وقتی که مرگ سیاه ریشه‌کن شد

گازگرفتگی از طریق جوندگان آلوده به باکتری یا خوردن جانور مبتلا به بیماری، از شایع‌ترین راه‌های انتقال بیماری است. رایج‌ترین نوع طاعون، طاعون ریوی است که از انسانی به انسان دیگر سرایت می‌کند. پس از کشف عامل بیماری، میزان مرگ و میر ناشی از طاعون به کمتر از 5 درصد کاهش یافت. تا قرن نوزدهم میلادی هیچ راهکار درمانی برای این بیماری وجود نداشت و مردم در برابر بیماری طاعون هیچ راهکار درمانی نداشتند و به همین علت همه ساله بسیاری از افراد بر اثر ابتلا به بیماری طاعون‌ جان خود را از دست می‌دادند.

اما امروزه آنتی‌بیوتیک‌های موثری برای درمان بیماری طاعون تهیه می‌شود که می‌تواند قبل از پیشرفته شدن بیماری از مرگ افراد مبتلا به این بیماری جلوگیری کند. طاعون خیارکی، طاعون عفونتی خون و طاعون ریوی از شایع‌ترین انواع طاعون هستند.

اگرچه طاعون ریوی نسبت به طاعون خیارکی نادر است اما بشدت مسری و به مراتب کشنده‌تر است. در افراد مبتلا به طاعون ریوی باسیل مولد بیماری به طور مستقیم از طریق ریه وارد بدن می‌شود. این شکل از بیماران می‌تواند از راه مجرای تنفسی از فردی که مبتلا به طاعون خیارکی است نیز به فرد سالم منتقل شود.

در این گروه از بیماران دوره نهفتگی بیماری چند ساعت بیشتر به طول نخواهد انجامید.

اگرچه درمان به وسیله آنتی بیوتیک‌ها در جلوگیری از مرگ شمار زیادی از بیماران مبتلا به طاعون موثر بوده است، اما طاعون ریوی حتی با درمان آنتی‌بیوتیک هم بسیار کشنده است و فرد را در مدت زمان حداکثر 3 روز از پای
درخواهد آورد.

برای جلوگیری از ابتلا به طاعون خیارکی یک واکسن وجود دارد اما این واکسن تنها برای افرادی استفاده می‌شود که احتمال ابتلا به طاعون در آنها بیشتر است. برای این که واکسن از تاثیر بیشتری در پیشگیری از ابتلا به بیماری برخوردار باشد باید با دوز بالا تزریق شود.

البته این واکسن در برنامه واکسیناسیون عمومی نیست و در حال حاضر هم ساخته نمی‌شود. محققان کانادایی از سال 2005 در تلاش بوده‌اند تا واکسن جدیدی علیه این بیماری تهیه کنند.

فرگل غفاری