حفظ سلامت بدن با حذف سلول‌های فرسوده

از آنجایی که با گذشت سن سلول‌ها توانایی تقسیم سلولی را از دست می‌دهند دیگر قادر نخواهند بود نیروی از دست رفته بافت‌های سلولی را بازیابند. علاوه بر این، سلول‌های سالخورده، مواد شیمیایی‌ای از خود ترشح می‌کنند که موجب ایجاد مسمومیت در سلول‌های مجاور شده و به ساختار این سلول‌ها آسیب می‌رسانند. با توجه به اهمیت این موضوع محققان تحقیقاتی را روی موش‌هایی که به روش مهندسی ژنتیک تغییراتی در رشد سلولی آنها ایجاد شده بود انجام دادند. نتایج این تحقیقات نشان داد با از بین رفتن سلول‌های قدیمی و سالخورده در قسمت‌های مختلف بدن، احتمال ابتلا به بیماری‌های مرتبط با سن که نخستین علائم و نشانه‌های آن در سنین سالمندی ظاهر می‌شود به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابد. در این گروه از موش‌ها هیچ موردی از ابتلا به آب مروارید دیده نشد و علاوه بر این به‌رغم آنچه تصور می‌شد‌ با گذشت سن،. نوسازی بافت ماهیچه و در نتیجه افزایش قدرت عضلانی همچنان ادامه داشت.

به همین علت با حذف این سلول‌ها از اندام و اعضای مختلف بدن، شاهد بهبود عملکرد بافت‌ها و اعضای مختلف بدن خواهیم بود و این اندام‌ها از مقاومت بیشتری نسبت به آنچه تحت فرآیند پیری و سالمندی از آن نام برده می‌شود، برخوردار خواهند بود.

اگرچه این گروه از سلول‌ها که در مقایسه با دیگر سلول‌های تشکیل‌دهنده ساختار یک بافت قدمت بیشتری دارند تنها یک تا 4 درصد آن را تشکیل می‌دهند، اما مواد شیمیایی که ترشح می‌کنند به قدری سمی است که به سلول‌های مجاور بشدت آسیب می‌رساند.

محققان امیدوارند بتوانند براساس نتایج به دست آمده در آینده‌ای نه‌چندان دور، داروهایی بسازند که با استفاده از آنها بدون این که به سلول‌های مجاور آسیبی برسد سلول‌های سالخورده موجود در قسمت‌های مختلف بدن از بین بروند. بدون شک ساخت چنین داروهایی می‌تواند پیشرفت بزرگی در عرصه پزشکی باشد. اما این که آیا بهبود وضعیت سلامت اعضا و اندام‌های مختلف بدن می‌تواند عامل موثری بر افزایش طول عمر افراد باشد یا نه موضوعی است که لازم است تحقیقات بیشتری درباره آن انجام شود.

زهرا هداوند