ترک تحصیل دختران در روستای قلعه چنعان

به گزارش مهر، درباره تاریخچه این روستا گفته می‌شود چنعان نام مردی بوده که دارای خانه‌ای بزرگ، شبیه قلعه با حدود 40 تا 50 اتاق بود که بسیاری از کشاورزان منطقه، اقوام و فرزندان وی در هر یک از آن اتاق‌ها زندگی می‌کردند و این روستا به علت وجود همین قلعه به روستای قلعه چنعان معروف شده است.

این روستا برخلاف دیگر روستا‌ها که دارای محیطی شاداب و سرسبز هستند، از هیچ نوع سرسبزی و خرمی برخوردار نیست و همانند یک شهر بدون هیچ‌گونه برنامه‌ای رشد کرده است؛ بخصوص بلوارهای خیابان‌های آن هیچ چمنی ندارند و زباله‌های پراکنده در اطراف روستا و در معابر مختلف به تفریح‌گاه بچه‌های روستا تبدیل شده است.

حسین زرگانی، رئیس شورای روستای قلعه چنعان با اشاره به این‌که این روستا طبق آمار رسمی وزارت کشور پس از روستای عین2 در اهواز، دومین روستای بزرگ کشور است، گفت: حق این روستا از نظر اختصاص اعتبار ضایع شده است؛ به گونه‌ای که اعتباری که امسال در اختیار ما قرار گرفت، 150 میلیون تومان است که فکر می‌کنم حتی نمی‌توان با این مبلغ، زباله‌های سطح روستا را جمع‌آوری کرد.

وی درباره علت وجود حجم بالای زباله در روستا اظهار داشت: سال 80 یک خودروی حمل زباله به روستا اختصاص یافت، ولی به علت حجم بالای کار و ناهمواری معابر هم‌اکنون به مرحله اسقاط رسیده است و در گوشه‌ای از روستا خاک می‌خورد.

عادل سالمیان یکی از مشکلات روستا را کمبود فضای آموزشی عنوان کرد و گفت: با وجود جمعیت بالای این روستا که دارای سه هزار و 500 خانوار است، وجود سه  مدرسه بسیار کم است و در این روستا دبیرستان نیز وجود ندارد. به همین خاطر حداقل 50 درصد دختران روستا، مقطع دبیرستان را به علت نبود دبیرستان و دوری راه از دست می‌دهند.

وجود تنها یک اتوبوس برای جابه‌جایی مردم نیز از دغدغه‌های منطقه است که به علت تردد تنها چهار نوبت در روز، مردم را با مشکلاتی مواجه کرده و به علت این‌که روستا تحت نظارت سازمان اتوبوسرانی شهر اهواز نیست، بخش حمل و نقل آنها بدون متولی است.