارلیز ترون است. گریم بسیار سنگین صورتش او را کاملا ناشناس کرده بود. اما دریافت اسکار بهترین بازیگر زن نشان داد این گریم سنگین ارزش این سختی را داشته ‌است.

 

سنگین‌ترین گریم تاریخ سینما

جیم کری؛ چگونه گرینچ کریسمس را دزدید (2000)

در این فیلم هیچ‌گونه فناوری کامپیوتری در گریم به فریاد جیم کری نرسید. او مجبور بود هر روز، سه ساعت زیر دست گریمور بنشیند و شش ساعت با سنگین‌ترین مواد به کار رفته در گریمش بازی کند و دو ساعت هم مشغول پاک‌ کردن این گریم باشد. بر اساس مواد استفاده شده، این گریم سنگین‌ترین گریم تاریخ سینماست.

او به دلیل تمرین‌های فراوانی که سال‌ها روی عضلات صورتش انجام داده، بهترین گزینه برای انجام گریم‌های سنگین است.

در فیلم‌های «چگونه ​گرینچ کریسمس را دزدید»، «سرنوشت ناگوار خانواده لمونی اسنیکت»، «ماسک» و در جدیدترین فیلمش «A Chirstmas Carol» سنگین‌ترین گریم‌ها روی صورتش انجام شده و او بخوبی توانسته این حجم گریم را تحمل کند.

کاریزمای یک پدرخوانده واقعی

مارلون براندو؛ پدرخوانده (1972)

چانه دگرگون شده و ماسک عبوسی که روی صورت براندو قرار داده شده بود با بازی عالی او تکمیل شد و شمایل ماندگار پدرخوانده را تثبیت کرد.

جالب است بدانید براندو ابتدا حاضر به کار شدن این گریم روی صورتش نبود. او در تمام مدت فیلمبرداری دو گلوله پنبه زیر لب پایین‌اش گذاشته بود تا صورت عجیبش‌ بیشتر شبیه یک پدرخوانده واقعی شود.

این هیولاهای ترسناک

زامبی‌ها؛ شب مردگان زنده (1968)

جورج رومرو کارگردان این فیلم بعد‌ها گفت مهم‌ترین دلیل موفقیت این فیلم، گریم زامبی‌های فیلم بود که توانست بخوبی وحشت را در تماشاگران ایجاد کند. پس از موفقیت این فیلم، فیلم‌های ژانر وحشت به پر و پا قرص‌ترین مشتری گریم‌های سنگین تبدیل شدند.

انسان دست‌ساز!

بوریس کارلوف؛ فرانکشتاین (1932)

یکی از اولین گریم‌های سنگین تاریخ سینما است. صورت کارلوف در این فیلم باید طوری گریم می‌شد که او را به‌ عنوان یک انسان دست‌ساز نشان می‌داد. او در این فیلم گاهی تا 12ساعت هم گریم روی صورتش بود. عوارض این گریم روی صورت او باعث شد بعد‌ها قانون زمان گریم به‌ وجود آید.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها