احداث مرکز هنری به‌جای پاتوق معتادان

صرف‌نظر از این که هنرمندسراهایی در منطقه تهران و پلور نیز برپا کرده‌اید به نظر می‌رسد فعالیت‌های شما در زمینه هنر محیطی در جزیره هرمز جدی‌تر بوده است؟

از بهمن​ گذشته مسئولان پاسگاه مرزی هرمز که نقش نیروی انتظامی در جزیره هرمز را به‌عهده دارند اعلام کردند که می‌خواهند از هنرمندسرا بازدید داشته باشند. اسفند درخواست بازدید تکرار شد. زمانی که مسئولان پاسگاه مرزی از هنرمندسرا بازدید داشتند 5 نفر از استادان دانشگاه تهران و هنر به همراه خانواده‌هایشان مهمان من بودند. پس از گفت‌وگو و رفع بعضی از ابهام‌ها این موضوع مطرح شد که برای اسکان هنرمندان باید مجوز اخذ شود. این تردید وجود داشت که آیا پردیس هرمز می‌تواند میزبان هنرمندان باشد. پس از دومین بازدید مسئول پاسگاه مرزی هرمز از من خواسته شد که تا زمان اخذ مجوز از اسکان دادن به هنرمندان پرهیز شود و از آن محل فقط به عنوان نگارخانه بازدید شود. اگرچه من هم قبول کردم اما گمان می‌‌کنم تعطیلی هنرمندسرا موجب رکود هنر محیطی در ایران خواهد شد. به همین دلیل درخواست من از مسئول پاسگاه مرزی هرمز این بود که چگونه برای ادامه فعالیت هنرمندسرا و دادن اسکان به هنرمندان می‌توانم اقدام نمایم. مسئولان پاسگاه مرزی اعلام نمودند که باید برای اسکان از شهرداری هرمز مجوز اخذ شود. همان روز درخواست تنظیم شد و به همراه مدارک لازم به شهرداری تحویل داده شد. در روزهای قبل از سال نو و هفته اول تعطیلات نوروز در ایران حضور نداشتم و متوجه شدم که در جزیره هرمز شایع شده بود که حتی به عنوان نگارخانه هم مرکز تعطیل شده است. مسوول میراث فرهنگی و گردشگری جزیره به جمعی از گردشگران گفته بود آنجا تعطیل شده است. در هفته اول نوروز هیچ گردشگری از آنجا بازدید نداشت. این موضوع به اشتغال زنانی که مرکز، آثار آنان را به فروش می‌رساند صدمه زد. برخلاف رفتار مدیران ارشد میراث فرهنگی در استان هرمزگان که فعالیت‌های این مر کز را تایید و حمایت می‌کنند، مسئول میراث فرهنگی جزیره هرمز موانع زیادی را در 2 سال گذشته ایجاد کرده است. فکر می‌کنم دخالت ایشان ریشه در ناتوانی میراث فرهنگی در هرمز دارد. موفقیت مرکز منجر به مقایسه می‌شود و بعضی‌ها مقایسه را دوست ندارند. در ایام نوروز نیز به من اطلاع دادند که معاون پاسگاه مرزی هرمز همراه همکارانشان قصد دارند مجدد از مجموعه بازدید نمایند. این بار شخصا به همراه مهمانانم به آنجا رفتم.

در یکی از روزهای نوروز بخشدار هرمز، رئیس شورای شهر و چند نفر از اعضای شورای شهر و همچنین مدیر اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی از مجموعه بازدید داشتند و مجموعه و اهداف آن را برایشان توضیح دادم. ضمن مذاکره و پیگیری انجام شده همه مسئولان یادشده تمایل داشتند فعالیت‌های مرکز ادامه پیدا کند. قول داده‌اند که راه‌حلی برای ادامه فعالیت هنرمندسرا پیدا نمایند و در صورت کمبود فضای اسکان در این زمینه همکاری کنند. من هم از پشتیبانی آنها تشکر می‌ کنم. درحال حاضر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی استان هرمزگان به حمایت از هنرمندسرا پرداخته است که بی‌تردید اتفاق خوشایندی در جهت تحکیم این مکان به‌شمار می‌رود. البته برخی مشکلات هنوز به قوت خود باقی است. من تصمیم گرفتم اعلام کنم 2 تا از اتاق‌های این ساختمان دیگر نگارخانه نیست و بازدید از این اطاق‌ها صورت نخواهد گرفت. در این صورت من حق دارم در حریم خصوصی خود پذیرای دوستان هنرمند خود باشم. حتی اگر نتوانم هنرمندسرا را به صورت رسمی راه‌اندازی نمایم به هر قیمتی شده می‌خواهم این مجموعه را حفظ کنم و به عنوان نگارخانه و آموزشگاه به کار خود ادامه خواهد داد. زندگی کردن در این خانه هنر است. خانه‌ای که قبلا معتادان در آن بودند و حالا مرکز هنری است. هر نظام اخلاقی در جهان این موضوع را تایید می‌کند.