در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
با اتمام ایام محرم و صفر و در اولین روز پس از این ایام، اولین قسمت از این سریال روی آنتن رفت که با توجه به ژانر آن که کمدی است انتخاب بسیار خوبی برای پخش پس از سریال پای پیاده به نظر میرسد. در ضمن سریال پای پیاده نیز با توجه به جنس قصه و موضوع اجتماعیاش دارای تلخیهایی بود که این تغییر و تنوع در لحن سریالها میتواند این باکس تلویزیونی را از یکنواختی و تکرار نجات دهد.
لطفا دور نزنیم سریالی است به کارگردانی مهدی مظلومی که پیش از این از او مجموعههای تلویزیونی بدون شرح، کمربندها را ببندیم و باغ شیشهای را دیدهایم. مظلومی که همواره سعی کرده است به یک زبان طنز شخصی دست پیدا کند (فارغ از موفقیت یا عدم موفقیت در این کار) در سریال لطفا دور نزنیم تا حدودی از مولفههای اصلی آثار قبلیاش بخصوص در بدون شرح و کمربندها را ببندیم فاصله گرفته و نزدیک شدن به واقعیت جاری در زندگی مردم و دور شدن از آن فضای تاحدودی انتزاعی و غیرقابل باور و منطقی را در دستور کارش قرار داده است. امری که در این دو سه سال اخیر به نوعی به جریانی اصلی در ساخت آثار تلویزیونی طنز تبدیل شده و حضور نابازیگرانی چون حلیمه سعیدی در اینگونه آثار بر این موضوع صحه میگذارند، چراکه این نابازیگران نیز به نوبه خود به نزدیک شدن هرچه بیشتر اثر به زندگی روزمره و حقیقی مردم کوچه و خیابان کمک کرده و فضا را از یک موقعیت نمایشی صرف با بازیگران حرفهای تاحدودی دور میکنند. اگر نگوییم همه اما قطعا اکثر مجموعههای طنز تلویزیونی در این چند سال اخیر تکیه اصلیشان بر واقعگرایی بوده است، البته واقعگرایی کنترل شدهای که بتواند طنز را هم چاشنی کار خود کند.
در ضمن جنس طنز سریال نیز بیشتر تکیه بر کلام دارد تا موقعیت. در این مجموعه یک خط داستانی مشخص و سرراستی وجود دارد که کاراکترها در این خط نهچندان پرپیچ و خم بیشتر با تکیه بر بداههپردازی و نیز دیالوگهای طنازانه سعی در جذب مخاطب دارند. البته مجموعههای قبلی مهدی مظلومی نیز از کمدی کلامی بهره بسیاری میبردند، اما موقعیتهای دراماتیکی که در هر قسمت به وجود میآمد بعضا تکیه بر موقعیتهای طنز نیز داشتند و همه براساس دیالوگ استوار نبودند. نه اینکه کمدی کلامی را کاملا رد و آن را زیر سوال ببریم، اما در مقام قیاس، مجموعههای قبلی مهدی مظلومی دارای جسارت و شهامت بیشتری در موقعیت پردازی بودند و برای اولین بار محدوده لوکیشنهای آثار 90 شبی ما را از خانه و آپارتمان بیرون آورده و وارد مکانهایی چون دفتر روزنامه یا فرودگاه کردند. این به خودی خود قابل توجه و احترام است حتی اگر به عنوان یک اثر متوسط یا ضعیف مورد نقد قرار گیرد.
این سریال که تهیهکنندگی آن را سیدامیر پروینحسینی به عهده دارد در 15 قسمت 45 دقیقهای تهیه و تولید شده است و بازیگران اصلی آن را هم محمد کاسبی، محمدرضا هدایتی، مهران رجبی، آناهیتا همتی، زهره حمیدی، جواد عزتی، نعیمه نظامدوست، بهزاد رحیمخانی، ویدا شهشهانی و فریده دریامج تشکیل میدهند. تدوین این مجموعه را مهدی اسلامی به عهده داشته و رضا مقصودی نیز در مقام فیلمنامهنویس در این سریال حضور داشته است.
داستان سریال درباره پیرمرد 70 سالهای است که مجرد مانده و هیچ فرزندی هم ندارد، ولی 4 برادرزاده دارد که آنها را به جای فرزندانش دوست دارد. او که علاقه فراوانی به مسافرت دارد، خیلی از شهرهای ایران را گشته، ولی به وسایل نقلیه اعتماد ندارد و به طرق مختلف از آنها دوری میکند، چون همه اجدادش از زمان ارابه تا حال که وسایل نقلیه جدید و مدرن به بازار عرضه شده، بر اثر تصادف با وسایل نقلیه مختلف از دنیا رفتهاند.
برای همین او پای پیاده به مسافرت میرود و همین، مشکلات مختلفی را برای او و همراهانش بهوجود میآورد. نقش این آدم خاص و منحصر به فرد یعنی سیفالله خان را محمد کاسبی بازی میکند.
و در آخر جالب است بدانید فرهاد آئیش نیز به عنوان مشاور کارگردان در این سریال حضور داشته است.
حسین گودرزی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: