تعقیب و گریز در لوکیشنی بکر

فیلم با لوکیشنی بکر و تازه شروع می‌شود که با نام فیلم تطابق دارد. سکانس‌های ابتدایی میان ماندن و رفتن را کجا تصویربرداری کردید؟

بله، همراه حمید مولوی که علاوه بر نگارش فیلمنامه، تهیه‌کنندگی کار را هم بر عهده داشت، تغییراتی در فیلمنامه دادیم. این فیلم از تولیدات سیمافیلم است و تهیه‌کننده چند سال به دنبال ساخت این فیلم بود تا این‌که شرایط ساخت آن مهیا شد و از من هم به عنوان کارگردان دعوت شد. من چند کار برای سیمافیلم انجام داده‌ام و این مرکز برایم غریبه نیست.

از سوی دیگر، هر کارگردانی برای این‌که خودش را به فیلمنامه نزدیک کند بعد از مطالعه آن تغییرات لازم را اعمال می‌کند. این اتفاق هم در فیلم میان ماندن و رفتن افتاد و ما تلاش کردیم سکانس‌هایی را اضافه یا کم کنیم تا قصه قوام لازم را داشته باشد.

اتفاقا ویژگی این فیلم برای خودم، دوری از فضاهای تکراری آپارتمان‌نشینی بود. علاقه‌مندم گونه‌های متفاوت را تجربه کنم. بنابراین احساس کردم کارگردانی فیلم میان ماندن و رفتن ـ با توجه به قصه‌ای که دارد ـ این شرایط را برایم فراهم می‌کند، در این فیلم موقعیت‌های پیش‌بینی‌نشده‌ای وجود داشت که همه ما را وادار کرد برای بهتر‌شدن کار فکر کنیم.

به نظرم اتفاق خوبی در میان همنسلان من افتاده که تلاش می‌کنند در کارهایی که می‌سازند از فضاهای تکراری دوری کنند. البته نمی‌گویم من موفق هستم یا نه؟ اما تلاش می‌کنم کاری که می‌سازم متفاوت بوده و حرف تازه‌ای برای گفتن داشته باشد.

نه، اصلا نگران نبودم، چون می‌دانستم قصه آنقدر برای مخاطب جذابیت دارد که آنها را با خود همراه می‌کند و شکست زمان برای بینندگان مشکلی ایجاد نمی‌کند. اتفاقا بیننده علاقه‌مند است اثری که می‌بیند سطح سلیقه‌اش را ارتقاء ببخشد. به عقیده من، اگر اثری پیچیدگی لازم را نداشته نباشد، نمی‌تواند برای بیننده جذابیت ایجاد کند. به نظرم حتی ایرادی ندارد اگر اثری را دو بار ببینیم تا متوجه شویم پیام کار چیست. علاوه بر آن، ذهن بینندگان از ما جلوتر است و ما باید سعی کنیم خودمان را به آن برسانیم و این مساله میسر نمی‌شود مگر آن‌که از روایت‌های خوبی در قصه استفاده کنیم تا برای مخاطبان جذاب باشد.

در ارتباط با قاب‌بندی‌های خاص هم ـ که به آن اشاره کردید ـ باید بگویم هر فیلمنامه‌ای نمابندی خودش را دارد. ما تلاش کردیم تا سطح کیفی پلان‌ها خوب باشد، حتی یک‌چهارم از زمان این فیلم را به تصویربرداری صحنه‌های تعقیب و گریز اختصاص دادیم تا کیفیت تصاویر خوب باشد.

اتفاقا انتخاب خوبی بود. این حرف را به خاطر تعصبم نمی‌زنم. ساعد سهیلی بهترین انتخاب برای نقش مجید بود. او جوان آینده‌داری است.

من سعی کردم برای این نقش از بازیگری استفاده کنم که برای مخاطب شناخته‌شده نیست. زمانی که او فیلم میان ماندن و رفتن را بازی کرد در هیچ اثری بازی نکرده بود و بعد در فیلم سینمایی «گشت ارشاد» بازی کرد. به هر حال انتخاب او خوب بود، چون مخاطب ذهنیتی درباره او نداشت و این مساله نقش را برای بینندگان ملموس می‌کرد. من همیشه سعی می‌کنم در کارهایی که می‌سازم از بازیگران جدید استفاده کنم. ما نیاز داریم بازیگران جوان مستعد را معرفی کنیم تا در این باره با محدودیت روبه‌رو نشویم.