حکایت «خود» و «دیگران»

مطالعه یادداشت ستون «دیدار اول» روزنامه «جام جم» ، شنبه 20تیر با عنوان «حکایت همسایه ما» مرا بر آن داشت تا چند نکته را خدمت نویسنده محترم و خوانندگان گرانقدر روزنامه وزین جام جم یادآور شوم :

کد خبر: ۴۴۳۴۵

1- به نظر می رسد نویسنده محترم یادداشت دیدار اول ، اعلام خبر دعوت از نمایندگان احزاب خارجی از سوی یکی از مسوولان حزب مشارکت را بهانه تاختن به عملکردهای گذشته این جریان سیاسی قرار داده است ؛ بدون این که اصولا به ایراد بودن این مساله باور داشته باشد. چرا که در ادامه بحث خاطر نشان می کند: «سخن در این نیست که چرا احزاب خارجی به کنگره یک حزب دعوت شده اند. این ممکن است معمول باشد».
2- رعایت انصاف در رقابت های سیاسی می تواند بهترین و موثرترین عامل در بهبود رفتارهای سیاسی جریانات حزبی و گروهی در کشور باشد ، متاسفانه باید عرض کنم نویسنده محترم در این مسیر گام برنداشته است تا برخی تذکرات درست و منطقی مطرح شده در یادداشت ، مشفقانه قلمداد شود. به ویژه آنجا که می گوید: «به خاطر داریم در انتخابات سال 76 آشنایان به فن عملیات روانی با چنین اتهامی چه بر سر حریف آوردند». همان گونه که ملاحظه می شود ایشان از مذاکرات گزارش گونه عنصری بلندپایه یک جریان سیاسی کشور پیرامون وضعیت گروهها در انتخابات با یکی از مقامات وزارت خارجه دولتی معاند با استقلال ایران زمین این گونه یاد می کند و ابعاد تاسف بار آن را به حساب عملکرد آشنایان به فن عملیات روانی می گذارد، در حالی که چنین مذاکرات تحقیرآمیزی واقعا برای ملت ما در خور سرزنش سیاسی جدی است. در نتیجه برخوردی دوگانه با خطاهای «خود» و «دیگران» مسیر درستی برای اصلاح نخواهد بود و به طور قطع و یقین نباید کمترین تاثیر سازنده ای را بر آن مترتب دانست.
3- هیچ گونه تردیدی نیست که جریان دوم خرداد طی سالهای اخیر به دلیل میدان داری عناصر جنجالی آن مرتکب خطاها و لغزشهای فراوانی شده است ، اما باید دانست که آفتهای در قدرت بودن به جریانی خاص منحصر نیست و لذت در قدرت ماندن برای همه جریانات سیاسی وسوسه انگیز است ؛ بنابراین امروز بیش از آن که به هر بهانه در صدد یادآوری خطاهای حزب مشارکت در زمان تکیه زدن بر اریکه قدرت باشیم ، باید به آن بیندیشیم که کدام نقایص و کاستی ها موجب شد حزبی در قدرت ، وسوسه ماندگار شدن در قدرت را بیابد و همه راههای نامشروع را برای دست یافتن به این خواسته ، آزادانه بیازماید. بنابراین باز بودن چنین راههایی ، در حکم لغزشگاه دیگران نیز خواهد بود. همچنین امروز باید به این نکته اندیشید که حزب مشارکت در غیبت کدام عامل موثر در سیستمی توانست با جریانات اپوزیسیون نظام ارتباط برقرار کند و چنین ارتباطی را به مثابه یکی از شرایط ماندگاری خود در قدرت بپندارد. آیا غیبت همین عامل نمی تواند تهدیدات دیگری را در زمینه های گوناگون و متفاوتی متوجه به قدرت رسیدگان امروز در قوه مقننه یا مجریه فردا کند؛.
4- دعوت علنی از نمایندگان احزاب دیگر کشورها با نظارت دقیق نهادهای رسمی کشور می تواند موجب رشد فرهنگ سیاسی احزاب کشور شود. در حالی که رقابت های حزبی در دهه گذشته ، متاسفانه بر بسیاری از مصالح عمومی لطمه وارد و مردم را از بازیهای سیاسی این گروهها سرخورده کرده است . شاید احزاب کشور ما از این طریق بیاموزند که احزاب دیگر کشورها چگونه با یکدیگر رقابت می کنند تا لطمه ای به اصل نظام و سیستم حافظ منافع کلان جامعه شان وارد نیاید. متاسفانه امروز برخی احزاب ما برخلاف عرف رایج در نظامهای حزبی و پارلمانی برای نشان دادن نوعی خوش خدمتی به بیگانگان و جلب نظر آنان ، در چالش های سیاسی ایران در سطح بین المللی جانب طرف مقابل ملت خود را می گیرند. از طرفی علاج عاجل این بیماری از طریق منازعات حزبی ممکن نخواهد بود. آنچه در این زمینه متداول و معمول است این که هر سیستمی ، هزینه های منطقی ضدیت با خود را تعریف می کند و ضمن اعلام رسمی آن ، هرگز از این موازین عدول نمی کند. در فقدان چنین تعریفی ، عده ای هم در جبهه بیرونی و هم در داخل ، از این نابسامانی بهره خواهند گرفت.
5- انتقاد از افراد و هجمه به سیستم و ضدیت با آن ، دو مقوله ای هستند که مرزهای روشنی دارند، اما این که عده ای در صدد مخدوش کردن این مرزبندی مشخص برمی آیند، زیبنده ملت فرهیخته ما نیست . باید بیاموزیم که به عنوان نمونه ، چگونه می توان با خطای احتمالی یک مقام قضایی مقابله کرد بدون این که لغزش وی را به دیگران تعمیم داد و زحمات بسیاری از قضات دلسوز را مخدوش کرد. در فقدان چنین درایت و ساز و کاری که هر مقوله در جایگاه خود حل و فصل شود، برخی امکان خواهند یافت تا فرصت طلبانه به منظور خوشایند معاندان ملت ایران دستاوردهای جامعه را برای اداره مستقلانه خود ضعیف کنند.
6- به نظر نمی رسد آنچه نویسنده محترم درباره اکثریت مجلس هفتم مطرح کرده است ، جامعیت داشته باشد. تز گردش نخبگان را به عنوان عملکردی مثبت می توان درباره تهران و آن هم در مورد اکثریت نامزدهای گروه آبادگران صادق دانست اما متاسفانه ائتلاف خط امام و رهبری و گروههای همسو ، از برخی شهرستان ها افرادی را به مجلس گسیل داشته اند که عاملی در روی گردانیدن مردم از اکثریت مجلس پنجم بودند. البته امید داریم اکثریت مجلس هفتم با پیشگامی و درایت عناصر فهیم آن بتواند در این دوره بر بسیاری از کج اندیشی ها و لغزش های اقتصادی که تجربه تلخی در مجلس پنجم به بار آورد فائق آید و گامهای اساسی و مدبرانه ای را برای نظام مند کردن امور کشور و رفع نقصها و کاستی های سیستمی به منظور جلوگیری از لغزش ها در همه ابعاد بردارد.