تعلیم رانندگی در محیط مجازی

شبیه‌ساز رانندگی دومنظوره همان خودروی حقیقی است که با مدل ریاضی صحیح و بی‌نقص طراحی شده و دارای تجهیزات سخت‌افزاری، نرم‌افزاری و مکانیکی مانند فرمان، دنده، گاز و سایر اجزای خودروست. نرم‌افزار آن هم براساس اطلاعات دریافتی، جزئیات حرکتی و رفتار ماشین را شبیه‌سازی کرده که منجر به پخش تصاویر روی مانیتور می‌شود. این دستگاه به گونه‌ای طراحی شده که به محض نشستن کاربر و کارآموز پشت سیستم، تمام شرایط رانندگی را فراهم می‌کند و کاربر می‌تواند تمام مهارت‌های رانندگی را در محیطی مجازی، امن، بدون مصرف سوخت، ایجاد ترافیک و آلودگی هوا و استهلاک خودرو به درستی فراگیرد. یکی دیگر از مزیت‌های استفاده از این دستگاه این است که تمام عوامل خطرساز و حادثه‌آفرین​ واقعی را شبیه‌سازی می‌کند تا کارآموز حضور ذهن و آمادگی بیشتری نسبت به مقابله با چنین حوادثی را پیدا کند. این کار باعث می‌شود سهم قابل‌توجهی از خسارات وارده جانی و مالی کاهش پیدا کند. به همین دلیل این دستگاه می‌تواند در همه آموزشگاه‌های کشور، پارک‌های تفریحی، نیروهای نظامی و انتظامی مورد بهره‌برداری قرار گیرد.

زمان دانشجویی در کشور آمریکا از یک ارگان نظامی بازدید داشتم. یک افسر با سیستم قدیمی کرونومترداری راننده‌ای را تست می‌کرد. در همان لحظه طرحی به ذهنم خطور کرد که هم آموزش را ارتقاء و هم تست را به طور جدی انجام می‌داد. این طرح را به همان افسر پیشنهاد دادم. او نشانی‌ام را گرفت و عصر همان روز همراه یک گروه نظامی به سراغم آمد. طی صحبت‌هایی که به انجام رسید، قرار شد برای اجرایی شدن این طرح، کارگاهی با تجهیزات کامل در اختیار من قرار گیرد. به این طریق برای اولین‌بار طرح شبیه‌ساز برای رانندگی روی یک مدل از اتومبیل فورد اجرایی شد. با توجه با این‌ که در آن زمان هنوز کامپیوتر رونق امروزه را نداشت. آن سیستم با اسلاید کـــار می‌کرد. پس از آن طولی نکشید که انگلستان و دیگر کشورها هم از آن سیستم استقبال کردند و امروزه همین دستگاه با تکنولوژی بالاتری مورد بهره‌برداری آنان قرار می‌گیرد.

نه، متاسفانه در کشور ما مقاومت برای تجهیزات جدید خیلی زیاد است. مثلا در اولین قدم برای تولید انبوه این طرح، نامه‌ای از طرف نیروی انتظامی به من ابلاغ شد که سیمولاتور (شبیه‌ساز رانندگی) در آموزش قدغن است و هیچ‌کس نمی‌تواند استفاده کند. اگر ما مرگ و میر جاده و خیابان را به سطح پایین برسانیم و به انسان‌ها آموزش درست رانندگی کردن را یاد بدهیم، برای کشور ضرر دارد؟ اما آشنایی نداشتن برخی مسئولان نسبت به شبیه‌ساز رانندگی و سنگ‌پراکنی‌های متعدد و از سر باز کردن آنها هم مانع نشد که من از اجرای چنین کاری در کشور خسته شوم. عاقبت با لطف خدا و پشتکار و اراده قوی‌ام موفق شدم با اخذ وام 80 میلیونی با سود 15 درصد دو دستگاه بسازم و در آموزشگاه‌های تبریز نصب کنم. شکر خدا با همان دو دستگاه توانستم وام بانک را بپردازم و با تولید انبوه این دستگاه در سال 84 برای بسیاری از جوانان جویای کار اشتغالزایی کنم.

برای آموزش تجهیزات حرکتی، به سر منشأ ارتقای تمام علوم یعنی علم شبیه‌سازی نیاز است و علم پزشکی، هوایی، دریایی و زمینی در آینده نزدیک مستلزم داشتن تکنولوژی شبیه‌سازی خواهد بود. پس اگر فرد دلسوزی برای کشور باشیم باید درخصوص شبیه‌سازی هوایی، دریایی و زمینی به خودکفایی برسیم و به آن ارزش بدهیم در غیر این صورت رشد و ارتقای آموزش‌های مربوط بی‌ثمر خواهد بود. حدود 40 سال پیش آمار تصادف وسایل نقلیه در کشور آمریکا بیداد می‌کرد، اما با استفاده از این طرح که 20 سال از زمان آن می‌گذرد میزان تصادفات رانندگی کشور آمریکا به میزان قابل‌توجهی کاهش یافته است. پس چرا ما نباید از این وسیله آموزشی که کاهش مصرف سوخت (اساسی‌ترین مشکل جامعه)، مرگ و میر تصادفات، خسارات مالی، ترافیک، آلودگی هوا و هزینه آموزش، از بین بردن استرس و آموزش مهارت کافی و عکس‌العمل سریع در مقابل بروز حوادث که از جمله مزیت‌های مهم آن است، در کشورمان استفاده کنیم؟ اگر مسئولان کشوری اجازه بدهند ما بدون کمک مالی دولت، کل آموزشگاه‌های کشور را به چنین سیستمی مجهز کنیم، طی 10 تا 15 سال آمار تصادف در خیابان و جاده‌های کشور بسیار کاهش خواهد یافت.

امسال سال تولید ملی و حمایت از سرمایه ایرانی اعلام شد، چند ارگان به این امر مهم توجه داشتند؟ در صورتی که غفلت از این امر مهم یا هر طرح دیگر موجب صدمه رسیدن به پایه‌های اجتماعی می‌شود. ما به تحریم تهدید شده‌ایم، در حالی که موضوع تحریم نیست بلکه جنگ تکنولوژی است. چرا ما نباید تکنولوژی خود را ارتقا دهیم؟ صرفا با شعار دادن مشکلی حل می‌شود؟ ما باید دست به دست یکدیگر دهیم و با اعتماد به نفس برای تولید بیشتر محصولات داخلی تلاش کنیم. جوانان را به سمت خلاقیت و نوآوری سوق دهیم تا از قافله تکنولوژی که دنیا به سمت آن پیش می‌رود، عقب نمانیم.