با توجه به مطالبی که گفته شد پیدایش طوفانها پدیده ای غیر عادی نیست ، بلکه در نواحی اقیانوسی حاره ای امکان پیدایش آ نها وجود دارد; اما نکته مهم در تعداد بالا و شدت و دوام زیاد این توفان هاست.
آیااین یک تصادف است که در کمتر از یک ماه 4 توفان عظیم و با دوام شکل می گیرند؛ بسیاری بر این باورند که این مساله نخستین نشانه ها از فاجعه ای است که بر اثر گرم شدن زمین به وجود آمده و انسان با تولید گازهای گلخانه ای در خلق آن متهم شماره اول است.
با بالا رفتن دمای میانگین زمین بر اثر پدیده
گلخانه ای (که با تولید گازهای گلخانه ای ایجاد می شود) دمای میانگین آبها نیز بالاتر می رود; بنابراین در بازه طولانی تری از سال شرایط دمایی اقیانوس ها که برای شکل گیری توفان ضروری بود، مهیا می شود.
در عین حال دمای بالای آب تا عرضهای بالاتر نیز ادامه پیدا می کند و بدین ترتیب زمان ورود به آبهای سرد که عامل اصلی ضعیف شدن و از میان رفتن توفان بود به عقب می افتد، بنابراین عملا با گرم شدن آب دریاها توفان ها هم شانس بیشتری برای تولد و هم فرصت بیشتری برای زندگی پیدا می کنند.
این مساله می تواند هشداری جدی به حساب آید. افزایش تعداد توفان ها تنها معضل گرم شدن زمین نیست و اگر به آن بی توجهی شود بزودی عصر جدیدی از یخبندان آغاز خواهد شد و سپس کم کم زمین در آستانه از دست دادن منابع حیاتی خود قرار خواهد گرفت.
شاید آن زمان ، دیگر برای افسوس خوردن دیر شده باشد. توفان های اخیر نشان داد طبیعت تفاوتی میان هاییتی و امریکا قائل نیست و این مساله ای است که نوع انسان با آن دست به گریبان است و به همین دلیل باید در حل آن نیز تنها نوع انسان و مصالح حیاتی او در نظر گرفته شود.شاید هنوز فرصتی برای نجات سیاره باقی باشد.