بحث جوهری

دروغ

تلفن زنگ می‌خورد. مرد به طرف تلفن می‌رود و به شماره‌ای که روی صفحة تلفن افتاده نگاه می‌کند؛ مرد خودش را کنار می‌کشد و از دخترش می‌خواهد که تلفن را جواب بدهد. دختر که مشغول مطالعه بوده، می‌رود و گوشی را برمی‌دارد. مرد با حرکت دستش توجه دختر را به خودش جلب می‌کند و خیلی آهسته می‌گوید: «بگو بابام خونه نیست». دختر گوشی تلفن را روی گوشش می‌گذارد و می‌گوید: «سلام، بفرمائید؟» و در جواب، صدای خشن مردی را از آن طرف خط می‌شنود: «بابات خونه‌ست؟» دختر به چشمان پدرش نگاه می‌کند و می‌گوید: «بله، هستن، گوشی خدمتتون».

مرد لبخندی می‌زند و گوشی را از او می‌گیرد؛ به چشمان دخترش نگاه می‌کند و به کسی که آن طرف خط است می‌گوید: «ممنون. مطمئن شدم که حتی اگه من هم ازش بخوام، دروغ نمی‌گه».

فرید دانش‌فر

نگاره‌های فریبنده

سپرده‌ایم ضمانی به یارهای دروغین/ تمام شهر پر است از نگارهای دروغین/ کجاست موسی عمران که بسیار شدند/ طنابهای فریبنده، مارهای دروغین/ و خلف وعده نکردند شاعران هر چند/ پر است دفترشان از شعارهای دروغین/ بگو به این همه گلخانه‌ها که بیزاریم/ از این خیانت فصلی، بهارهای دروغین/ ز جرمهای مشبه نمی‌توانم رست/ چه می‌کشند مرا تا به دارهای دروغین/ هزار نعرة بی‌شرب می‌زنند جهولان/ امان ​ز​مست‌نمایان، خمارهای دروغین/ به زیر پای بشر فرش سبزی از علف است/ که تحفه‌ای است به یمن قرارهای دروغین.

محسن حسن‌زاده