مسابقه قرآنی 1446

سوال مسابقه کتبی، تشریحی طرح پیرامون پیام‌های این جزء بوده و صندوق پستی 1446-16765 شبکه قرآن و معارف سیما آماده دریافت برداشت‌های مخاطبان گرامی خواهد بود. منتظر دستنوشته‌هایتان خواهیم بود.

این سوره به‌طور کلى از معاد و مقدمات آن سخن مى گوید، با تعبیراتى کوبنده و بیانى تکان‌دهنده، و انذار و هشدارى صریح و روشن، و سرانجام انسان‌ها را به دو گروه تقسیم مى‌کند: گروهى کـه اعمالشان در میزان عدل الهى سنگین و پاداششان زندگانى سراسر رضایتبخش در جوار رحمت حق است و گروهى که اعمالشان سبک و کم وزن است و سرنوشتشان آتش داغ و سوزان جهنم.

«قارعه» به معناى کوبیدن چیزى بر چیزى است. یکى از نام‏هاى قیامت، «قارعه» است، زیرا با صیحه کوبنده آغاز مى‏شود و عذاب آن کوبنده است. قیامت، کوبنده مستکبران و روحیه‏هاى متکبرانه است. قیامت فراتر از فکر بشر است. طبق آیات مختلف قرآن کوه‌ها در آستانه قیامت نخست به حرکت در مى آیند بعد درهم کوبیده و متلاشى مى‌گردند و سرانجام به صورت غبارى در آسمان در مى‌آیند که در آیه مورد بحث آن را تشبیه به پشم‌هاى رنگین حلاجى شده کرده است، پشم‌هایى که تنها رنگى از آنها نمایان باشد، و این آخرین مرحله متلاشى شدن کوه‌هاست.

«موازین» به معناى وسیله سنجش است و روشن است که اعمال انسان، امرى مادى و داراى وزن و جرم نیست که با ترازوهاى معمولى سنجیده شود، بلکه هر دسته از اعمال انسان، معیار سنجش مخصوص به خود دارد. باید توجه داشت مبناى کیفر و پاداش، عمل است که با ترازوى عدل سنجیده مى‏شود.

حضرت على ـ علیه السلام ـ فرمودند: مراد از سبکى عمل، کم بودن عمل و مراد از سنگینى عمل، زیادى آن است. شخصى سلمان(ع)را تحقیر کرد که تو کیستى و چیستى؟ پاسخ داد: اول من و تو نطفه و آخر من و تو مردار است. این دنیاست، اما در قیامت، هر کس میزان او سنگین باشد، تکریم مى‏شود و هر کس سبک باشد، تحقیر و ملامت خواهد شد.

می‌دانیم که مادر براى همه فرزندان، مأوا و پناهگاه است، مادر و پناهگاه گنهکاران در قیامت آتشی سوزان است. قطعا این آتش و عذاب برای ما که در دنیای محدود زندگی می‌کنیم، قابل تصور نیست.