هوای تهران فقط با برنامه پاک می‌شود

شهرهای بزرگ کشور و خصوصا مناطق غربی هم همین وضع را تجربه می‌کنند؛ در حالی که 12 سال پیش قرار بود مشکل گام به گام حل شود تا امروز هوای پاک نصیبمان شود. براساس برنامه جامع کاهش آلودگی هوا که از سال 1379 در هیات دولت به تصویب رسید، قرار بود طی یک دوره ده ساله میزان آلودگی هوا به حد استانداردهای ملی کاهش پیدا کند.

براساس این برنامه، در تهران 12 سازمان مختلف در برابر آلودگی هوا مسئولیت دارند که بعد از 12 سال نه‌تنها اتفاقی نیفتاد؛ بلکه روسیاهی‌اش برای هوا مانده است.

راهکارهای ارائه شده از سوی هر سازمان و وزارتخانه‌ای چند روز بعد از سوی سازمان دیگری نقد می‌شود. همین ده‌روز پیش که دوباره ریزگردها به تهران و استان‌های هم‌جوار هم رسید، معاون استاندار تهران برای کاهش آلودگی‌های ناشی از ذرات کمتر از 2/5 میکرون استفاده از روش مه‌پاشی را پیشنهاد داد.

محمدرضا محمودی گفته بود یکی از راهکارهای کاهش ذرات معلق، آب‌پاشی بود که انجام نشد، اما روش‌های مدرن‌تری مانند استفاده از دستگاه‌های مه‌پاش است که با تبدیل آب به مه، رطوبت هوا را افزایش داده و ذرات را سنگین می‌کند.

چند روز بعد از مطرح شدن این پیشنهاد، رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست با انتقاد از این طرح و نسبت دادن آن به شهرداری تهران اعلام کرد که مه‌پاشی برای کاهش آلودگی هوا پشتوانه علمی ندارد.

دیروز هم مشاور شهردار تهران در امور محیط‌زیست با اعتراض به سخنان رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست این طرح را متعلق به شهرداری ندانست و اعلام کرد که آلودگی هوای تهران با برنامه حل می‌شود نه با آب‌پاشی یا مه‌پاشی.

این اولین بار نیست که طرح‌های مطرح شده درخصوص آلودگی هوا با تائید و تکذیب همراه می‌شود، درواقع کار به جایی رسیده که همه راه‌های مطرح شده برای کاهش آلودگی هوای تهران در این سال‌ها لوث شده است و هیچ سازمان و وزارتخانه‌ای به دنبال هم‌اندیشی برای حل این مشکل نیست. ظاهرا ادامه این روند فقط روسیاهی هوای تهران را بیشتر می‌کند.