نه پسرفت، نه پیشرفت

نوروز سال گذشته آثار خارجی مطرحی از شبکه‌های مختلف سیما روی آنتن رفتند که پخش آنها رضایت بسیاری از مخاطبان را نیز به همراه داشت؛ آثاری که شنیدن نامشان اشتیاق همه سینمادوستان را برانگیخت. شاترآیلند (مارتین اسکورسیزی)، به دنبال اریک (کن لوچ)، 3 روز بعد (پل هگیس)، شبح نویسنده (رومن پولانسکی)، رابین هود، منطقه سبز، داستان اسباب‌بازی 3، مکانیک، پارک‌ژوراسیک 1، 2 و 3 و توقف‌ناپذیر تنها بخشی از آثار مطرحی بودند که سال گذشته در ایام نوروز از شبکه‌های مختلف سیما پخش شدند.

امسال نیز طبق معمول چند سال اخیر، تلویزیون با دستان پر، نوروز 91 را به پایان رساند. البته ناگفته نماند که نمایش آثار خارجی متوسط رو به ضعیف در نوروز امسال کمی چشمگیر بود و در لابه‌لای این آثار شاخصی که قرار است معرفی مختصری از آنها داشته باشیم این آثار بعضا نه‌چندان قوی کمی از نظر کیفی به کلیت کار لطمه زدند، به طوری که می‌توان مجموع آثار پخش شده امسال را نسبت به سال قبل کمی ضعیف‌تر یا نهایتا با ارفاق آنها را همسطح سال گذشته دانست، اما آثار شاخص امسال نیز کم نبودند و توانستند رضایت نسبی مخاطبان را جلب کنند. البته در این میان آثار سینمایی ایرانی خوب و شناخته‌شده‌ای نظیر ورود آقایان ممنوع، به همین سادگی، اخراجی‌ها 3، ملک سلیمان، به رنگ ارغوان یا آدمکش نیز پخش شدند که چون از حوصله این بخش خارج است و در زمان اکرانشان به طور مفصل به هریک از آنها پرداخته‌ایم از مرور آنها صرف‌نظر می‌کنیم.

این فیلم مشهورترین و پرطرفدارترین انیمیشن سال 2011 است که پس از استقبال مردم و منتقدان سرانجام توانست اسکار بهترین انیمیشن سال را نیز از آن خود کند و جایگاه کارگردانش را به عنوان یک سینماگر خلاق بیش از گذشته ارتقا دهد. پیش از این گور وربینسکی را با فیلم‌هایی نظیر هواشناس و دزدان دریایی کارائیب می‌شناختیم، اما موفقیت‌های فراوان این انیمیشن کم‌نظیر و خلاقانه، گور وربینسکی را بیش از تمام این آثاربه عنوان خالق فیلم رنگو برسر زبان‌ها انداخت. این فیلم داستان زندگی یک مارمولک را روایت می‌کند که به طور تصادفی به شهری خشک و بی‌آب و علف کشانده می‌شود. این مارمولک خیالپرداز به نام رنگو با داستان‌های تخیلی که برای مردم شهر تعریف می‌کند و البته شانس‌های فراوانی که می‌آورد به قهرمان این شهر بدل می‌شود و پس از کش و قوس‌های فراوان سرانجام شهر و مردمانش را از دست ظالمانی که آب را از مردم می‌ربایند، نجات می‌دهد.

از نکات قابل توجه این فیلم می‌توان به استفاده از داستان، تم، فضا و قواعد مرسوم ژانر وسترن اشاره کرد؛ چیزی که تاکنون در قالب یک انیمیشن درست و حسابی ندیده بودیم.

استیون سودربرگ بدون شک از نامدارترین کارگردانان جوان سینماست. خالق آثار مشهوری چون قاچاق، ارین براکوویچ، کافکا، سه‌گانه اوشن و سولاریس، برنده 2 جایزه اسکار و نخل طلای کن نیز هست.

شیوع، بهترین فیلم از سری فیلم‌هایی است که محوریت آنها شیوع ویروسی خطرناک در جهان و آغاز بحرانی جدی برای کره زمین است؛ تریلری نفس‌گیر که نشان از تبحر سودربرگ در خلق آثاری متفاوت در ژانرهای مختلف دارد. این فیلم نیز محصول سال 2011 است که در بسیاری از جشنواره‌های معتبر دنیا حضور داشته و از آثار بحث‌برانگیز سال نیز به حساب می‌آید.

جو رایت، کارگردان فیلم مشهور تاوان و غرور و تعصب این‌بار سراغ ژانر اکشن رفته و داستانی جاسوسی ـ معمایی را به شکلی جذاب و نفس‌گیر و البته غیرکلیشه‌ای روایت کرده است. این فیلم نیز محصول سال 2011 است و داستان دختری نوجوان به نام هانا را روایت می‌کند که پدرش ـ که از اعضای سابق سیا بوده ـ او را برای هدفی خاص تربیت کرده و از او یک آدمکش حرفه‌ای ساخته است تا بتواند با نفوذ به یک مقر سیا به پاسخ سوال‌هایی درباره هویت و خانواده‌اش دست یابد. در این بین چند مامور سیا که دستشان آلوده به فساد و خون است قصد کشتن او را دارند.

هانا اگرچه فیلمی در ژانر اکشن است، اما آنچنان خلاقانه داستانش را روایت می‌کند که تماشای آن قطعا تجربه‌ای جدید برای مخاطبانش خواهد بود.

کسانی که به طور مرتب پیگیر تماشای آثار خارجی پخش شده از برنامه سینما یک بودند احتمالا فیلم نمایش ترومن را به یاد خواهند آورد؛ فیلمی متفاوت و عمیق درباره مفهوم رسانه با بازی درخشان جیم کری. پیتر ویر، کارگردان فیلم نمایش ترومن و البته انجمن شاعران مرده ـ که شهرت خود را مدیون همین فیلم است ـ این بار و پس از چند سال دوری از سینما، سراغ ماجرایی واقعی و جذاب رفته است. فرار چند زندانی از زندان‌های مخوف استالین در زمان جنگ‌ جهانی دوم محور این فیلم سینمایی است.

پیتر ویر از کارگردانان کم‌کار و گزیده‌کار سینماست که به نوعی از افراد موثر در موج نوی سینمای استرالیا به شمار می‌آید.

مستربین پلیس می‌شود

پنگوئن‌های آقای پاپر