ارزیابی کارشناسان از طرح انتقال آب خزر

 با این حال تاکنون تمام نقشه‌هایی که برای عملی کردن آن کشیده شده روی کاغذ مانده و به مرحله اجرا نرسیده است بنابراین طرحی که دولت طی هفته‌های اخیر با عنوان انتقال آب خزر به مناطقی از حاشیه کویر آغاز کرد، نخستین آزمون عملی این ایده بلندپروازانه در تاریخ ایران به شمار می‌رود.

مانند هر اقدام بزرگ و بی‌سابقه‌ای این پروژه نیز از زمان مطرح شدنش با واکنش‌های مختلفی در جامعه روبه‌رو شد، واکنش‌هایی که تنها در دایره محدود کارشناسان نماند و ذهن عموم مردم را نیز به خود مشغول کرد.

بیشتر مردم ابتدا آن را همان طرحی دانستند که در دوران هاشمی رفسنجانی رییس‌جمهور وقت بر سر زبان‌ها افتاد، اما با توضیحات بیشتر مجریان مشخص شد که طرح جدید به بلندپروازی طرح پیشین نیست.

در طرح آن دوران صحبت از انتقال آب شور دریای خزر با ایجاد آبراه بود، اما در طرح جدید فقط قرار است در حجمی محدود، آب از طریق لوله و بوسیله پمپاژ به فلات مرکزی انتقال یابد با این توضیح که بناست دستگاه‌های آب شیرین کن نیز در میان این راه، آب شور دریا را در کام کویر شیرین کنند.

البته مخالفان این پروژه بر خطرات زیست‌ محیطی ناشی از تخلیه پساب در دریا تاکید می‌کنند و عده دیگری از مخالفان فقط «اولویت» نداشتن چنین طرحی را یادآور می‌شوند و اجرای طرح‌های جایگزین را مطلوب‌تر از آن می‌دانند.

موافقان نیز در مقابل، مشکلات زیست‌محیطی این پروژه را قابل رفع می‌دانند و تاکید می‌کنند راه حل دیگری برای رفع مشکل کم‌آبی در فلات مرکزی وجود ندارد.

گزارشی از چگونگی اجرای این طرح بزرگ و مشروح سخن مخالفان و موافقان آن را در صفحه 10 و 11 امروز روزنامه جام‌جم بخوانید.

این پرونده صرفا با نگاه علمی و در گروه دانش روزنامه تهیه شده و به ابعاد اقتصادی آن نپرداخته است.