ناجی لینوکس در راه است

بروس بای‌فیلد در مجله لینوکس به یکی از باگ‌های ایجاد شده در وب‌سایت لانچ پد (محل پشتیبانی و توسعه اوبونتو) اشاره کرده و افزوده است که دغدغه برخی توسعه‌دهندگان آزاد اوبونتو هم اکنون این است که رابط کاربری آن به اندازه نگارش‌های قدیمی‌تر قابل پیکربندی نیست.

مطلب بای‌فیلد را می‌توانید در لینک زیر مطالعه کنید:

در این مطلب‌، عمیقا اشاره شده که بین جامعه قدیمی و جدید لینوکس یک شکاف افتاده است. اما این شکاف و دردسرهایی که ایجاد کرده است‌، ناگهان آدم را به این فکر وا می‌دارد که مبادا پرداختن به این مسائل اشتباه باشد.

این درست است که یونیتی از نظر بسیاری از کاربران رابط فوق‌العاده‌ای نیست و تنها طرح و مفهوم آن جذاب است؛ اما بزرگ‌ترین مشکل آن‌، نبود قابلیت کافی برای پیکربندی مطابق با سلیقه شخصی است.

یونیتی طرح جدیدی را در دنیای رابط‌های کاربری پایه‌ریزی کرده است : ظرفی سبک‌، سریع و زیبا برای عرضه آنچه در دنیای رابط‌های موبایل مهم است و روز‌به روز وابستگی آن به نرم‌افزارهای سرویس‌گرا یا همان مرورگرها بیشتر می‌شود.

در حالی که دغدغه فعلی کاربران رابط کاربری است، نباید فراموش کرد که سمت دیگر معادله هنوز می‌لنگد و تعادل بین رابط کاربری و چیزی که (نرم‌افزارهای کاربردی) سیستم عامل را به یک سیستمی خوب تبدیل می‌کند، برقرار نیست.

در سطح اولیه نرم‌افزاری، لینوکس کار راه بینداز است: مجموعه آفیس منظم، مدیریت فایل، مرورگرها، واژه‌پردازها و سیستم کتابخانه‌ای موسیقی. اما هر چیز فراتر از آن را باید یا از طریق ماشین مجازی به‌دست‌آورد یا از طریق آنلاین.

شاید بزرگ‌ترین مشکل عرضه‌کنندگان تجاری لینوکس از جمله کانونیکال این باشد که آنها اخیرا توجه خاصی به محیط دسکتاپ نشان داده‌اند‌، در حالی که شاید باشند کسانی که بپرسند این نرم‌افزارها در دوران SaaS به چه دردی می‌خورد؟

بسیاری معتقدند نرم‌افزار سرویسی‌، ناجی لینوکس است. این‌گونه ‌نرم‌افزارها به درستی لینوکس را از دیگر سیستم‌های عامل مجزا می‌کنند. مشکل لینوکس امروز، نبود نرم‌افزارهای خوب برای محیط دسکتاپ نبوده است‌، بلکه مشکل آن رابط کاربری‌اش است. در این خصوص وقتی کاربر معمولی را در نظر بگیریم‌، بیشتر خود را نشان خواهد داد.

نرم‌افزار سرویسی همه این مشکلات را رفع خواهد کرد. نرم‌افزارهای رایانش ابری به هر کسی که یک مرورگر داشته باشد اجازه می‌دهد همان نرم‌افزار را بدون ذره‌ای تغییر اجرا کند‌، بدون آن که مساله سیستم عاملی باشد که استفاده می‌کنند. واضح است که این مساله برای همه و نه فقط برای لینوکس صادق است. ویندوز8 مایکروسافت و لاین اپل نشانه‌های حقیقی نرم‌افزارگرایی هستند. حتی LibreOffice هم در حال کار روی یک نسخه تماما آنلاین است.

دغدغه اینجاست که هنوز جامعه لینوکسی به این سمت حرکت نکرده است. از آخرین باری که یک نرم‌افزار لینوکسی برای آینده قدم بزرگی برداشته است‌، مدت بسیاری می‌گذرد.

در هیاهو برای رابط کاربری‌، جامعه توسعه لینوکس همه چیز را فراموش کرده و تنها به یک طرف معادله بسنده کرده است. در این صورت تنها امید نجات لینوکس‌، موفقیت و پاگرفتن نرم‌افزارهای SaaS است.

محمدرضا قربانی