خونم را می‌دهم تا تو زندگی کنی

 ‌آرزوهایی که برآورده نشده، می‌خواستند مرا در حسرت خود بگذارند و بروند. اما تو همان موقع از راه رسیدی و راه خروج را بر فرارشان بستی؛ تو با خونت به من زندگی بخشیدی و مرا شریک مایه حیاتت ساختی تا برای برآورده ساختن آرزوهایم به من فرصت داده شود؛ فرصتی که بیماری‌ام از من گرفته بود...

پس «هر اهداکننده خون یک قهرمان است» و بی‌جهت نیست که شعار امسال روز جهانی انتقال خون چنین نامیده شده است.

سازمان جهانی انتقال خون، روز 14 ژوئن را با چنین شعاری پاس می‌دارد تا مردم بدانند در جهان پرمخاطره امروز نیز می‌توان یک قهرمان بود؛ قهرمانی که با اهدای خونش، انسان‌هایی را از خطر و حتی مرگ حتمی نجات می‌دهد.

اهدای خون نمادی از بزرگ‌ترین هدیه حیات‌بخش هر‌یک از ما به همنوعی تلقی شود که به‌دلیل حادثه، ناتوانی یا بیماری به خون نیاز دارد.

معنای دیگرش نیز سهیم شدن در زندگی فردی و اجتماعی یکدیگر است و از آن پرمعناتر، شاکر بودن به خاطر بالاترین نعمتی است که از آن برخورداریم و سهیم شدن آن نعمت با کسانی است که در تب و تاب دستیابی به تن‌پوش گرانبهای سلامتی هستند.

از یاد نبریم که بنا بر گفته رییس سازمان انتقال خون، بیشترین مصرف‌کنندگان فرآورده‌های خونی در کشورمان را بیماران خاص، بویژه تالاسمی ‌ها، هموفیلی ‌ها، دیالیزی ‌ها و بیماران شیمی درمانی و همین‌طور کسانی که تحت عمل جراحی قرار می‌گیرند‌ تشکیل می‌دهند.

وقتی که هر فرد بالغ و سالم بین 17 تا 65 سال می‌تواند با اهدای کمتر از 10 درصد از کل حجم خون خود، آن هم تنها 3 تا 4 بار در سال، مهر تاییدی بر سلامت جسمی خود طی مراحل انتقال خون بزند و نجات‌بخش زندگی دیگران نیز باشد، نباید خود را از چنین فرصتی محروم کند.

اهدای خون تنها یک اقدام ساده نیست، بلکه پاسداشت سالانه آن، گواهی بر این مدعاست که اهدای خون، شاخصی ارزشمند از همدلی، احساس مسئولیت و پیوند با همنوع، در دنیای کنونی ماست؛ دنیایی که قهرمان ارزشی بودن در آن بسادگی میسر نیست.

پونه شیرازی - گروه سلامت