بزن در رو

ملت و دولت الکترونیک

تجارت الکترونیک، یکی از موضوعات و مباحث مدرن امروزی در حوزه اقتصاد جهانی است. دیگر لازم نیست که مثلا یک آدم تاجر که هزار و یک کار و گرفتاری ـ از جمله شمردن پول‌هایش ـ دارد؛ در هرجای دنیا که می‌خواهد معامله‌ای را جوش بدهد، بلند شود این همه راه خودش سیخ برود سر معامله و یا اگر هم می‌رود، بردارد یک هفشده تا چمدان پرپول نیزبه همراه خود ببرد که داد و ستد کند. هزار و یک خوف و خطر و حادثه در راه است. یک موردش را برادر پیشکسوتم جناب سعدی که مرد سفر بوده، در یکی از سفرهای غیراستانی‌اش به چشم خود دیده و چنین به تعریف آن نشسته:
کد خبر: ۵۰۱۳۴۷

آن شنیدستی که در اقصای غور/ بارسالاری بیفتاد از ستور...

فلذاست که هرچه در امور تجاری و بازرگانی از ابزار و آلات الکترونیک و اینترنتی استفاده کنیم؛ طوری که می‌گویند، به صلاح و صواب نزدیک‌تر است. بخصوص اگر سرعت اینترنت معرکه باشد. از شما چه پنهان، تجارت الکترونیک، هم باعث تسریع امور مربوط به معاملات می‌شود، هم شفافیت‌سازی بیشتری دارد و زمینه‌های تقلب و فساد و کلاهبرداری را کم می‌کند؛ و هم اخیرا اطلاع یافتیم که موجب کاهش نرخ تورم می‌شود. این مطلب را ما از خودمان به فواید بی‌شمار تجارت الکترونیک اضافه نکردیم. عین مطلب رئیس مرکز توسعه تجارت الکترونیکی در گفت‌وگویی مفصل با همین روزنامه خودمان در شماره روز گذشته است. برای همین است که نه تنها در تجارت خارجی و بین‌المللی، که در داخل کشور و در معاملات داخلی هم نباید از شیوه‌های الکترونیکی غافل بود. گاهی یک لحظه غفلت، موجب یک عمر پشیمانی است. الان سال‌هاست که صحبت از تشکیلات خوبی به نام «دولت الکترونیک» است که خودش برخی امور سازمانی و اداری ــ مثلا در زمینه صدور گواهینامه یا گذرنامه ـ انجام می‌دهد؛ بی‌آن‌که شما خود شخصا درگیر وعلاف برخی ادارات و کاغذبازی‌های احتمالی آن مراکزِ«اربابْ رجوعْ تکریم کُن» گردید و هی دور خود بگردید.

درخصوص ملت هم که چه عرض کنیم. به حول و قوه امکانات الکترونیکی که پیش آمده، بخش عظیمی از مردم، بخصوص جوان‌ترها، اهل استفاده از اینترنت در اقسام و اشکال مختلف آن می‌باشند. حتی بعضا در یک یا چند شعبۀ بانکی، دارای حساب الکترونیکی نیز می‌باشند که با فشار دادن یک دکمه، مبالغ زیادی از جمله یارانه خود را می‌توانند جابه جا کنند.

بسته پیشنهادی: با عنایت به آنچه درباب اهمیت و حساسیت فوق العادۀ تجارت الکترونیک و لزوم گسترش آن گفته شد؛ نکاتی چند در قالب یکسری پیشنهاد ارزنده به ذهن حقیر می‌رسد که تا نپریده، خدمت شما عرض می‌کنم:

1ـ خرید الکترونیکی: طوری باید زمینه‌های استفاده از اینترنت برای خرید و فروش داخلی و خارجی مهیا گردد که منبعد حتی شما برای خرید نان شب خود هم مجبور نباشید که تا سر خیابان یا کوچه‌تان بروید. حتی در حوالی نارمک. باید امکانات الکترونیک طوری باشد که شما بتوانید با سوپر محله یا قصابی سرگذر هم ارتباط برقرار کنید و مثلا از طریق چت کردن با اکبرآقای قصاب، اطلاع پیداکنید که آیا گوشت تازه رسیده است یا نه؟ و اگر رسیده، طبق آخرین نظرات بازار بورس کشور، دارای چه قیمتی می‌باشد؟.... آن وقت با دانستن این اطلاعات است که می‌توانید با آگاهی و اشراف بیشتری خرید کنید. ای بسا که با واریز الکترونیکی پول، اکبرآقا گوشت موردنظرتان را هم با پیک به در منزل بفرستد.

2ـ دانلود کردن جنس: در برخی مقاطع تاریخی، بعضی کالاها و اجناس ممکن است بنابه دلایلی، از جمله بحران خفن اقتصادجهانی یا جوسازی‌های الکی داخلی، برای یک چند مدت کوتاهی ـ و نه به اندازه ازل تا به ابد که فرصت درویشان است ـ کمی بیش از حد معمول و متعارف گران شود. خب در این‌گونه مواقع با استفاده از امکانات الکترونیکی می‌توان نسبت به دانلود کردن آن کالا اقدام کرد. نمی‌دانید چقدر حال می‌دهد که مثلا آدم یک دو سه کیلو مرغ و تخم مرغ دانلود کند.

3ـ رابطه الکترونیک: وقتی که هم دولت الکترونیک داریم و هم ملت عموما اهل استفاده از اینترنت هستند؛ خب در این حالت، ملت و دولت خیلی راحت می‌توانند هر لحظه که خواستند با هم چت بکنند و درد دل کنند. این در کنار سفرهای استانی، جواب می‌دهد. می‌توان در فضای مجازی هم سفر استانی کرد. فقط کافی است که ملت و دولت، اصطلاحا به قول کاربران اینترتی،«آی دی» همدیگر را بدانند. زمانی نگارنده خود در این راستاچنین ابراز خوشحالی کرده واظهار داشته بود:«بنده خوشحالم که هی چت می‌کنم‌/‌با رئیس جمهور صحبت می‌کنم.»

رضا رفیع

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها