یک آینده الکترونیکی

کنار شهر الکترونیک ، کارت خدمات شهری نیازی انکارناپذیر است. منظور از کارت خدمات شهری ، کارتی هوشمند است که برای استفاده از خدمات شهری به هر شهروند تهرانی تعلق می گیرد.
این خدمات عبارتند از حمل ونقل در اتوبوس ، تاکسی ، مترو، استفاده از پارکینگ ، پارکومتر یا خرید از فروشگاه ها و استفاده از مراکز فرهنگی و... این کارت ، شناسه هرفرد در شهرداری است ، یعنی علاوه بر قابلیت حمل پول ، به عنوان یک کارت شناسایی استفاده می شود.
قابلیت قابل توجه دیگر این کارت ، پرداخت عوارض و پیگیری آن از طریق شهرداری است. به طور تقریبی از یکی دو ماه آینده این طرح در یک جامعه آماری مثل معلمان یا خود شهرداری اجرا می شود و سپس گسترش می یابد.
در این طرح شهروندان می توانند برای انجام کارهای اداری شان از داخل منزل به شبکه اینترنت یا اینترانت متصل شوند و با استفاده از این امکان به کار خود برسند.
پیش بینی کیوسک هایی با امکان اتصال مدام به شبکه نیز برای استفاده افرادی که از خانه امکان اتصال ندارند، ازبرنامه های این طرح است.


پیش زمینه شهر الکترونیک

شهر الکترونیک در حالت ایده آل در سایه دولت الکترونیک تحقق می یابد. در این شهر، شهروندان برای نیازهای شهری شان ، با ارگان های مختلف تعامل دارند.
در شهر الکترونیک با استفاده از بسترهای الکترونیکی موجود، با پیشرفتی که در IT و ICT شده است ، این تعامل از طریق الکترونیک انجام می شود.
در این شهر می توان با استفاده از رایانه ای که در خانه است یا یکی از کیوسک های اطلاع رسانی ، در هر زمان و هر مکان به اطلاعات و خدمات آموزشی ، تفریحی ، تجاری ، اداری ، بهداشتی و... دسترسی داشت.


آنچه نیاز است...

دانش مورد نیاز این پروژه به طور گسترده رایانه ، انفورماتیک حتی آخرین پیشرفت های IT است. حضور دانش مدیریتی و مهندسی صنایع و تا حد قابل قبولی الکترونیک نیز لازم است.
اما برای چنین بحثی لازم است دولت عزم خود را به طور جدی جزم کند و شهرداری به عنوان یک نهاد عمومی آماده باشد. شهروندان به عنوان یکی از ارکان مهم باید آمادگی خود را برای استفاده از این ایده نشان دهند و اجرا کنندگان باید از میان تعداد زیادی نیروی انسانی نخبه و متخصص انتخاب شوند.
اگر اجزای این مثلث تعامل خوب و پایداری با هم داشته باشند، این طرح بخوبی پیش می رود، اما هرگونه مشکل در قسمتی از آن ، همه پروژه را دچار مشکل می کند.

هما کبیری