بازسازی آهنگ‌های عاشقانه دوران ژوراسیک

به دنبال کشف چند فسیل حشره توسط گروهی از متخصصان چینی در پکن، پروفسور دونگ رن با دکتر فرناندو زاپاتا و پروفسور دانیل روبرت، دو نفر از متخصصان بیومکانیک آواز در دانشگاه بریستول و و دکتر مایکل انجل یکی از کارشناسان برجسته تکامل حشرات در دانشگاه کانزاس ایالات متحده تماس گرفت.

محققان، این فسیل استثنایی جیرجیرک متعلق به اواسط دوران ژوراسیک را در چین کشف کردند. بال‌های این فسیل آنقدر خوب حفظ شده که می‌توان جزئیات اندام‌های تولید صدا را بوضوح و زیر یک میکروسکوپ نوری مشاهده کرد. چنین اطلاعاتی در مورد فسیل یک حشره پیش از این هرگز مشاهده نشده بود. محققان نام این فسیل جدید را Archaboilus musicus گذاشته‌اند. دکتر زاپاتا و پروفسور رابرت ساختار آناتومیک دستگاه آهنگساز این فسیل را با 59 گونه جیرجیرک زنده بوته‌زار مقایسه کرده و به این نتیجه رسیدند که این حیوان فسیل شده آهنگ‌هایی با فرکانس‌های منفرد تولید و پخش می‌کرده است.

این کشف نشان می‌دهد ارتباط به وسیله آهنگ‌های ناب و خالص با همنوع پیش از این توسط جانورانی اواسط دوره ژوراسیک یعنی حدود 165 میلیون سال قبل استفاده می‌شده است. همچون جیرجیرک‌های امروزی برای ارکابیلوس آواز خواندن مولفه مهمی برای جذب همسر بوده است. خواندن با صدای بلند و واضح علاوه بر اعلام حضور و محل، کیفیت خواننده را نشان می‌داد و پیامی بود که ممکن بود جنس مخالف آن را انتخاب کند یا نکند. استفاده از یک تون ویژه علاوه بر این‌که باعث می‌شد صدای جنس نر بهتر و باکیفیت تر به ماده‌ها برسد، شباهت زیادی به سر دادن آواز شبانه و عاشقانه داشت. اگر چه این کار باعث می‌شد محل اختفای جیرجیرک نر با تولید صدا برای شکارچیانی که قادر به استراق سمع چنین صدایی بودند آشکار شده و در معرض خطر قرار گیرد.

بعلاوه تحقیقات نشان می‌دهد محیط صوتی 165 میلیون سال قبل در نتیجه صداهای همزمان حیوانات مختلفی همچون دوزیستان و بندپایان بسیار شلوغ و پر سرو صدا بوده و پس زمینه این صداها هم صدای باد، رودخانه و نهرها بوده است.