در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
سفرهای معظم له را از زوایای گوناگون میتوان مورد توجه و کنکاش قرار داد که این یادداشت به برخی از آنها میپردازد.
نخستین و مهمترین بعد این سفرها، به نمایش گذاشتن و تاکید بر رابطه ناگسستنی میان امام و امت در نظام اسلامی است؛ رابطهای که جلوههای تماشایی از مردمسالاری دینی را به تصویر میکشد و متفاوت بودن ماهیت و عمق آن را با دموکراسیهای رایج دنیا آشکار میسازد؛ رابطهای دوطرفه که علاوه بر صحنههای دلدادگی رهبری با مردم و بالعکس، در این مصراع از زبان رهبر فرزانه انقلاب متجلی شد که «راز کم گو من به تو عاشقترم»
بعد دیگر این سفرها که میتوان به آن اشاره کرد، فرصتی فشرده و مغتنم است برای مرور بر آخرین مواضع نظام جمهوری اسلامی ایران در خصوص مهمترین مسائل داخلی، منطقهای و بینالمللی.
رهبر معظم انقلاب در این سفرها، هم به اقتضای شرایط روز و هم مخاطبین متنوع در دیدارهایشان اعم از طلاب و روحانیون، فرهنگیان، نخبگان و دانشگاهیان، زنان، جوانان، خانواده معظم شهدا و ایثارگران، نیروهای مسلح و ...
علاوه بر پرداختن به برخی اصول و مبانی نظری نظام اسلامی، مهمترین و آخرین مسائل هر حوزه را مورد توجه قرار داده، به تبیین آنها میپردازند. بنابراین هر کدام از این سفرها، مجموعهای است روشنگر، هم برای همه کسانی که علاقهمند به اطلاع از آخرین نظرات و مواضع نظام جمهوری اسلامی هستند و هم مسئولان و سیاستمداران کشورمان تا رفتار و مواضع خود را مجددا تنظیم کنند.
سومین بعد این سفرها، اشراف بیشتر و نزدیکتر رهبر انقلاب به مسائل کشور و تحرک، سرعت و شتابی است که به برکت این سفرها در اجرای پروژهها ایجاد میشود و موانع سرراهی که برطرف میگردد. چهارمین و آخرین بعد این سفرها که این یادداشت به آن میپردازد، برخی حواشی مهمی است که در جریان این سفرها پیش میآید و لازم است دستگاهها و نهادهای ذیربط ویژه و جداگانه به آن بپردازند. به طور مثال در همین سفر خراسان شمالی به نکتهای که در ابتدای دیدار با فرهنگیان مطرح شد، یعنی گلایه رهبر فرزانه انقلاب از شعر توام با اغراق و مبالغهای که در وصف ایشان خوانده شد میتوان اشاره کرد.
معظمله در این باره، ضمن مطلوب دانستن ابراز محبت به مسئولان و خدمتگزاران کشور فرمودند: منتها نکتهای که من میخواهم عرض کنم، این است که اظهار محبت منتهی نشود به گفتن سخنان و تعبیراتی که مبالغهآمیز بودن آنها برای همه آشکار است. البته شعر جای اغراق و مبالغه است اما این که از افراد کوچک و ناقصی از قبیل این حقیر، با تعبیراتی اسم بیاوریم که مخصوص بزرگان عالم آفرینش است، مربوط به معصومین است، مربوط به انبیا و اولیا است، چیز خوبی نیست . ما این فرهنگ را نباید در جامعه گسترش دهیم. انتظار میرود دستگاههای فرهنگی از جمله شورای فرهنگ عمومی برای زدودن چنین ناهنجاریهایی از چهره فرهنگ کشور بکوشند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: