برخی مواد غذایی نیز منحصر به ایران بوده و پیدا کردن آنها در بسیاری از کشورهای دیگر غیرممکن است. به همین دلیل بسیاری از مسافران ایرانی وقتی به کشورهای دیگر میروند موادی مانند رب انار، لواشک، گز، سوهان، سبزیجات خشک، تخمهها، آجیل و... برای عزیزان و آشنایان خود میبرند.
در این مورد، موادی که باید مد نظر قرار بگیرد قوانین منع ورود این مواد غذایی به بسیاری از کشورها است تا آنجا که در بسیاری از موارد شما مجبور هستید در فرودگاه مقصد از خیر این وسایل بگذرید و آنها را تحویل ماموران گمرک دهید تا به شما اجازه خروج از فرودگاه را بدهند.
در اینجا چند راهکار برای حمل بدون مشکل این مواد غذایی ارائه میشود که با به کار بردن آنها خواهید توانست بدون هیچ مشکلی مواد غذایی لازم را برای عزیزانتان ببرید.
ـ ابتدا و پیش از سفر به هر کشوری، در مورد محدودیتها و قوانین ورود مواد خوراکی به آن کشور تحقیق کنید.
ـ توجه داشته باشید که به میزان متناسب مواد غذایی با خود ببرید؛ یعنی بار همراه شما به گونهای نباشد که جنبه تجاری پیدا کند.
ـ تاکید میشود حتما از مواد غذایی بسته بندی شده و دارای برچسب مشخصکننده محتویات درون بسته استفاده کنید. بدیهی است این برچسب باید به زبان انگلیسی بوده و دارای علامت استاندارد باشد.
ـ حتیالمقدور از همراه داشتن فرآوردههای خانگی خودداری کنید؛ این دسته از مواد غذایی علاوه بر این که احتمال توقیفشان وجود دارد، به دلیل عدم بستهبندی مناسب و عدم استفاده از مواد نگهدارنده در خطر فاسد شدن قرار دارند.
ـ محصولات کارخانههای معتبر و ترجیحا بستهبندیهای صادراتی بهترین گزینه است، زیرا کلیه موارد استاندارد بینالمللی در آنها رعایت شده و معمولا در فرودگاهها برای همراه داشتن آنها به مشکلی برخورد نمیکنید.
ـ اگر تمام این موارد را هم رعایت کنید، باز امکان دارد به شما اجازه بردن برخی مواد غذایی را ندهند. در این صورت به قوانین کشور مقصد احترام بگذارید و از اصرار بیدلیل و اعتراض بیمورد خودداری کنید.
ـ در برخی موارد نیز ممکن است از شما بخواهند هزینه آزمایش مواد غذایی را در آزمایشگاه قرنطینه فرودگاه بپردازید تا در صورت تایید آزمایشگاه برای مواد غذایی همراهتان مجوز صادر شود. در این حالت اختیار با خود شماست یا پرداخت هزینه یا از خیر مواد غذایی گذشتن!
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم