به تعداد همه صندلی هست

بیایید یک بار دیگر قواعد و اهداف این مسابقه را با هم مرور کنیم. در صندلی بازی شما باید تمام حواستان به دیگر رقیبان باشد و مراقب باشید که دیگران صندلی شما را تصاحب نکنند. شما در صورتی برنده می‌شوید که نفر بغل‌دستی‌تان بازنده شود. این‌طوری این مسابقه در لایه‌های پنهانش به شما این آموزش را می‌دهد که برای برنده شدن باید دیگران را حذف کنید و کنار بزنید.

به نظر شما آیا این بازی می‌تواند ایرانی باشد؟

در بازی‌های ایرانی روح همدلی و همفکری دمیده شده است. مثلا هفت سنگ یک بازی کاملا ایرانی است. هفت سنگ می‌گوید شما در صورتی برنده می‌شوید که بنای ستونی سنگ‌های فروریخته را از نو بسازید. این اتفاق توسط گروه مهاجمان صورت می‌گیرد و نه محافظان؛ یعنی همان‌هایی که با توپشان سنگ‌ها را پراکنده کرده‌اند باید خرابکاری‌شان را جبران کنند و سنگ‌ها را روی هم بچینند تا به عدد مقدس هفت برسند.

در صندلی بازی بچه‌ها در یک بازی برد، باخت شرکت می‌کنند. این‌طوری بچه‌ها دیگر معنای بازی برد، برد را نمی‌فهمند. رابطه برد، ‌برد رابطه‌ای است که با همدلی و همکاری صورت گرفته دوطرف از آن سود می‌برند. پدر و مادرها باید به بچه‌هایی که در این بازی شرکت می‌کنند توضیح دهند که عزیزم! این فقط یک بازی است. در دنیای به این بزرگی به تعداد تمام آدم‌ها صندلی برای نشستن وجود دارد. پس لازم نیست که برای حذف دیگران خودت را به آب و آتش بزنی.

می‌گویند در ژاپن صندلی بازی به این صورت برگزار می‌شود که 10 کودک باید بتوانند روی 9 صندلی بنشینند. اگر نتوانند کل گروه حذف می‌شوند. این‌گونه بچه‌ها یاد می‌گیرند که چطور دیگران را در کنار خودشان جای بدهند.

احسان رحیم‌زاده / رادیو و تلویزیون