آیا این فقط یک بازی ساده کامپیوتری است؟

در فیلم شاهد برش‌هایی از یورش این سربازان هستیم. برج میلاد از دور پیداست. هواپیماهای جنگی، انفجار، آتش، تیراندازی و راکت‌هایی که تهران را درهم می‌کوبند. بی‌بی‌سی می‌پرسد: «آیا بازی بتلفیلد ۳ توطئه‌ای حساب‌شده در آماده‌کردن افکار عمومی ‌برای جنگ علیه ایران است یا یک بازی کامپیوتری ساده؟»

به زبان ساده یعنی آیا داستان این بازی به این واقعیتی که امروز با آن سروکارداریم٬ به ناوگان‌های آمریکایی در خلیج‌فارس و پایگاه‌های نظامی‌ آن کشور دورتادور ایران‌ /‌ به تهدید اسرائیل ‌/‌ به تهدیدات اوباما برنده جایزه نوبل صلح‌/‌ به بمب خبری دستگیری اتومبیل‌فروش ایرانی در آمریکا‌ /‌ به اعلام همراهی بریتانیا در جنگ علیه ایران ‌/‌ به دخالت بشردوستانه‌ /‌ به اتهامات هسته‌ای به ایران‌ /‌ و در کل به جوی که در عرصه افکار عمومی‌ علیه ایران به وجود آمده است ربطی دارد؟

گوینده بی‌بی‌سی از جیمز بینز مدیر یکی از مجلات تخصصی بازی‌های کامپیوتری می‌پرسد: «داستان این بازی روی افکار عمومی‌ چه تأثیری خواهد گذاشت؟»

جواب جیمز این است: هیچ تأثیری!

می‌گوید: «مشتری معمولی این بازی‌ها حتی یک لحظه هم به داستانش فکر نمی‌کنه. اونا فقط می‌خوان تو دنیای بازی اینور و اونور برن و سرگرم بشن. برای فهم این نکته باید به محبوبیت قسمت آنلاین و تیمی‌ این بازی توجه کنید... این‌که این جنگ کجا و بین چه کسانی درمیگیره هیچ اهمیتی نداره.»

و شاهد از غیب می‌رسد:

بی‌بی‌سی در ادامه صف خریداران بازی را نشان می‌دهد و با یکی از جوان‌هایی که می‌خواد اینور و اونور بره و با به گلوله بستن ایرانی‌ها و شلیک راکت به خانه‌‌های‌شان سرگرم شود، مصاحبه می‌کند. به قول جیمز، با یکی از «مشتریان معمولی»:

«راستشو بخوای من اصلا از داستانش چیزی نمی‌دونم. فقط می‌دونم اسلحه توش هست و... عراق؟ وایسا ببینم... عراق بود یا ایران بود؟... خاورمیانه دیگه... راست‌شو بخوای مطمئن نیستم.»بی‌بی‌سی،‌ این عشوه‌گر قدرت٬ شعور ایرانی‌ها را خیلی دست کم می‌گیرد. می‌گوید، کسی که فکر کند این بازی ربطی به اوضاع حال و واقعیت امروز کشور ما دارد، طرفدار تئوری توطئه است. بی‌بی‌سی از مخاطب ایرانی می‌خواهد قبول کند که این فقط یک بازی سرگرم کننده است. از او می‌خواهد بپذیرد:«توطئه‌ای در کار نیست. این گردش چرخ دنده‌های روغن‌خورده یک صنعت است.»