عشق، مرا قاتل کرد

چند سال داری و از چه زمانی در زندان هستی؟

19 ساله هستم، یک سال قبل به جرم قتل مادربزرگم دستگیر شدم و از آن موقع در زندان هستم.

یکی از دایی‌هایم گفت، او به من شک کرده بود و بعد هم من را به پلیس معرفی کرد و من شناسایی شدم.

وقتی مادربزرگم را کشتم و از خانه بیرون آمدم اثری از من در آنجا نمانده بود، اما از آنجا که وسایل پذیرایی در خانه بود و کسی هم به زور وارد خانه نشده بود، پلیس متوجه شده بود که حادثه توسط یک آشنا اتفاق افتاده و دایی‌ام هم در آشناها به من شک کرده بود و من را معرفی کرده بود.

نه سابقه که نداشتم، اما چون مادربزرگم خیلی من را دوست داشت و لوسم می‌کرد بقیه حسادت می‌کردند.

نمی‌دانم چه بگویم، به نظر من که نبود.

بله درست است، من اشتباه کردم، این موضوع را قبول دارم، اما مادربزرگم را دوست داشتم او خیلی آدم خوبی بود و من را بخشید، نمی‌دانم چرا دیگران مرا نمی‌بخشند.

یک روز که به خانه مادربزرگم رفته بودم و در کمد او را باز کردم، دیدم مقداری پول در کمد دارد. خیلی وسوسه شدم و آن پول را برداشتم تقریبا 300 هزارتومان بود.

وقتی پول را برداشتم مادربزرگم متوجه شد، اما به من چیزی نگفت. بعد خودم پشیمان شدم و به مادرم گفتم چه کردم یک هفته بعد به همراه مادرم برای عذرخواهی به خانه مادربزرگم رفتم و پول را بردم و به او پس دادم. بعد هم از او عذرخواهی کردم و به خانه برگشتیم.

من را بخشید و گفت که عذرخواهی‌ام را قبول می‌کند و گفت اگر پول لازم داشته باشم می‌توانم به خودش بگویم تا به من پول قرض بدهد. می‌دانستم حرفش درست است، او زن دست و دلبازی بود و من را هم دوست داشت. من همیشه روی کمک او حساب می‌کردم.

بله من اعتیاد داشتم شیشه می‌کشیدم و مصرفم هم خیلی بالا بود.

شرایط روحی‌ام خوب نبود اول می‌کشیدم که آرام شوم، اما بعد دیگر نتوانستم ترک کنم. روزی 3 بار مواد می‌زدم و همیشه در توهم بودم.

واقعا یادآوری‌اش هم برایم سخت است، اصلا نمی‌دانم چرا این کار را کردم، فقط یادم می‌آید که با چاقو او را زدم.

قبلش با هم دعوا کردیم، رفتم به او بگویم برایم به خواستگاری برود، اما او قبول نکرد و با هم درگیر شدیم.

مدتی بود که با یک دختر دوست بودم و با او رابطه داشتم. می‌خواستم با او ازدواج کنم، مادربزرگم او را می‌شناخت و می‌دانست که دوستش دارم، اما مخالفت می‌کرد و می‌گفت که دوست ندارد من با آن دختر ازدواج کنم و می‌گفت که برایم به خواستگاری نمی‌رود.

او می‌گفت این دختر به درد من نمی‌خورد و من را بدبخت می‌کند. می‌گفت دوست‌‌دختر من اهل زندگی نیست و ما به درد هم نمی‌خوریم. او در مورد دوست‌دختر من تحقیق کرده ‌بود.

خدا رحمتش کند خیلی زن خوبی بود، من خیلی با او نزدیک بودم، آنقدر که رابطه‌ام با او خوب بود با پدر و مادر خودم خوب نبودم، به همین خاطر هم موضوع ازدواجم را به مادربزرگم گفتم. پدر و مادرم هیچ علاقه‌ای به من نداشتند، اما مادربزرگم حاضر بود برای من هرکاری بکند.

خانواده آن دختر قبول نمی‌کردند، به من می‌گفتند حتما باید خانواده‌ات بیایند من چاره‌ای بجز راضی کردن خانواده‌ام نداشتم. ضمن این‌که من آن زمان 18 سالم بود و هیچ‌چیز نداشتم، نیاز بود کسی از من حمایت کند و به من کمی پول بدهد، مادربزرگم می‌توانست این کار را بکند.

نه او با این‌که من بخواهم ازدواج کنم مخالف نبود چون فکر می‌کرد زن گرفتن دست و پای من را جمع می‌کند و می‌شوم اهل زندگی. آن دختر که من پسندیده ‌بودم را لایق زندگی با من نمی‌دانست.

به خانه مادربزرگم رفتم و دوباره حرف خواستگاری را پیش کشیدم و گفتم که می‌خواهم ازدواج کنم و او هم باید کمکم کند. گفت این کار را نمی‌کند. درگیری لفظی بین ما بالا گرفت، من او را به سمت کمد هل دادم و سرش به کمد برخورد کرد.

پیرزن خیلی ترسیده‌ بود فریاد زد و کمک خواست هیچ‌ کنترلی روی کارهایم نداشتم، اصلا نمی‌دانم چرا مثل دیوانه‌ها شده ‌بودم، می‌خواستم او را ساکت کنم و به بدنش چاقو زدم.

فکر می‌کنم سه ضربه زدم.

نمی‌دانم یادم نمی‌آید، اگر پزشکی قانونی گفته قبول دارم.

نه این درست نیست، من این کار را نکردم.

من در بازجویی‌ها گفتم چون تحت فشار بودم و خیلی ناراحت بودم، اما حالا می‌گویم که این کار را نکردم و این اتهام را قبول نمی‌کنم.

نمی‌دانم چه هدفی داشتند، اما سرقت کار من نبود.

نه یکی از دوستانم هم با من بود.

او هیچ‌ کاری نکرد فقط من را به خانه مادربزرگم رساند و منتظر ماند تا برگردم.

نه آن بیچاره اصلا خبر نداشت. خود من هم خبر نداشتم می‌خواهم این ‌کار را بکنم. آن روز به دوستم گفتم چند دقیقه‌ای با مادربزرگم کار دارم و زود برمی‌گردم. از او خواستم که من را برساند او هم قبول کرد. وقتی رسیدیم گفتم صبر کن برمی‌گردم، باز هم قبول کرد. وقتی که مادربزرگم را کشتم و برگشتم سوار ماشین شدم او دید لباس‌هایم خونی است و از من پرسید چه شده‌ است، جرات توضیح حادثه را نداشتم، فقط گریه کردم. او هم عصبانی شد و من را از ماشین به بیرون پرت کرد و بعد هم گاز داد و رفت.

تا صبح در یک پارک نشستم و گریه کردم. ساعت‌ها داشتم گریه می‌کردم حتی به این فکر کردم که خودکشی کنم و کار تمام شود، اما جراتش را نداشتم. صبح که شد لباس‌هایم را عوض کردم و به خانه رفتم و بعد هم متوجه شدم همه فهمیده‌اند که مادربزرگم کشته‌ شده.

بله می‌دانم همه فرزندان مادربزرگم بجز مادرم برایم درخواست قصاص کرده‌اند و قطعا حکم قصاص به من خواهند داد. کسی حرفم را باور نمی‌کند که از روی عمد این کار را نکرده‌ام. من روز حادثه شیشه کشیده‌ بودم و حالت عادی نداشتم. شاید اگر مادربزرگم مخالفت هم نمی‌کرد این کار را می‌کردم چون اصلا متوجه نبودم چه اتفاقی افتاده و دارم چه‌کار می‌کنم.

آنها اعضای خانواده من هستند و شاید هم این کار را بکنند، اما من نمی‌خواهم رضایت بدهند؛ چون بشدت در عذاب هستم و می‌خواهم هر چه زودتر از شر این زندگی لعنتی خلاص شوم، مرگ تنها آرزوی من است.

مرجان لقایی