فرهادی که دوست نداشتیم

صحبت از فرهاد مجیدی است. بازیکن 36 ساله‌ای که بیشتر از 17 سال از عمرش را با حضور در سطح اول فوتبال ایران سپری کرده. فرهاد را به عنوان یک بازیکن با تجربه می‌شناسیم. بازیکنی که بیش از 130 بازی با پیراهن استقلال انجام داده و 45 بازی ملی هم در کارنامه‌اش دیده می‌شود. فرهاد را حتی به استناد نظرسنجی‌های فدراسیون جهانی تاریخ و آمار فوتبال، یکی از محبوب‌ترین بازیکنان آسیا می‌دانیم، اما رفتاری که از این بازیکن در حضور 96 هزار تماشاگر پرسپولیسی سر زد، نه نشانی از سال‌ها تجربه‌اندوزی او داشت و نه از سر محبوبیت فراوانش بود. اگر تکل‌های فرهاد مجیدی روی پای بازیکنان پرسپولیس را جزئی از ذات فوتبال بدانیم، قطعا رفتاری که از این بازیکن پس از دریافت کارت قرمز و اخراج از زمین، سر زد با هیچ منطقی قابل توجیه نیست. البته پوشیدن یک پیراهن آبی‌رنگ زیر پیراهن زرد الغرافه هم ایراد چندانی ندارد، اما وقتی این بازیکن با دستانش عدد 4 را به تماشاگران قرمزپوش نشان می‌دهد تا یادآور تعداد گل‌هایی باشد که در شهرآورد به پرسپولیس زده، طبیعی است که این رفتار تحریک‌آمیز به مذاق سکوهای گوش تا گوش هوادار نشسته ورزشگاه خوش نیاید. البته در این‌که برخی هواداران پرسپولیس هم علیه این بازیکن موضع داشتند، شکی وجود ندارد، اما خود مجیدی هم با برخوردهای سردش، با دستبند و پیراهن آبی‌اش، با تکل‌های خشن و اعتراض‌های مکررش کاری کرد که آتش خشم هواداران دوچندان شود.

مجیدی حتی با خبرنگاران حاضر در ورزشگاه هم برخورد خوبی نداشت و در پایان بازی بی‌توجه به سوالات همه آنها، به رختکن رفت تا این بار، به گونه‌ای دیگر به هموطنانش توهین کرده باشد. قطعا چنین برخوردی شایسته بازیکنی به بزرگی فرهاد مجیدی نیست. او الان در ایران نیست، اما از همین فوتبال است. پس بهتر است به عنوان یک الگوی رفتاری برای جوانان این مرز و بوم، خیلی بیشتر از اینها مراقب رفتارش باشد.

رضا پورعالی / گروه ورزش