قصه 3 بازیگوش درقاب تصویر

اما در این میان، سریال‌هایی هم بوده‌اند که کیفیت یا جذابیت بالایی نداشته‌اند. اما سریال بچه‌های بازیگوش در این مدت زمان پخش خود تاکنون توانسته است نظر مثبت بسیاری از تماشاگران و طرفداران مجموعه‌های خارجی را جلب و آنها را راضی کند.

این سریال محصول سال 2007 کشور انگلستان است که همان سال نیز در آن کشور پخش شد. بچه‌های بازیگوش را به نوعی می‌توان یک کمدی موقعیت با قواعد و از جنس تلویزیونی آن دانست.

به طور مختصر می‌توان گفت خط اصلی داستان این مجموعه درباره پدر و مادری است که در حال تربیت و رشد 3 فرزند کودک و نوجوان خود هستند، اما هر بار ماجرا و اتفاقی برای این خانواده پیش می‌آید که تماشاگر را با خود همراه می‌کند.

نقش‌ این سه فرزند بازیگوش را تایگر دروهانی، دانیل روشه و رومانا مارکوئیز ایفا می‌کنند. اندی همیلتون نیز در مقام نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده اصلی‌ترین عضو گروه تولید این سریال است.

از نقاط قوت سریال، وسواس نویسندگان آن بر شخصیت‌پردازی‌هاست، بخصوص کاراکتر بچه‌ها که از رفتار و واکنش‌هایشان مشخص است که هنگام نگارش فیلمنامه از یک تیم روان‌شناسی و نیز کارشناسان تربیتی استفاده شده و نکته جالب توجه این است که اتفاقا همین بچه‌ها تاثیر بیشتری از بزرگ‌ترها بر خط داستانی دارند. آنها هستند که داستان‌ را به جلو هدایت ‌کرده یا داستان را وارد مسیر دیگری می‌کنند. همین مساله موجب شده است این سریال تفاوت‌هایی با سایر آثار تلویزیونی داشته باشد و حتی با وجود ضعف‌هایی که قطعا وجود دارد، تماشاگر با تماشای آن، تکرار مکررات را تجربه نکند.

بسیاری از منتقدان نیز از این سریال استقبال کرده‌اند و نظر مثبتی نسبت به آن داشته‌اند؛ درحالی که منتقدان معمولا با یک گارد از پیش تعیین شده‌ به استقبال آثار تلویزیونی می‌روند. اما کیفیت و جذابیت‌ سریال حتی منتقدان سختگیر را وادار به تمجید از آن کرده است. هرچند منتقدانی هم بوده‌اند که از این سریال انتقاد کرده‌اند و بیشتر نقدهایشان نیز پیرامون جنس کمدی‌ و رابطه بچه‌ها با بزرگ‌تر‌ها بوده است.

اما یکی از عوامل اصلی استقبال منتقدان طرفدار سریال، توجه به واقعگرایی و نمایش زندگی عادی در یک اثر کمدی فانتزی است؛ چیزی که معمولا آثاری اینچنینی کم دارند و به بهانه فانتزی یا کمدی بودنشان به آثاری غیرقابل باور تبدیل می‌شوند. اما ارائه تصویری ملموس و واقعی در این سریال بخوبی صورت پذیرفته است و این برای اثری با این فضا و حال و هوا یک موفقیت بی‌چون‌ و چرا محسوب می‌شود.

عوامل سازنده فیلم نیز در گفت‌وگوهایشان بارها اشاره کرده‌اند این اجازه را به بازیگرانشان داده‌اند که از بندهای فیلمنامه و قواعد از پیش تعیین شده رها شوند و خودشان نیز دست به ابتکار بزنند.

سریال در طول چهار سالی که روی آنتن بوده علاوه بر استقبال مردم و منتقدان، جوایز زیادی نیز از آن خود کرده است که به عنوان مثال می‌توان به جایزه رویال تلویزیون سوسایتی، اتحادیه روزنامه‌نگاران تلویزیونی، کمدی بریتانیا و حتی جایزه بهترین مجموعه کمدی سال اشاره کرد.

در کل، بچه‌های بازیگوش جزو سریال‌هایی است که با توجه به قصه‌گویی درست و سالم، ارائه تصویری شاد و سرزنده از کودکان و خانواده و نیز توجه به اصول اخلاقی و تربیتی می‌تواند ساعات مفرحی برای مخاطبان خود ایجاد کند.

در ضمن ترجمه و دوبله سریال نیز بخوبی انجام شده و به درک بیشتر مخاطبان فارسی زبان کمک کرده است. تبدیل و بسیاری از اصطلاحات انگلیسی و بومی آن کشور هنرمندانه صورت پذیرفته و حتی گاهی به جای آنها از ضرب‌المثل‌های ایرانی و اصطلاحات خودمان استفاده شده است که در نهایت به تماشاگر ایرانی کمک می‌کند با داستان‌ها و شخصیت‌ها بیشتر ارتباط برقرار کند و آن تفاوت فرهنگی به برقراری ارتباط با اثر لطمه‌ای نزند.