قدم در دهان شیر بگذارید

حتما شما هم از آن دسته آدم‌هایی هستید که با رسیدن این مهمان تازه‌وارد از آسمان، قرار از کف می‌دهید. پس اگر ساکن تهران هستید بهتر است سری به جاده لواسان بزنید. در میانه راه، آدم برفی‌ها با شما همداستان می‌شوند که می‌توانید حدیث کودکی خود را در گوش آنها نجوا کنید. برف هم رازی دارد با شما، رازی از آسمان، رازی از سقوط آزاد و رازی از دلدادگی‌اش به آفتاب، اما این تمام داستان نیست، اگر عزم رفتن کنید و به لواسان بروید، سمت چپ، شما را به سمت «کند علیا و سفلی» راهنمایی می‌کند. این که چرا شما را به این سمت هدایت می‌کنیم دلیل دارد، در طول این مسیر زیبایی‌هایی را خواهید دید که شاید تاکنون تجربه نکرده باشید. برایتان خواهیم گفت از این همه زیبایی، از کل، بز و قوچ‌های وحشی‌اش که می شود تا چند متری آنها رفت! از غار موزه هوشنگ وزیری و از خانه‌هایی که مجذوبتان می‌کند بس که هنرمندانه ساخته شده‌اند.

در طول مسیرتان نخستین چیزی که نگاه شما را با خود به دنیای وحش می‌برد، گله‌‌ای از قوچ و میش‌هایی هستند که درست تا لب جاده نزدیک آمده‌اند. این یک فرصت استثنایی برای هر گردشگری است تا آنها را تا این اندازه از نزدیک مشاهده کند. کمی تا قسمت زیادی هم از بخت بد آنهاست که از فرط گرسنگی درست به تیررس شکارچیانی آمده‌اند که در کمین آنها در کنار جاده مخفی شده‌اند! درست شنیده‌اید متاسفانه شکارچیان غیرمجاز از این موقعیت سوءاستفاده کرده و با اسلحه‌های بی‌صدا گلوله‌ای آتشین را بر جانشان به یادگار می‌نشانند و در فرصتی به دور از چشم نگاهبانان یا به هنگام سکوت شب ظلمانی، لاشه بی‌جان آنها را بر دوش خود می‌گذارند با خوشحالی از این همه خوش‌شانسی! این خبر ناگوار شکار در منطقه حفاظت شده ورجین را رئیس آنها در یک گفت‌و‌گوی کوتاه به «جام‌جم» داد، حتی پیشنهاد گفت‌وگو با شکارچیان غیرمجازی را داد که آنها دستگیر کرده‌اند. بگذریم که این تراژدی حکایتی بی‌پایان است. شما هم که مطمئنا از آن دسته شکارچیان بی‌رحمی نیستید که وسوسه شکار این حیوانات گرسنه، شما را رها نسازد،‌ پس دیدن چشمان زیبایشان برایتان یک دنیا می‌ارزد.

در این سوز سرمای زمستان و در برف و کولاک لواسان، محیط‌بانان مقادیر زیادی علوفه ریخته‌اند برای این حیوانات که به جستجوی غذا تا نزدیکی آدم‌هایی آمده‌‌اند که شکارشان می‌کنند، علوفه‌ها گله‌های بزرگی از این حیوانات وحشی را گردهم جمع کرده است و منظره‌ای پدید آورده بدیع که شاید برای ما و خیلی‌های دیگر نادر باشد. علاوه بر قوچ و میش، حیوان دیگری در ارتفاعات این منطقه حفاظت شده زندگی می‌کند که دیدن آن در محیطی آزاد لرزه بر اندام تماشاگرانش خواهد انداخت، پلنگ! گویی فعلا او از انسان‌ها بیشتر هراس دارد تا انسان‌ها از او چون هیچ گاه از ارتفاعات پایین نمی‌آید، حتی اگر گرسنه باشد، رئیس منطقه حفاظت شده از آمار آنها به دلیل دشواری در مشاهده اظهار بی‌اطلاعی می‌کند. هنوز هم می‌خواهید اینجا بمانید... .

درست در 15 تا 20 کیلومتری شهر تهران، تنفس هوای پاک و دیدن آسمان آبی غنیمتی است که شما در یک گردش کوتاه در یک روز تعطیل به دست خواهید آورد. پس از گذشتن از منطقه حفاظت شده، دست راست شما پر از «هیچ» است. ‌درست خواندید «هیچ» اما هیچ‌هایی حجمی و هنرمندانه که روی بالکن یکی از خانه‌های این جاده دیده می‌شود.‌اینجا خانه «پرویز تناولی» مجسمه‌ساز نام آور ایرانی است؛ همان که آثارش در حراجی‌های کریستیز دبی، علاقه‌مندان بسیاری دارد و چند بار در صدر بالاترین فروش این حراجی‌ها ایستاده است.

اینجا خانه یک هنرمند است و نه گالری او و به همین دلیل به خود اجازه نمی‌دهیم بدون هماهنگی مهمان خانه‌اش باشیم، اما می‌توان آثار حجمی او را که «هیچ» نام دارد روی بالکن خانه‌اش ببینید و خود را به دیدن این آثار هنری از راه دور مهمان کنید. ‌اگر به دیدن آثار هنری سخت علاقه‌مند هستید و دوست دارید از نزدیک یک زندگی هنرمندانه را ببینید ، پس از طی کردن فاصله‌ای نه‌چندان زیاد از خانه پرویز تناولی، در شیب یکی از کوه‌های البرز، به مکانی خواهید رسید که ناخودآگاه درنگی خواهید کرد تا سر از رمز و راز تزئینات عجیب آن درآورید. اینجا چرخ خودروها از حرکت باز می‌ایستند؛ «غار موزه وزیری».

افراد زیادی در این روز تعطیل به این غار موزه آمده‌اند و بخش خارجی این نمایشگاه به صورت بسیار هوشمندانه و هنرمندانه‌ای طراحی شده است. پیش از ورود به این غار باید مبلغ ۳ هزار تومان پرداخت کنید تا بتوانید از زیبایی‌هایی که ساخته دست «ناصر هوشمند وزیری» است لذت ببرید.‌ برای آشنایی شما با این هنرمند باید بدانید که از این هنرمند آثار بسیاری در محیط‌های شهری تهران وجود دارد مانند، «مجسمه مادر و فرشته»، «دختر و پسر» در بیمارستان صارم، مجسمه فردوسی و رستم و سهراب در پارک جمشیدیه، آبنما و مجسمه‌های سنگی حیوانات در پارک جمشیدیه و... البته در دیگر شهرهای ایران نیز می‌توان آثار این هنرمند بزرگ را مشاهده کرد. ‌ورودی غارموزه وزیری در لواسان، به صورت دهان یک شیر و از جنس بتون و آهن طراحی شده است که بازدیدکنندگان باید داخل دهان این شیر شوند. در داخل غار می‌توان کار حجمی «دختری با شمع و چشمان بلوری» را مشاهده کرد، جالب این که این اثر با قطعات خودرو و شیشه ساخته شده است. در این مجموعه، دست‌ساخته‌ها و مجسمه‌های هوشنگ وزیری در سطح باغ، راه‌پله‌ها، داخل غار و اتاقک‌هایی که خود او با صبر و دقت بسیار ساخته است به‌نمایش درآمده‌اند. طول این دهلیزها‌ حدود ۴۰ متر است. باید اعتراف کرد که وصف آن همه در کلمه نمی‌گنجد که اگر چنین بود استاد هم به جای ساختن، دست به قلم می‌برد.

دیدن غار موزه که تمام می‌شود انگار تمام دغدغه‌های روزانه را فراموش کرده‌ای. اما در ادامه همچنان که هنوز بخشی از وجود خود را در غار جا گذاشته‌اید، آن نیم دیگر گم می‌شود در میان شاهکارهای طبیعت. با این همه بدون دیدن روستای «کند» که نمی‌شود باز آمد! می‌شود؟! این روستا 2 بخش دارد یکی کند علیا در بالا دست و دیگری کند سفلی در پایین‌دست. میان این دو هم امامزاده شعیب قرار گرفته که مردم بسیار دل به آن مرد بزرگ می‌سپارند برای گرفتن حاجات خویش. چنانچه صبر کنید و 5 تا 6 کیلومتر دیگر از آبادی فاصله بگیرید به غار و آبشار کفترلو یا همان کبوتر‌لو می‌رسید. آبشار کبوترلو در میان دره‌ای بسیار زیبا در شمال روستا واقع شده است. آب که از بلندای صخره‌ها به درون دره سرازیر می‌شود گویی روان آدمی هم با قطرات آب جاری می‌شود، حرکتی به سوی بیکران... .

سامان عابری