گفت‌وگو با احمد وکیلی، دبیر هشتمین دوسالانه نقاشی

نگارگری ایرانی با نگاه جهانی

هشتمین دوسالانه نقاشی ایران به دبیری احمد وکیلی از 8 دی ماه در موسسه فرهنگی هنری صبا و به‌طور همزمان در مشهد مقدس برگزار شده است. این دوسالانه امسال برای اولین بار با یک تم مشخص و با عنوان نگاهی نو به مکتب هرات برپا شده است. مکتب هرات که اوج هنر نقاشی ایران است در دوره تیموری شکل گرفت و از آنجایی که در این دوره غیاث‌الدین بایسنقر به مذهبان، تصویرگران، کاتبان، خوشنویسان و مجلدسازان بهای زیادی می‌داده و آنها را تشویق می‌کرده، فضای بسیار درخشانی از تصویر در آن دوره خلق شده است. در دوسالانه امسال علاوه بر توجه به مکتب هرات بخشی نیز به آثار آزاد به منظور معرفی جریان هنر معاصر ایران نیز اختصاص یافته است که درخصوص تمامی این موارد با احمد وکیلی که دبیــری هشتمین دوسالانه را بر عهده دارد، گفت‌وگویی انجام داده‌ایم.
کد خبر: ۴۵۳۳۰۳

هشتمین دوسالانه نقاشی ایران چه اهدافی را دنبال می‌کند؟

هشتمین دوسالانه دو اصل مهم تمرکز زدایی و رفتن بخشی از جشنواره به خراسان و موضوعی بودن را دنبال می‌کند، چرا که امسال دوسالانه با نگاهی نو به مکتب هرات که از درخشان‌ترین دوره‌های هنر ایران است، برگزار شده است. ما امسال یک بخش را در تهران و یک بخش دیگر را در خراسان برگزار کردیم. همچنین در نیشابور یک کارگاه آموزشی و نیز نمایشگاهی از آثار 41 هنرمند که 27 نفر آنها از تهران و 13 نفر از خراسان بودند در گالری آبتین مشهد برگزار کردیم که با بررسی هیات انتخاب، 3 نفر برگزیده و 5 نفر نیز تقدیر شدند.

چند اثر به دوسالانه راه پیدا کردند؟

طی فراخوانی که 4 ماه پیش به صورت عمومی در تمام کشور اعلام کرده بودیم 6226 اثر از 1589 هنرمند به بی‌ینال ارسال شد که ما 317 اثر را به نمایش گذاشتیم درواقع ما در این دوره بالاترین رکورد را در تعداد شرکت‌کنندگان داشتیم که با بازبینی هیات داوران 3 اثر را به عنوان برگزیده انتخاب خواهیم کرد.

این دوره را موضوعی برگزار کردید، به چه دلیل؟

مهم‌ترین دلیل این بوده که هنر معاصر جهان با نگاه به گذشته خودش، نظری به آینده داشته باشد، یعنی بومی فکر کند و جهانی عمل کند.درواقع تلاش ما این بوده که تمی به این بی‌ینال (دوسالانه) بدهیم که برای فضای هنر ایرانی راهگشا باشد و بتواند هویت ملی ما را زنده کند. بر این اساس امسال برای اولین بار ما با یک موضوع مشخص بی‌ینال را برگزار کردیم که امیدوارم با تکرار این موضوعات بتوانیم بی ینال‌هایمان را بیش از پیش با هویت ملی شکل دهیم.

مکتب هرات را با چه اهدافی برای این دوسالانه انتخاب کردید؟

کمال‌الدین بهزاد و کسانی که در کتابخانه سلطنتی شاه طهماسب کار می‌کردند، افرادی بودند که اوج نگارگری ایران را در دوره خودشان به نمایش گذاشته‌‌اند بر این اساس نگاه به مکتب هرات و امروزی کردن آن می‌توانست نشانگر بسیاری از تفکرات معاصر باشد تا هنرمندان معاصر ما بتوانند از این جریان پیروی کنند. به نظر من این اقدام می‌تواند جرقه‌ای بسیار جدی در حیطه شناسایی این مکتب بین جوانان نیز باشد.

برای تمرکززدایی از برگزاری این دوسالانه نمی‌شد سراغ دیگر شهرها غیر از مشهد بروید؟

این انتخاب از قبل و به 2 علت صورت گرفته بود یکی این‌که هرات در خراسان بزرگ است و 50 سال پیش یک فضای عمومی داشته و سهمی از خراسان بوده است، دیگر این‌که این دوره هشتم بی‌ینال بوده و امام رضا(ع) نیز امام هشتم ما شیعیان و بارگاه ایشان نیز در خراسان رضوی است.

آثاری که جوانان با موضوع مکتب هرات ارائه کرده اند از چه سطحی برخوردار است؟

همگی مورد قبول من هستند و فکر می‌کنم شروع یک جریان خوب است؛ چرا که اگر تداوم یابد می‌تواند باعث رشد بهتر آثار شود.

چرا با گذشت 8 دوره، این بی ینال عنوان بین‌المللی به خود نگرفته است؟

ما تلاشی نکردیم که این بی ینال بین‌المللی شود و این روند را پیش بگیرد، بلکه بیشتر سعی کردیم که با هدف ملی جلو رود. البته امیدواریم در دوره‌های دیگر کشورهای مختلفی هم حضور داشته باشند و آثار هنرمندان دیگر کشورها در کنار هنرمندان برجسته کشورمان به نمایش در بیاید.

دوسالانه‌های نقاشی و نگارگری همسو با هم در مکان‌های مختلفی در حال برگزاری هستند. آیا این همزمانی تداخلی در روند آنها ایجاد نمی‌کند و آیا موضوعی بودن دوسالانه نقاشی و توجه آن به مکتب هرات توجه همگان را به نگارگری ایران جلب نمی‌کند؟

وکیلی: کمال‌الدین بهزاد و کسانی که در کتابخانه سلطنتی شاه طهماسب کار می‌کردند، افرادی بودند که اوج نگارگری ایران را در دوره خودشان به نمایش گذاشته‌‌اند

نقاشی و نگارگری دو مقوله کاملا جدا از هم هستند. ما می‌خواهیم نگارگری را که در این مملکت وجود داشته از دید معاصر مورد توجه قرار دهیم، چرا که در ساختار کلی نگارگری با یک فضای تکراری مواجه هستیم در نتیجه وقتی برای دوسالانه نقاشی مکتب هرات را عنوان کردیم، هیچ‌کس نمی‌تواند مدعی این شود که نگارگری و نقاشی یک ارتباط مستقیم با هم دارند. ما در دوسالانه نقاشی مکاتب گذشته را با نگاه امروزی و جهانی مطرح می‌کنیم که امیدواریم نگارگری امروز ایران هم این موارد را دنبال کند، البته ناگفته نماند که خلاقیت و نگاه تازه‌ای که به مکتب هرات مطرح می‌شود، فضایی کاملا متفاوت با فضای کلی نگارگری امروز ایران است.

از سال گذشته قانون فروش آثار هنری از سوی ارگان‌های دولتی به تصویب رسیده است . این اتفاق چقدر می‌تواند در رشد این هنر و نیز روند برگزاری دوسالانه موثر باشد؟

بازار هنری و ایجاد فضایی برای فروش آثار هنری از اهمیت بسیار مهمی برخوردار است و در شکل‌گیری فضاهای هنری خیلی موثر است. فرض کنید یک مخاطب در زمان‌های مختلف وارد بانک می‌شود و هر بار با یک اثر هنری روبه‌رو می‌شود این اتفاق درطی زمان در ذهن او تاثیر خواهد گذاشت که هر قدر این تاثیر عمیق‌تر باشد موارد زیباشناختی هنرمند به او منتقل می‌شود، به همین دلیل خرید آثار هنری توسط ارگان‌ها می‌تواند پلی میان مردم با هنر باشد، همچنین می‌تواند رشد تفکر تصویری را در جامعه دنبال کند. خرید آثار توسط ارگان‌ها از این بی ینال نیز باعث افزایش انگیزه هنرمندانی می‌شود که آثارشان را ارائه کرده‌اند که من امیدوارم ارگان‌های دولتی در هفته آخر برگزاری این بی‌ینال بتوانند با خرید آثار هنری این نمایشگاه بزرگ تشویق و حمایتی از هنرمندان جوان داشته باشند.

دوسالانه نقاشی با وقفه‌های طولانی برگزار شده، این وقفه چه تاثیرات منفی را برای آن به همراه داشته است؟

اگر هر اتفاق هنری به موقع رخ دهد می‌توان برای آن تصمیمات بهتری گرفت. متاسفانه وقفه دوسالانه لطمه بزرگی به فضای تصویری کشور می‌زند.به نظر من اگر این دوسالانه به‌موقع برگزار شود، هنرمندان می‌توانند بیشتر و بهتر برای 2 سال آینده خود برنامه‌ریزی کنند.

این دوسالانه با وجودی که از قبل از انقلاب برگزار می‌شد، البته تا امروز فقط 8 دوره آن برگزار شده است. به نظر شما این دوسالانه نسبت به گذشته و قبل از انقلاب چه تفاوتی کرده است؟

قابل قیاس با گذشته نیست، چرا که آن زمان 100 نفر در بی ینال شرکت کردند و هم‌اکنون بالای 2000 نفر که البته این رشد در تمامی ابعاد آن قابل مشاهده است.

امیر حسین بورنگ / جام جم

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها