بویینگ، فضاپیما می‌سازد

فضاپیمای جدید بویینگ به نام CST-100، با حمایت 18 میلیون دلاری ناسا بر اساس توافقنامه امور فضایی CCDev ساخته خواهد شد. هدف این توافقنامه تشویق بخش خصوصی به ایجاد توانمندی‌های جدید در زمینه پروازهای فضایی حامل انسان است. شرکت بویینگ که پیشینه طولانی در همکاری با ناسا دارد، امیدوار است اولین شرکت خصوصی سازنده کپسولی باشد که بتواند محموله‌ها و فضانوردان را به ایستگاه فضایی برساند و کمبودهای ناشی از بازنشستگی شاتل‌ها را جبران کند. اما بویینگ تنها شرکتی نیست که طرح‌های بلندپروازانه اینچنینی را در سر می‌پروراند. شرکت علوم‌مداری (Orbital Sciences) و موسسه فناوری‌های کاوشگری فضایی (SpaceX) نیز طرح‌های مشابهی را تحت حمایت‌های ناسا در دست تولید دارند. البته از آنجا که حمایت‌های مالی ناسا، به تنهایی برای ساخت چنین وسیله‌ای کافی نیست، شرکت بویینگ به همکاری با شرکت بیگلو روی آورده که این شرکت نیز مانند بویینگ به سیستم حمل‌ونقل برای محل سکونت فضایی خود و ایستگاه فضایی که در آینده خواهد ساخت، نیاز دارد. شرکت بیگلو، دست‌کم روی 2 گونه از ایستگاه‌های فضایی کار می‌کند. اجاره یک دوره 4 ساله این ایستگاه‌ها بین 79 تا 95 میلیون دلار در سال بسته به اندازه ایستگاه و همچنین 25 میلیون دلار به ازای هر صندلی برای خدمه قیمتگذاری شده است. در نهایت سه‌چهارم درآمد بیگلو به تأمین‌کنندگان حمل‌ونقل فضایی اختصاص خواهد یافت.

به گفته مقامات رسمی بویینگ، در طراحی جدید فضاپیماها، در صورت سقوط فضاپیما، به جای این‌که با سیستم قدیمی راکت‌های کوچک سر و کار داشته باشیم که یک وسیله سرنشین‌دار را از چنگال یک موشک فضایی خارج از کنترل نجات می‌دهد، با سیستم فشاردهنده یا پوشر (pusher) رو به‌رو هستیم. مزیت این سیستم این است که در صورتی که از سیستم پوشر استفاده نشود، سوخت آن برای استفاده در مانورهای مداری در دسترس خواهد بود. فضاپیمای CST-100 می‌تواند به مدت 7 ماه در مدار باقی بماند. این فضاپیما پس از بازگشت به جو زمین توسط مانند اکثر کپسول‌های کلاسیک سپر حرارتی فداشونده از حرارت زیاد محافظت می‌شود، با کمک چتر نجات از سرعتش کاسته شده و روی زمین خواهد نشست. سپس این کپسول را می‌توان با یک سپر حرارتی جدید پوشاند و برای پرواز مجدد آماده کرد. بد نیست بدانید هر کپسول ‍CST-100 برای انجام حداکثر 10 مأموریت طراحی خواهد شد. البته بویینگ هنوز زمان آماده‌سازی نهایی فضاپیمای خود را اعلام نکرده است و مشخص نیست این فضاپیما توسط کدام راکت پرتاب خواهد شد. این شرکت سعی دارد طراحی فضاپیما را طوری انجام دهد که با راکت‌های پرتابگر مختلفی از جمله دلتا 4، اطلس 5 و فالکن 9 سازگار باشد.