مخترع بزرگ دینامیت

 کارخانه آنها پس از مدتی ورشکست شد و این موضوع موجب شد تا به سوئد بازگردد. آلفرد پس از بازگشت در رشته شیمی مشغول تحصیل شد و به تحقیقات خود درباره مواد منفجره ادامه داد تا این که سرانجام در سال 1866 موفق به اختراع دینامیت و ثبت آن شد. نوبل دریافته بود که اگر نیترو گلیسیرین جذب یک ماده خنثی مانند دیاتومیت شود، از امنیت بیشتری هنگام جابه‌جایی برخوردار می‌شود.

آلفرد نوبل ترکیب به دست آمده را که مخلوطی از نیترو گلیسیرین و دیاتومیت بود، دینامیت نامگذاری کرد. در حقیقت دینامیت نخستین ماده انفجاری قابل کنترل بود که در مقایسه با باروت قدرت تخریب بیشتری داشت. این ماده در ابتدا به نام گرد منفجره نوبل معرفی شد و پس از آن به عنوان جایگزین مطمئنی برای باروت و نیترو گلیسیرین مورد توجه قرار گرفت. البته نوبل که با هدفی بشردوستانه و برای کمک به کارگران معدن، دینامیت را اختراع کرده بود پس از استفاده از این ماده منفجره در جنگ‌ها دچار عذاب وجدان شد و این اختراع که ثروت فراوانی را برای آلفرد نوبل به همراه داشت در زمینه‌های مختلفی استفاده می‌شد. به عبارت دیگر افرادی که در جستجوی صلح و دوستی بودند از این ماده برای تسهیل کارهای مختلف استفاده می‌کردند و جنگ‌طلبان نیز از دینامیت به عنوان یک ماده منفجره و برای از بین بردن و کشتار نیروهای دشمن بهره می‌گرفتند. کاربرد دینامیت به عنوان یک سلاح جنگی موجب شد، نوبل برای جبران کاربرد نادرست دینامیت به عنوان یک جنگ‌افزار، سالانه بخشی از درآمدش را به عنوان جایزه به افرادی که در زمینه صلح جهانی تلاش کرده‌اند هدیه دهد. جایزه نوبل از سال 1901 میلادی تا به امروز از اعتبار خاصی برخوردار است و برندگان این جایزه نمادی از کمال و شایستگی در سطح دنیا هستند. سرانجام آلفرد نوبل در 10 دسامبر 1896 بر اثر سکته قلبی در ایتالیا چشم از جهان فروبست. او علاوه بر دینامیت، اختراعات دیگری مانند چرخ لاستیکی، موتور گازی و ابریشم مصنوعی را نیز در کارنامه فعالیت‌های خود به ثبت رسانده است.

زهرا هداوند