در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
در این میان معلمی از وزیر میخواهد که راه را برای مدیران مدارس که از معلمان میخواهند به دانشآموزان نمره بدهند سد کند، او میگوید: آقای وزیر! بخشنامهای، آییننامهای یا دستوری بدهید که راه را بر نمرهدهی کیلویی به دانشآموزان ببندد.
وزیر در واکنشی سریع میگوید: «اینطور نیست.» اما به گواه خبرنگار فارس، معلم شاهد میآورد که خود او بارها مجبور شده است به اصرار مدیران مدارس نمره بدهد؛ پاسخ وزیر از این جمله فراتر نمیرود: «شما این کار را نکنید. شما شأن معلمی را حفظ کنید.»
مشکل نمره دادن به دانشآموزان در مدارس از دولتی گرفته تا غیردولتی، آسیب جدیدی در نظام آموزش نیست که با انکار همیشگی حمیدرضا حاجیبابایی حل و فصل شود.
این که وزیر از معلم منتقد میخواهد که شأن خود را حفظ کند و زیربار اصرار مدیر مدرسه نرود نشان میدهد که عالیترین مقام وزارتخانه، آسیب جدی نمرهدهی کیلویی به دانشآموزان را در حد یک مشکل فردی تقلیل داده و نخواسته است این مشکل را به صورت فراگیر ببیند.
پاسخی مانند «شما در کدام مدرسه شاغل هستید؟»، «نام منطقه و مدیر مدرسه را بنویسید.» یا عبارت ساده «حتما پیگیری میکنم» میتوانست نشانه عزم وزیر به مهار آسیبهای موجود باشد، اما توصیه به رعایت اخلاق فردی، به نوعی پاک کردن صورت مساله است.
واقعیتی به نام دادن نمره برای ارتقای بهرهوری و عملکرد مدارس و معلمان از یکسو و کاهش آمار مردودی و افت تحصیلی در مناطق مختلف از سوی دیگر، سالهاست بدون آمار و مدرک مستندی به فرهنگ حاکم در برخی مدارس تبدیل شده و متاسفانه اولیا و دانشآموزان و برخی معلمان هم به دلیل مصلحت شخصی در برابر آن سکوت میکنند.
برخی مدیران مدارس بویژه غیردولتیها گمان میکنند برای نشان دادن کارنامه درخشان مدرسه خود باید میانگین سطح نمرات دانشآموزان را بالا ببرند، بر همین اساس از معلمان بخواهند که نمره کیلویی بدهند. در این میان انکار اصل مطلب به بقای آن کمک میکند.
کتایون مصری - گروه جامعه
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: