کارنامه کفاشیان

دوره‌ای که به دلیل انتخاب‌های بد و تصمیمات نادرست، فوتبال ملی ما در همه رده‌ها بازنده شد و نتوانست بنا بر ظرفیت و جایگاه خود در فوتبال قاره، صاحب عناوین لازم شود.

جدا از شکست‌های تیم‌های نوجوانان، جوانان و امید، تیم ملی بزرگسالان با انتخابی نادرست در گزینش سرمربی، از راهیابی به جام جهانی آفریقای جنوبی، آن هم در بهترین شرایط ممکن بازماند و در ادامه نیز با یک انتخاب بحث‌برانگیز دیگر، تیم ملی در جام ملت‌های آسیای قطر ناکام شد تا فوتبال ایران خلع سلاحی کامل در دوره کفاشیان را تجربه کرده باشد.

گرچه ما منکر تلاش‌ها و خدمات علی کفاشیان در ورزش ایران نیستیم، اما باید اعتراف کرد او مدیری نبود که فوتبال برای اداره اصولی خود به آن نیاز داشت.

در حقیقت کفاشیان به عنوان تنها گزینه مجمع فدراسیون بعد از دوره انتقالی، در انتخاباتی برنده شد که محمد علی‌آبادی رییس وقت سازمان ورزش، سناریوی آن را چیده بود.

حتی برای آن که کفاشیان پیش از برگزاری مجمع انتخابات، حکم رئیسی خود را دریافت کرده باشد، دو شب قبل از انتخابات به شاهرخ شهنازی تنها رقیب کفاشیان اعلام شد که کنار بکشد تا او در راس رشته‌ای قرار گیرد که طبق نظر فدراسیون جهانی(فیفا) باید مستقل تصمیم بگیرد و هویتی مستقل داشته باشد.

حتی برای آن که یک نفر به تنهایی برای فوتبال تصمیم نگیرد، در اساسنامه جدید فدراسیون گنجانده شد که نواب رییس فدراسیون از سوی اعضای مجمع انتخاب شوند تا این روند به دموکراسی نزدیک‌تر باشد.

اما حالا و با گذشت چهار سال، کفاشیان می‌خواهد با تغییر اساسنامه، طرح انتخابی نواب رییس را انتصابی کند تا رئیس بعدی هیچ‌گونه مانعی را در اجرای برنامه‌ها پیش‌روی خود ندیده و به نوعی تاثیر‌گذاری مجمع فدراسیون را به حداقل برساند.

این ‌که چرا کفاشیان به دنبال تغییر اساسنامه فدراسیون است، نکته‌ای است که پاسخ به آن می‌تواند در دولتی بودن فوتبال ایران خلاصه شود. دیدگاهی که تصریح دارد چون خرج فوتبال از جیب دولت است، پس دلیلی ندارد که فردی مستقل و خارج از حیطه دولت، برای فوتبال نسخه بپیچد.

با این ‌که کفاشیان طی چهار سال گذشته مدیری گوش به فرمان بوده و این مساله یکی از دلایل اختلاف نظرات او با اعضای هیات رییسه فدراسیون به حساب آمده است، اما او هیچ‌گاه نخواست به جای توجه به نظرات غیرفوتبالی‌ها، منافع این رشته را در نظر بگیرد.

او برای آن که این نقش خود را به بهترین نحو ممکن اجرا کند، در انتخابات کنفدراسیون فوتبال آسیا و طبق چیزی که خود گفته است، با نظر علی سعیدلو رییس وقت سازمان و کاندیدای نایب رییسی AFC، از نامزدی خود در انتخابات هیات اجرایی انصراف داد تا شاید در چنین شرایطی شانس سعیدلو بالا برود که البته رییس ورزش ایران در انتخابات نتیجه را به نماینده نپال! واگذار کرد تا کفاشیان با محروم کردن خود از حضور در هیات اجرایی AFC، ‌به منافع ملی فوتبال ایران پشت پا بزند.

موضوعی که خلاء آن در بحث اعطای سهمیه باشگاهی به فوتبال ایران کاملا به چشم آمد تا سهمیه فوتبال کشورمان نصف شود.

حال تصور کنید که با این پرونده و عملکرد ضعیف،‌ علی کفاشیان در انتهای دوره مدیریتی خود می‌خواهد نقش دایه مهربان‌تر از مادر را برای فوتبال ایفا کند.

او ابتدا تلاش کرد که زمان انتخابات را عقب بیندازد که وزیر ورزش و اعضای مجمع زیر بار آن نرفتند تا با توجه به رایزنی‌هایی که انجام داده بود، رای مجمع را برای تغییر اساسنامه بگیرد.

هر چند که گفته می‌شود او بار دیگر می‌خواهد پای علی سعیدلو را به انتخابات فدراسیون باز کند اما خوشبختانه محمد عباسی با تاکید بر برگزاری انتخابات در اسفندماه، نمی‌خواهد اجازه دهد که عده‌ای با خریدن زمان به سود خویش، انتخابات فدراسیون را به سمت و سویی دیگر هدایت کنند.

حجت‌الله اکبرآبادی - دبیر گروه ورزش