11 میلیون نفر فقیر ، زنگ خطری برای جامعه

معاون سازمان بهزیستی اعلام کرده است : 11 میلیون نفر از جمعیت کشورمان زیر خط فقر مطلق و نسبی هستند.

کد خبر: ۴۵۱۳۹

این جمعیت انبوه فقیر - که بخش قابل توجهی از آنها در حاشیه شهرهای بزرگ مستقر شده اند. زنگ خطر تشدید بحران های اجتماعی را برای جامعه ، به صدا درآورده اند. جامعه شناسان معتقدند فقر ما در بسیاری از ناهنجاری ها و آسیبهای اجتماعی است و افزایش آمار انواع جرایم اجتماعی در کشور در سالهای اخیر در کنار افزایش آمار فقیران ، تاکیدی بر این نظریه جامعه شناسانه است . در آموزه های دینی ما، فقر با کفر مقایسه شده و تلاش برای کاهش فقر، در زمره بزرگ ترین رسالت های جامعه اسلامی به حساب آمده است بنابراین تکلیف سیاستگذاران اقتصادی جامعه ما از همان ابتدا کاملا روشن بوده است . از همان ابتدا مشخص بوده که دغدغه عدالت اجتماعی ، در جامعه اسلامی بیش از دغدغه های رشد و توسعه است و آنان که الفبای اقتصادی را می دانند، به خوبی مطلعند که حرکت در مسیر تعمیق عدالت اجتماعی با فعالیت هایی که اهداف آن رشد و توسعه اقتصادی است ، تفاوت ماهوی دارد، اما در طول سالهایی که فرصتهای طلایی بزرگی برای جامعه ما در جهت حرکت به سوی عدالت اجتماعی محسوب می شدند، پیوسته یک بدنه نامریی کارشناسی ، با ارائه دیدگاه های خاص ، مانع از شکل گیری این حرکتها می شد. سالهای سال ، مشاوران اقتصادی که طرف مشورت سیاستگذاران عالی رتبه جامعه ما بودند، با بیان این جمله که راه عدالت اجتماعی از توسعه اقتصادی می گذرد، هدفگذاری های اقتصادی جامعه ما را به انحراف کشاندند و مانع اجرای برنامه های تعمیق عدالت اجتماعی در کشور شدند. آنها پیوسته و با آب و تاب از آینده روشنی که در پرتو توسعه اقتصادی در انتظار فقرای جامعه ماست ، سخن می گفتند و با همین توجیهات ، کاری کردند که امروز با 11میلیون فقیر مواجه شده ایم . جالب اینجاست که این طیف ، حتی امروز هم دست از سر اقتصاد ما برنمی دارند و با ارائه دیدگاه های مبتنی بر اقتصاد جهانی ، تلاش می کنند جامعه را در برزخی که طی این سالها در آن قرار داشته ، نگه دارند. برزخی که نه حرکت به سوی عدالت اجتماعی است و نه تحقق توسعه اقتصادی . ای کاش اعلام آمار 11میلیون فقیر، چشم سیاستگذاران کلان اقتصادی ما را به روی این حقیقت باز کند که نسخه های توسعه اقتصادی که ریشه در اندیشه های کلاسیک اقتصادی غرب دارد، نه تنها فایده ای برای جامعه ما نخواهد داشت ، بلکه مشکلات آن را بزرگ تر و عمیق تر خواهد کرد. تلاش در جهت ادغام اقتصاد نحیف و متکی به نفت ایران در اقتصاد جهانی که این روزها وجهه همت مشاوران سیاستگذاران کلان اقتصادی ماست ، نتیجه ای جز آنچه در کشورهای مشابه ما داده است ، نخواهد داد. کشورهایی نظیر آرژانتین و برزیل که ید طولایی در پیمودن مسیرهای اقتصاد جهانی دارند و فرصتها و اعتبارات زیادی را در این راه تلف کرده اند ، با واقعیت های عریانی که از گسترش فقر و فساد و بی عدالتی دارند ، آیینه عبرتی برای ما هستند. «ماهاتیر محمد» نظریه پرداز بزرگ اقتصاد اسلامی معتقد است این مسیرها از سوی قدرت های جهانی صرفا برای غارت منابع کشورهای اسلامی پیش پای این کشورها گذارده می شود و اندیسه او چقدر با واقعیتهای جهانی امروز سازگاری دارد.