جای نیکوکاری فامیلی خالی است

بعضی‌ها تشنه کار خیرند. آنها همه جا دنبال آدم‌هایی می‌گردند که کمک بخواهند و با دست یاریگر اینها از مشکلات خلاص شوند. آنها یا این آدم‌ها را پیدا می‌کنند یا در انتظار پیدا شدنشان می‌مانند چون باور کرده‌اند که دادن از یک دست، گرفتن از دست دیگر است.
کد خبر: ۴۷۹۹۸۴

برای نیکوکار بودن حتما نباید یک خُم اشرفی داشت، می‌توان از یک سکه شروع کرد، بعد دوسکه، بعد چند سکه و بعد هم چند اسکناس. نیکوکاری را می‌توان با همین سکه‌ها و اسکناس‌ها شروع کرد. می‌توان به‌تنهایی کار را پیش برد و بعد هم آدم‌های همفکر و هم مرام را یکجا جمع کرد و نیکوکاری را گسترش داد.

به نظر شما جایی بهتر از جمع خانواده و فامیل برای انجام کار خیر پیدا می‌شود؟ در خانواده و فامیل اگر همه افراد، همفکر تام و تمام نباشند، دست‌کم نقاط اشتراک زیادی دارند که از آنها یک تیم یکپارچه می‌سازد. در خانواده، اعتماد یک سرمایه است، بندرت در جمع خانواده و فامیل می‌شود رد پای بی‌اعتمادی را دید؛ برای همین می‌شود به تشکیل هسته‌های نیکوکار فامیلی امید زیادی بست.

در بیشتر نقاط دنیا، اعضای خانواده‌ها چنین تشکل‌هایی دارند. آنها سالی چند بار دور هم جمع می‌شوند و تصمیم می‌گیرند برای مردم بی‌بضاعت شهر و کشورشان باید چه کار کنند و چه کاری از دستشان برمی‌آید. در این جمع‌های خانوادگی هرکس به قدر وسعش سهیم است، داستان یک سکه و چند سکه و بعد هم چند اسکناس در مورد آنها کاملا صدق می‌کند.

اما در کشور ما این جمع‌ها خیلی کم است. حالا مشغله‌کاری، فامیل را دیر به دیر دور هم جمع می‌کند و موضوعات حاشیه‌ای آنقدر بزرگ شده که فکر کمتر کسی به کار خیر قد می‌دهد. اینجا نهادهای حمایتی هم معمولا خوب کار نمی‌کنند و در مواقع لزوم، حضوری کمرنگ دارند چون از یک طرف شمار نیازمندان فراوان است و از سوی دیگر و به زعم این نهادها، بودجه‌های حمایتی که در اختیار این نهادها قرار می‌گیرد، کفاف سامان دادن به معاش همه نیازمندان را نمی‌دهد.

اما در این اوضاع که نمی‌توان دست روی دست گذاشت. وقتی نهادهای حمایتی دولتی کارآمد نیستند، بهترین کار حرکت به سمت بخش خصوصی است؛ یعنی واگذاری کار خیر به مردم. هر کدام از ما خودمان بخش خصوصی هستیم، خانواده ما یک بخش خصوصی است و تمام فامیل‌هایمان با هر توان مالی؛ بخش خصوصی لزوما هم ثروتمند نیست.

مردمی که کار خیر را در دست می‌گیرند و همپای دولت‌ها و حتی جلوتر از آنها پیش می‌روند، می‌توانند همان قطره‌های کوچکی باشند که به مرور زمان جمع شده‌ و دریای نیکوکاری را ساخته‌اند و چه بهتر که موج این دریا از خانواده‌ها شروع شود، به شرط آن‌که نیکوکاران تصمیم بگیرند جهت حرکتشان را از تقدیم ماهی به مردم، به سمت یاد دادن فنون ماهیگیری به آنها تغییر دهند.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها