عاشورایی‌ترین عملیات ایران

عملیات والفجر 8 در تاریخ 20 بهمن ماه سال 1364با عبور غواصان لشگرهای 21 امام رضا(ع)، لشگر 10 سید الشهداء (ع) و تیپ «الغدیر» استان یزد از اروند رود و حمله به مواضع دشمن بعثی در جزیره «ام الرصاص» ساعت 10 شب با رمز یازهرا (س) انجام شد.

یکی از یگان های عمل کننده دراین عملیات، لشگرده سید الشهداء(ع) بود که غواصان این یگان در غالب گروهان مستقل «والعادیات» و غواصان گردان تخریب و اطلاعات عملیات در دقایق اولیه با عبور از آب اروند رود خود را به ساحل دشمن رسانده و با ایجاد چهار معبر در موانع دشمن در ساحل جزیره «ام الرصاص» که شامل سیم های خاردار، هشت پر و بشکه های «فوگاز» بود مسیر را باز نموده و غواصان گروهان «والعادیات» از گردان «قمر بنی هاشم (ع)» با عبور از معابر خط اول دشمن را تسخیر نمودند.

در ساعت 11 شب با علامت دادن به ساحل خودی با چراغ قوه حرکت رزمندگان سایر گردان ها که سوار برقایق ها منتظر ادامه عملیات بودند شروع شد. دو گروهان باقی مانده گردان قمربنی هاشم(ع) از دو معبر وارد ساحل دشمن شده و با پاکسازی سنگرهای دشمن به سمت اهداف خود حمله بردند.

در ادامه عملیات، گردان های حضرت علی اصغر(ع) به فرماندهی شهید حاج حسین اسکندرلو، علی اکبر(ع)، گردان المهدی(ع) به فرماندهی شهید حسنیان، گردان حضرت زهیر و گردان حضرت قاسم(ع) با توسعه منطقه درگیری تلفات سنگینی را بردشمن وارد کردند.

فشار یگان های عمل کننده در جزیره «ام الرصاص» و تصرف اهداف به حدی بود که دشمن احساس خطر نموده و یگان های خود را از شهر «فاو» به منطقه عمومی بصره منتقل نمود و به خیال اینکه فلش اصلی عملیات شهر بصره می باشد فشار خود را بر رزمندگان یگان های درگیر در منطقه افزایش دادند.

پاتک های دشمن در روز 21 و 22 بهمن با تامین نیرو از طریق جزایر ام البابی شرقی و غربی و آتشباری سنگین شروع شد و رزمندگان با تمام توان دشمن را درجزیره «ام الرصاص» سرگرم نموده و غواصان سایر یگان ها با عبور از اروند عملیات اصلی را با حمله به مواضع دشمن درشهر فاو آغاز نمودند.

رزمندگان عمل کننده در منطقه عمومی خرمشهر و جزیره «ام الرصاص» بعد از دو روز با تخلیه مجروحین و شهداء جزیره را ترک نمودند. بعد از ماموریت موفقیت آمیز لشگرسیدالشهداء(ع) درجزیره «ام الرصاص» و توانایی گردان ها در ماموریت جدید ضمن بازسازی و تجدید قوا در اردوگاه کوثر -در نزدیکی اهواز - مجددا برای ماموریت جدید در دفع پاتک های دشمن در شهر فاو از سوی قرارگاه فراخوانده شد.

قبل از حضور گردان ها در شهر فاو فرماندهان لشکر که برای توجیه و احداث قرارگاه عملیاتی در «فاو» حضور پیدا نموده بودند در اطراف کارخانه نمک با اصابت موشک هدایت شونده دشمن که از دریا شلیک شده بود شهید و مجروح می گردند.

برادر فضلی به سختی مجروح گردیده و جانشین لشگر حاج جعفرجنگروی و برادر احسانی مسئول ستاد لشگر به شهادت می رسند.

برادر شهید حاج یدالله کلهر سرپرستی لشگر را عهده دارشده و روزهای آخر بهمن ماه سال 64 گردان های قمربنی هاشم(ع) و علی اصغر(ع) آماده دفع پاتک دشمن  در جاده «فاو -ام القصر» و سه راهی کارخانه نمک می شوند که گردان قمربنی هاشم(ع) در حال عزیمت به شهر «فاو» مورد بمباران هواپیماهای دشمن قرارگرفته و تعدادی از فرماندهان گردان به شهادت می رسند.

با توجه به صدماتی که به گردان قمربنی هاشم(ع) وارد شده بود، گردان حضرت علی اصغر (ع) به فرماندهی شهید حاج حسین اسکندرلو در محدوده خط لشگر 25 کربلا وارد عملیات می شوند و پاتک دشمن را در جاده «فاو - ام القصر» و سه راهی کارخانه نمک دفع می کنند.

نقشه منطقه عملیاتی والفجر هشت

منطقه درگیری حالت باتلاقی داشت و عملاً تردد فقط روی پدها و جاده هایی که اطراف کارخانه نمک زده بودند امکان پذیر بود و سایر مسیرها توسط دشمن مین گذاری شده بود و تردد نیروها عملاً روی جاده و پدها بود و این موضوع قدرت مانور نیروها را سختر می‌کرد.

همچنین آتش دشمن را روی نیروهای ما متمرکز می‌کرد. رزمندگان گردان حضرت علی اصغر(ع) روی جاده ای به عرض پنج یا شش متر می‌بایست تردد کرده و پیش روی کنند.

دشمن هم چون به منطقه آشنایی داشت آتش خودش را روی این پدها متمرکز نموده بود و شب اول اسفند سال 64 حماسه رزمندگان گردان حضرت علی اصغر(ع) با شهادت شهید ناظریان معاون این گردان رقم خورد.

در اولین روز اسفند ماه سال 1364 دلاورمردان گردان تخریب لشگرده سیدالشهداء(ع) با مسلح کردن زمین به مین های ضدتانک، ضدخودرو، ضدنفر و با هدایت شهید سید محمد زینال الحسینی فشار اولیه دشمن در پاتک به باقیمانده رزمندگان گردان حضرت علی اصغر (ع) را گرفتند که صدای خنده شهید اسکندرلو را در پشت بیسیم قرارگاه شنیده شد که فریاد می زد تانک ها جلو می آیند و روی مین ها منهدم می شوند.

با تدبیر فرماندهان لشگر گردان قمربنی هاشم(ع) در روز اول اسفند جایگزین گردان حضرت علی اصغر(ع) شد.

حضور شهید حاج عبدالله نوریان با نیروها و ادوات مهندسی رزمی و بچه های تخریب به همه فرماندهان و رزمندگان روحیه می داد.

تلاش بلدوزرها و لودرهای مهندسی که سینه به سینه دشمن و در زیر آتش پرحجم مشغول احداث و تقویت خاکریزها برای حفاظت ازجان رزمندگان و هدایت آنها توسط شهید نوریان همه را متحیرنموده بود.

گردان قمربنی هاشم(ع) با بکارگیری گروهان والعادیات در پاتک دشمن صدمات فراوانی به نیروهای گارد ریاست جمهوری دشمن وارد کرد و در ادامه از گروهان های والفجر و فتح نیز استفاده شد و دشمن با انهدام تانک ها و نفراتش از سه راهی کارخانه نمک عقب نشینی کرد.

دشمن صبح روز دوم اسفند ماه بار دیگر پاتک خود را برای باز پس گیری مواضع از دست رفته شروع کرد که بچه های تخریب لشگرده سیدالشهداء(ع) با انفجار جاده دسترسی دشمن عملا مسیر حرکت دشمن را از روی خشکی سد نموده و دشمن مجبور شد به کناره های جاده پناه ببرد که با فرو رفتن بعضی از تانک ها و ادوات مهندسی شکار رزمندگان گردان قمربنی هاشم(ع) شد و با دادن تلفات سنگین به مواضعش برگشت و مجدد پاتک نمود و تا ظهر اقدام به چندین پاتک نمود که با هوشیاری رزمندگان وبچه های تخریب و مهندسی رزمی ناکام ماند.

اما این حماسه با شهادت فرمانده گردان تخریب و مهندسی لشگر سیدالشهداء علیه السلام شهید حاج عبدالله نوریان رقم خورد.

بعد از دو روز گردان زهیر(ع) به فرماندهی شهید داوود حیدری خط را از گردان «قمر بنی هاشم» تحویل گرفت و خط تثبیت شد و گردانهای لشگر در خطوط پدافندی مستقر شدند.

رزمندگان گردان تخریب با تحکیم مواضع و ایجاد موانع مختلف از جمله ایجاد میادین مین ضد تانک و ضد نفر و نصب سیم های خاردار و به کارگیری هشت پرهای دشمن بر علیه خودش خط پدافندی را تامین کردند.(فارس)