باغبان کودکان

هرچند سابقه آموزش و تربیت کودکان ناشنوا در دنیا به حدود ۴۰۰ سال به صورت پراکنده و ۲۰۰ سال به طور انسجام یافته می‌رسد، اما در ایران این سابقه به زحمت به 90 سال می‌رسد. سال ۱۳۰۳ را می‌توان آغاز آموزش ناشنوایان به طریق علمی در ایران به حساب آورد. آغازگر و پیشگام تعلیم و تربیت کودکان ناشنوا در ایران زنده یاد جبار عسگرزاده (باغچه‌بان) و محل شروع آن تبریز بود.
کد خبر: ۴۳۴۴۹۵

جبار باغچه‌بان بدون اقتباس از شیوه آموزش ناشنوایان در خارج از کشور و با روش آزمایش و خطا و تجربه، معضل بزرگی را از پیش روی خانواده‌های دارای کودک ناشنوا برداشت. وی موسس نخستین کودکستان (باغچه اطفال) در تبریز بود.

باغچه‌بان اواخر سال ۱۳۰۳ در باغچه اطفال با پذیرش 3 کودک ناشنوا کار تجربی با ناشنوایان را آغاز کرد و پس از ۶ ماه موفق شد به 3 کودک ناشنوا خواندن و نوشتن بیاموزد. پس از انحلال باغچه اطفال، وی به شیراز رفت و تا سال ۱۳۱۱ در کودکستان شیراز مشغول فعالیت فرهنگی بود. باغچه‌بان سال ۱۳۱۱ به تهران بازگشت و نخستین دبستان ناشنوایان را در خیابان ناصرخسرو در خانه‌ای محقر تاسیس کرد و تا ۱۰ سال به عنوان مدیر، معلم و فراش دبستان با ۳۰ نفر دانش‌آموز، دبستان را اداره کرد. وی اواخر نخستین سال تاسیس دبستان، وسیله‌ای به عنوان تلفن گنگ اختراع کرد که کر و لال‌ها با گرفتن میله آن به دندان می‌توانستند از طریق استخوان فک، ارتعاشات صوتی را دریابند.

سال ۱۳۲۸ اساسنامه آموزشگاه کر و لال‌های باغچه‌بان از سوی شورای عالی فرهنگ تصویب شد.

هرچند بعد از سال ۱۳۳۲ به بعد، بر اثر حمایت وزیر فرهنگ وقت و توجه وزارت آموزش و پرورش بخشی از دشواری‌های دبستان تا حدی حل شد، اما با توجه به افزایش روز افزون مراجعان، کمبود جا و نداشتن مدرسه ویژه کار به طور روزافزونی دشوار بود. سال ۱۳۳۴ کلنگ نخستین ساختمان ویژه ناشنوایان در یوسف‌آباد زده شد و سال ۱۳۳۶ این مدرسه با ظرفیت ۱۲۰ دانش‌آموز افتتاح و بهره‌برداری شد.

سال ۱۳۴۱ ساختمان دیگری در ضلع جنوبی آموزشگاه در 4 طبقه با ۲۰ کلاس ضدصوت، کلینیک سنجش شنوایی، سالن اجتماعات، ناهارخوری و کتابخانه آماده بهره‌برداری شد و تعداد دانش‌آموزان به ۲۲۰ نفر رسید. سرانجام سال ۱۳۴۷ دفتر آموزش استثنایی تاسیس و متولی آموزش استثنایی در کشور شد. از سال ۱۳۴۸ معلمان دوره دیده و متخصص ناشنوایان هر ساله حدود ۳۰ نفر بین نواحی آموزشی تهران و شهرستان‌های کشور توزیع می‌شدند. این معلمان در مراکز آموزشی از پیش تاسیس شده مشغول فعالیت شدند.

مدارس ناشنوایان تهران از سال ۱۳۶۳ تحت پوشش مجموعه آموزشی باغچه‌بان قرار گرفتند و در زمان تشکیل سازمان آموزش و پرورش استثنایی حدود ۲۷ باب آموزشگاه خاص ناشنوایان فعالیت داشتند. با تاسیس سازمان آموزش و پرورش استثنایی، گام‌های علمی برای تالیف کتب درسی خاص گروه‌های مختلف استثنایی ازجمله ناشنوایان برداشته شد که در مرحله نخست برای نوآموزان پیش‌دبستانی آماده و توزیع شد و مناسب‌سازی کتاب‌های درسی ادامه پیدا کرد.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها