تالاب‌های گندمان و سولگان، منشأ گرد و غبار

به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی، در حالی که مدت‌های طولانی است مسئولان سازمان محیط زیست و سازمان جنگل‌ها کم‌کاری‌ها در زمینه مدیریت ریزگردها را منشأ خارجی آن عنوان می‌کنند، بتازگی تالاب‌های داخلی بخصوص گندمان و سولگان در منطقه بروجن نیز به منشأ گرد و غبار بدل شده‌ است.

بررسی‌های کارشناسی حکایت از آن دارد که در استان چهارمحال و بختیاری بیش از 80 درصد تالاب گندمان و نیز بیش از 60 درصد تالاب سولگان خشک شده و این مناطق را به منشأ گرد و غبار داخلی بدل کرده است. مردم محلی در اطراف این تالاب‌ها نیز مشکلات ایجاد شده ناشی از وجود گرد و غبار در هوا را تایید می‌کنند، بعلاوه این که این شهرستان بارها به دلیل ذرات معلق در شرایط بحرانی قرار گرفته است.

هومان خاکپور، کارشناس منابع طبیعی در این باره گفت: با وجود این که استان چهارمحال و بختیاری یکی از پرآب‌ترین استان‌های ایران بوده و از اقلیم بسیار متنوعی برخوردار است، شهرستان بروجن با متوسط بارش 250 میلی‌متر در سال یکی از مناطق خشک این استان به حساب می‌آید.

وی یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های شهرستان بروجن را وجود تالاب‌های زنجیره‌ای گندمان، چغاخور، علی‌آباد و سولگان دانست و افزود: این در حالی است که با خشک شدن بخش عمده‌ای از این تالاب‌های چهارگانه، بروجن یکی از مناطقی است که به طور مستقیم در معرض گرد و غبار این کانون‌ها قرار دارد.

خاکپور در مورد تاثیری که تالاب‌ها بر اقلیم یک منطقه می‌گذارد، گفت: «تحقیقات نشان داده است که هر هکتار تالاب بیش از ده برابر یک هکتار جنگل کارکرد اکولوژیکی دارد.

بر این اساس طبیعی است که خشک شدن آنها بر اقلیم اطراف بشدت تاثیر بگذارد.»به گفته وی، مهم‌ترین تهدید تالاب‌ها، کشاورزی در مناطق حاشیه‌ای تالاب‌هاست، اما به نظر می‌رسد مسئولان به جای آن که نگران از دست رفتن تالاب‌ها به دلیل کشاورزی باشند، راه را برای استفاده کشاورزی از تالاب‌ها باز می‌کنند.

یکی از مثال‌های بارز در این زمینه، مصوبه مجلس است که دولت را موظف کرد به همه چاه‌های مجاز و غیرمجازی که تا قبل از سال 85 حفر شده‌اند، مجوز داده شود. این چاه‌ها با تحلیل بردن سفره‌های آب زیرزمینی زمینه خشک شدن تالاب‌ها را مهیا می‌کند.خاکپور معتقد است سوء مدیریت موجب ایجاد بحران گرد و غبار در شهرستان بروجن شده است.