تاثیر نانوذرات برجذب مواد مغذی در بدن

بر این اساس، بسیاری از تحقیقات کنونی که روی ایمنی نانوذرات انجام می‌شود، مربوط به تاثیر مستقیم آنها بر سلامت انسان است. اما آنچه محققان کرنل و بینگهامتون به دنبال دانستن آن هستند، این است که برای کسانی که دائم در معرض دوز پایینی از نانوذرات هستند، چه اتفاقی می‌افتد؛ مثل وقتی شما دائم دارو یا مکملی استفاده می‌کنید که حاوی برخی اشکال نانوذرات است. محققان به این نتیجه رسیدند که بهترین راه برای اندازه‌گیری اثر نانوذرات در چنین مصارفی، نظارت بر واکنش سلول‌های روده به نانوذرات است. به همین منظور این کار را به دو روش آزمایشگاهی که شامل و آزمایش روی سلول‌های کشت شده در روده انسان در آزمایشگاه می‌شود و شرایط واقعی که شامل آزمایش روی سلول‌های روده مرغ در حالت واقعی بوده، انجام دادند. هر دو آزمایش به این نکته اشاره داشت که قرارگرفتن در معرض نانوذرات بر جذب مواد مغذی در داخل خون تاثیرگذار است.

جذب آهن به عنوان یک ماده مغذی و فرآیند جذب و پردازش آن در روده مد نظر دانشمندان بود. برای ردیابی این موضوع، دانشمندان از نانوذرات پلی‌استرین استفاده کردند که به خاطر داشتن خاصیت فلوروسنت براحتی قابل تعقیب و ردیابی است. آنچه محققان به آن دست یافتند، این بود که قرار گرفتن در معرض نانوذرات به مدت کوتاه حدود 50 درصد جذب آهن را کاهش می‌داد و هنگام قرار گرفتن به مدت طولانی میزان جذب آهن حدود 200 درصد افزایش می‌یابد. در نتیجه بسیار واضح بود که نانوذرات در جذب و حمل آهن قطعا تاثیرگذار است. قرارگرفتن در معرض نانوذرات به صورت مزمن باعث تغییر وضعیت پرزهای روده شده و ضمن بزرگ‌تر و گسترده‌تر شدن آنها باعث می‌شود سرعت ورود آهن به جریان خون سریع‌تر شود.

در حقیقت سلول‌های روده دروازه‌هایی هستند که نانوذرات بلعیده شده باید از طریق آنها به بدن وارد شوند. محققان با تعقیب نانوذرات پلی‌استایرین متوجه شدند این ذرات بر روند جذب آهن تاثیر گذاشته و باعث ایجاد یک واکنش فیزیولوژی می‌شود. در گام بعدی محققان به دنبال این بودند که بدانند این اختلال روده مرغ در ارتباط با دیگر مواد مغذی مانند کلسیم، مس و روی هم رخ می‌دهد یا خیر. همچنین در دستور کار محققان واکنش سایر مواد مغذی مانند ویتامین‌های محلول در چربی نظیر ویتامینA,D,E و K قرار داشت. دستگاه گوارش مرغ شباهت بسیار زیادی به دستگاه گوارش انسان دارد. از این‌رو، محققان با آزمایش روی مرغ می‌توانند چیزهای زیادی را در این مورد بیاموزند و پیش‌بینی بهتری درخصوص واکنش دستگاه گوارش انسان به نانوذرات داشته باشند. انسان به اندازه کافی در معرض نانوذرات قرار دارد؛ به گونه‌ای که هر انسان روزانه صد تریلیون نانو ذره را می‌بلعد. اندازه فوق‌العاده کوچک و ویژگی‌های شگفت‌انگیز این ذرات، استفاده از آنها را به صورت فزاینده‌ای در فرآورده‌های غذایی و دارویی متعارف ساخته است.

گرچه هنوز تاثیر قرار گرفتن مزمن در معرض نانوذرات تا حدودی ناشناخته مانده، اما محققان بر این باورند که بلعیدن ذرات مربوط به رژیم غذایی باعث گسترش طیف وسیعی از بیماری‌ها مانند التهاب روده می‌شود. در حالی که بسیاری از نانو مواد جدید در حال تولید بوده و اطلاعات بشر در مورد میزان سمیت نانوذرات بیشتر می‌شود، محققان امیدوارند که نتایج حاصل از این تحقیق به ساخت ابزارهای غربالگری کم‌هزینه‌ای در زمینه نانوذرات منجر شود.

sciencedaily / مترجم: آتنا حسن‌آبادی