لولههای نفت در انتظار مجوز برای عبور از پارک ملی
لولههای انتقال نفت سروستان در حالی به پشت فنسهای پارک ملی بمو رسیده و منتظر دریافت مجوز از محیط زیست است که شورای شهر زرقان مخالفت خود را با آن اعلام کرده است. این شورا همچنین با ساخت پالایشگاه دوم شیراز نیز که گفته شده طرح توسعه پالایشگاه اول محسوب میشود، مخالفت کرده است.
علیرضا ظریفی، رئیس شورای شهر زرقان در گفتوگو با خبرگزاری میراث فرهنگی درباره موضع شورای این منطقه در مورد عبور لولههای نفتی از پارک ملی بمو گفت: پارک ملی بمو تنوع زیستی منحصربهفردی دارد که به طور حتم با عبور خط لوله آسیب جدی خواهد دید.
وی افزود: منطقه پارک ملی بمو منطقهای کوهستانی است که برای عبور خط لوله لازم است کوهتراشی گستردهای در آن انجام شود و در واقع با انجام عملیات عبور خط لوله، پارک ملی دو بخش میشود که بر تنوع زیستی منطقه تاثیری چشمگیر میگذارد.
ظریفی با بیان اینکه خط لولهای که هماینک پشت فنسهای پارک ملی بمو در انتظار مجوز محیط زیست است، با عبور از باغهای مردم محلی به این منطقه رسیده است، تصریح کرد: ممکن است دستاندرکاران بتوانند مردم محلی را بابت تخریب باغهایشان راضی کنند که البته هنوز هیچ اقدامی در این باره انجام ندادهاند، اما با محیط زیستی که برای همیشه تخریب میشود چه خواهند کرد؟
با وجود آنکه که محیط زیست هنوز مجوز ورود به پارک ملی را نداده، اما ظریفی معتقد است رساندن خط لوله سروستان به نزدیکی پارک ملی بمو موجب میشود محیط زیست در عمل انجام شده قرار گیرد و در نهایت به عبور رضایت دهد.
این عضو شورای شهر با بیان اینکه این شورا با ساخت پالایشگاه دوم شیراز نیز مخالف است، گفت: پالایشگاه شیراز در منطقه زرقان واقع است که بابت وجود 21 درصد از صنایع استان فارس در این بخش، از آلودهترین مناطق این استان است و گنجایش آلودگی بیشتر را ندارد.
به گفته ظریفی، چاههای نفت سروستان پیش از انقلاب کشف شده بود، اما اکنون با تحریم بنزین، به نظر میرسد استفاده از چاههای نفت منطقه سروستان بابت تولید بنزین و خودکفایی در این مورد باشد که البته آلودگیهای بسیار و تخریبهای گستردهای را به دنبال دارد.
دبیر موسسه 13 فروردین نیز در اینباره گفت: مجوز تاسیس پالایشگاه دوم که متعلق به بخش خصوصی بوده و نوع محصولات و میزان آن با پالایشگاه اول که دولتی بوده کاملا متفاوت است، در سال گذشته توسط رئیس سازمان محیط زیست که به شیراز سفر کرده بود در جلسهای به طور شفاهی به مسئولان استانی داده شد.
علیاکبر کاظمینی افزود: در اسفند سال 90 هیات وزیران که ریاست سازمان محیط زیست هم در آن حضور دارد مصوب کرد که تا شعاع 30 کیلومتری شهر شیراز هیچگونه صنایع آلاینده نباید ایجاد شود، حال این که محل احداث پالایشگاه دوم در 20 کیلومتری شهر شیراز است.
وی خاطرنشان کرد: این در حالی است که شدت آلودگی در دشت زرقان که توسط کوههای بلندی احاطه شده، طبق تحقیقات دانشگاه شیراز در سالیان گذشته به حدی بالاست که گنجایش هیچگونه بار دیگری ندارد و احداث هیچ کارخانه و پالایشگاهی آن هم در قلب شهر زرقان که کودکان و مردم آن اکنون از بیماریهای تنفسی رنج میبرند توسط هیچ متخصصی توصیه نمیشود.
این فعال محیط زیست تصریح کرد: آبشخور و زیستگاه آهوان پارک ملی بمو نیز درست چسبیده به محل احداث پالایشگاه دوم است که با احداث آن، اینها از بین میروند و حلقههای اکوسیستمی یکی یکی از هم گسسته میشود.
کاظمینی تاکید کرد: متاسفانه از سمت شرق شهر زرقان و غرب پارک ملی بمو از تنگه آببز خط لوله نفت با عبور از باغها و تخریب آنها به پشت فنس پارک ملی بمو رسیده است، در جایی که چشمه آببز محل آبشخور قوچ، پازن و میش شیرازی است و در بدترین شرایط کمآبی و خشکسالی، این چشمه آب دارد و در این گردنه با عبور این خط لوله بعید نیست که این چشمه با نفت آلوده شود و همچنین از سمت شرق پارک بمو در منطقه شولبند امیر خط نفت به پشت فنس پارک ملی بمو رسیده و آماده است که با توجیه اینکه این چند کیلومتر از هدررفت سرمایه جلوگیری و باعث ایجاد شغل میشود مجوز ورود به پارک ملی بمو را بگیرند و شاهد از بین رفتن یک ذخیرهگاه ژنی کمنظیر که پشتوانه زندگی انسانهاست، باشیم.
پارک ملی بمو یکی از قدیمیترین پارکهای کشور با بیش از 50 سال قدمت است.
وسعت کنونی پارک 48 هزار هکتار است که عملا 12 هزار هکتار سمت غربی جاده شیراز ـ اصفهان از 36 هزار هکتار دیگر جدا شده و به علت تجاوزات و شهرکسازی، ارزش اکولوژیکی آن بشدت کاهش پیدا کرده و در حقیقت تمرکز حفاظت از 36 هزار هکتار سمت شرقی جاده صورت میگیرد.
