در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
ایران کشوری مانند «تووالو» نیست که حدود یک دهه از عمر تاسیساش بگذرد؛ وقتی صحبت از فرهنگ و ایران به میان میآید قطعا مخاطب جهانی، پیش ذهنیت گستردهای از آن دارد و ما را با استوانههای بزرگ علم، تمدن و فرهنگ مانند حافظ، مولانا، خیام، ابنسینا، زکریای رازی و... میشناسند.
به همین دلیل وقتی پرچم فرهنگی ایران در خارج از مرزهای جغرافیایی به اهتزاز در میآید حداقل انتظار این است که بخش اصلی و پر رنگ این برنامهها به ادبیات مکتوب ایران اختصاص داشته باشد.
این مقدمه را داشته باشید تا برسیم به امروز که دومین هفته فرهنگی ایران در روسیه و به میزبانی مسکو و سنپترزبورگ آغاز به کار میکند.
آن طور که خبرگزاریها منتشر کردهاند در این رویداد فرهنگی، آثاری از هنرمندان کشور مشتمل بر صنایعدستی ایرانی در رشتههای میناکاری، شیشهکاری، خاتمکاری، لباسهای سنتی و هنرهای تجسمی با گرایش نقاشی، مجسمهسازی و عکس و تصاویر به نمایش در میآید.
همچنین در ایام برگزاری هفته فرهنگی ایران در روسیه، گروه موسیقی سنتی به اجرای موسیقی اصیل ایرانی میپردازد.
در کنار برگزاری هفته فرهنگی ایران در روسیه، هفته فیلم ایران هم با نمایش پنج اثر سینمایی ـ ایرانی شامل آلزایمر اثر احمدرضا معتمدی، راه آبی ابریشم به کارگردانی محمدرضا بزرگنیا، اینجا بدون من به کارگردانی بهرام توکلی، روزهای زندگی به کارگردانی پرویز شیخ طادی و ملک سلیمان ساخته شهریار بحرانی که به زبان روسی دوبله شدهاند، برپا میشود.
همان طور که خواندید در میان انبوه برنامهها، هیچ خبری از برگزاری نمایشگاه کتاب یا حضور نویسندگان و شاعران ایرانی دیده نمیشود.
به نظر میرسد هفتههای فرهنگی ایران که در دیگر کشورها برگزار میشود، بیشتر هفتههای هنری هستند؛ اگر مسئولان به هر دلیل تمایلی به حضور ادبیات، شاعران و نویسندگان در هفتههای فرهنگی ایران ندارند، حداقل به جای هفته فرهنگی، از عنوان هفته هنری ایران استفاده کنند تا مخاطب جهانی هم بداند که با چه محورها و برنامههایی روبهرو خواهد شد.
زینب مرتضاییفرد / گروه فرهنگ و هنر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: