به نظر شما نویسنده سطرهای بالا بیشتر به یک شاعر و نویسنده با روحیهای حساس شباهت دارد یا مثلا یک مدیر ارشد رسانهای که دانش آموخته مقطع دکترای جامعهشناسی سیاسی است؟! علی طلوعی را اهل قلم با کتاب «چرا اسم تو لیلا نیست» میشناسند؛ شاعر و نویسندهای خلاق و خوشذوق که البته در سالهای اخیر در حوزه پژوهش به فعالیتهای خود ادامه داده است و این روزها هم مسوولیت مدیریت شبکههای جهانی «جامجم» را بر عهده دارد.
از علی طلوعی بتازگی کتابی با عنوان «سواد رسانهای» منتشر شده است؛ کتابی که عنوان فرعی «درآمدی بر شیوه یادگیری و سنجش» را هم روی جلدش میتوان خواند.
نکتهای که در نخستین تورق صفحههای کتاب، مورد توجه هر خوانندهای قرار میگیرد تقدیم نامه کتاب است که به نوعی شاید بی ارتباط با پارادوکس ابتدایی این یادداشت هم نباشد؛ یعنی تلفیقی از آن حس و حال شاعرانه و عارفانه در کنار آن روحیه و نظم پژوهشگری: «تقدیم به زلالی آموزگاران شهیدم: خداداد طلوعی و سیدمرتضی آوینی؛ اولی برای مشق الفبای زندگی و دومی برای مشق الفبای رسانه» ! علیطلوعی در همین تقدیم نامه نشان میدهد که همچنان آن روحیه شاعرانه اش را دارد و البته صفحات بعدی کتاب هم جلوهای دیگر از یکپژوهشگر رسانهای را به ما نشان میدهد؛ وقتی او در فصلهای متوالی به چارچوب مفهومی، تاریخچه، اصول و رویکردهای نظری و شیوه آموزش و سنجش سواد رسانهای میپردازد. این کتاب اگرچه برای من شیرینی و حلاوت «چرا اسم تو لیلا نیست» را ندارد، اما قطعا در حوزه تخصصی علم رسانه و بخصوص بومیسازی علوم رسانهای در روزگار جنگ نرم میتواند کتابی ارزشمند و قابل اعتنا باشد.
سینا علیمحمدی/ گروه فرهنگ و هنر
مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
بهروز سلطانی در گفت وگو با جام جم آنلاین.