تکیه تجریش و تکیه دولت

تکیه تجریش بعد از راسته میوه‌فروش‌ها و درست در ابتدای ضلع غربی بازار و چسبیده به امامزاده صالح قرار گرفته است. فضای چهارگوش و مسقفی که با حجره‌هایی در اطراف و فضای نسبتا وسیع، تکیه قدیم شهر تجریش نام گرفته است.

مردم محلی می‌گویند که بنای تکیه بیش از صد سال قدمت دارد و این یعنی سال‌ها پیش و در زمان حکومت سلسله قاجاریه که تجریش مرکز شمیرانات بوده و قصبه تجریش حومه تهران محسوب می‌شده، این تکیه بر پایه اعتقادات مذهبی و عشق و علاقه به خاندان نبوت برای عزاداری حضرت حسین بن علی در ایام محرم برپا شده است. تکیه تجریش از آن دست مکان‌هایی است که به‌رغم کاربری تجاری و معمول آن؛ در ایام سوگ شیعیان (ماه محرم و فاطمیه) حال و هوایی عجیب و پرشور به خود می‌گیرد، حال و هوایی که در کمتر جایی می‌شود نمونه‌اش را یافت. حجره‌ها بسته می‌شوند، آذین‌های عزاداری به دیوارها آویخته می‌شوند و فضای میانی برای اجتماع عزاداران خالی می‌شود و شور و ولوله‌ای به پا می‌شود که بیا و ببین.

تکیه تجریش از حیث تغییر یکباره و پرشورش در ایام محرم خیلی‌ها را به یاد شبیه‌خوان‌ها می‌اندازد مثل شبیه‌خوان‌هایی که به عشق آقا اباعبدالله نقش عوض می‌کنند و در یک لحظه از یک کاسب دوره‌گرد به یکی از اولیا و اشقیا تبدیل می‌شوند تکیه تجریش هم، یکشبه حس و حالش عوض می‌شود و از محل کسب و کار به محل عزاداری و مراسم مذهبی و یا صحنه تعزیه تبدیل می‌شود و ساکنان این محل به جای کسبه محلی، می‌شوند خادمان تکیه. سروصدا و فریاد کسبه به نوای شبیه‌خوانان و تعزیه‌گردانان مبدل می‌شود و به یکباره همه خادم مجلس عزای آقا اباعبدالله می‌شوند. نمونه‌ای که شاید بتوان از این حیث بی‌همتا قلمدادش کرد. تکیه تجریش سال‌هاست که با ظرافت تمام در کنار امامزاده صالح و بازار تجریش با ایفای موفق دو نقش مختلف با وقار به حیاتش ادامه می‌دهد.

از یکی دو روز مانده به محرم جوان‌های محله دولت‌آباد آماده می‌شوند. داربست‌ها را برپا می‌کنند. سنج و دمام می‌آورند. علم و کتل را به راه می‌اندازند و آماده می‌شوند تا عزاداریشان بی‌عیب، خالصانه و از صمیم قلب باشد.

دولت‌آباد قدیم‌ترها بیشتر باغ و دار و درخت بوده و از چهل پنجاه سال پیش به این طرف رخت و لباس شهری پوشیده، اما همین مدت کافی بوده تا نام مردم این محله را به عنوان عشاق اباعبدالله تثبیت کند، حالا در همان جا سه محور دسته و هیات به پا می‌شود در ایام محرم. یک دسته، قدیم‌ترهای دولت‌آباد که هیات‌هایشان در سه فلکه دولت‌آباد برپا می‌شود. دیگری خوزستانی‌ها هستند که سنج و دمامشان حالا دیگر آنقدر معروف شده که نیازی به معرفیش نیست و دسته دیگر تکیه‌های عراقی‌های مقیم ایران است. خلاصه این‌که کافی است دوری توی کوچه پس‌کوچه‌های دولت‌آباد بزنید تا عشق اهالی این منطقه را به امام شهید ببینید. حسینیه کاظمینی‌ها، کربلایی‌ها، سامرایی‌ها، خوزستانی‌ها، اراکی‌ها، تهرانی‌ها و... که اتفاقا همه هم پر و لبریز از جمعیتند دلیل صحت این ادعاست. تاسوعا و عاشورا هم که جای خود را دارد. مراسم خیمه‌سوزی، تعزیه‌های مختلف، علم‌کشی و هزار و یک برنامه دیگر که هر ساله خیلی‌ها را از جای جای کشور به محله دولت‌آباد می‌کشاند. دولت‌آباد یکی از پرشور و حال‌ترین مناطق تهران در ایام عزاداری امام حسین (ع) است.