ظهور یک دروازه‌بان شاخص در برزیل

برزیلی‌ها به خاطر بافت سنتی و ذات فوتبال‌شان و این که پیوسته در حال حمله‌اند و به دفاع نمی‌اندیشند معمولا سنگربانان بزرگی نداشته‌اند و دروازه به واقع نقطه ضعف کارشان در تمامی این سال‌ها بوده است. کلودیو تافارل در دهه 1990 و جولیو سزار از 2005 به بعد کسانی بوده‌اند که یک استثنا در قاعده فوق شمرده شده و دروازه‌بانانی با کلاس جهانی شناخته شده‌اند. حتی ارزش سزار به حدی رسید که به اعتقاد اکثر کارشناسان دروازه‌بان اول جهان در سال‌های 2009، 2010 و حتی بالاتر از ایکرکاسیاس اسپانیایی بود، اما وی نیز از تابستان سال پیش به این سو رنگ و نمای گذشته را نداشته است. آیا گابریل که در کلمبیا خوش درخشید و در ستیز ضربات پنالتی در برابر اسپانیا در مرحله یک‌چهارم نهایی دو ضربه رقیب را مهار کرد و باعث حذف این رقیب بزرگ اروپایی شد و در فینال در برابر پرتغال دیگر تیم نامدار و مدعی اروپا هم محکم نشان داد، می‌تواند جای سزار را بگیرد و دروازه‌بان شماره یک برزیل شود؟

«مانو» که 15 ماه است به جانشینی کارلوس دونگا برزیل را رهبری می‌کند، از اظهارنظر مستقیم و صریح در این خصوص ابا دارد، اما چون گابریل را به مسابقات اخیر تیم خود دعوت کرده و بعد از روی کار آمدن، در اردوی ملی یک موج جوان‌گرایی وسیع را در تیم ملی بزرگسالان برزیل اعمال نموده و باور وی و همفکرانش این است که باید برای جام جهانی 2014 در خاک برزیل روی جوان‌ترهایی همچون گانزو، نیمار و لوکاس حساب باز کرد و مسن‌ها را کنار گذاشت، بدیهی است که گابریل هم به طور جدی در ذهن وی جا داشته باشد. این دروازه‌بان 19 ساله به اندازه زمان باقیمانده تا شروع جام‌جهانی بعدی (2 سال و 8 ماه)‌ وقت دارد منه‌زس را قانع کند که پیراهن ثابت تیم ملی را در این رقابت‌ها به تن وی بپوشاند.

نی‌فرانکو، سرمربی موفق تیم ملی جوانان برزیل که این کشور را برای پنجمین بار در دوران برگزاری جام‌های جهانی جوانان به فتح این جام رهنمون ساخت و به یک قدمی آرژانتین رکورددار فتح رقابت‌ها رساند، در تعریف از گابریل اصلا جانب احتیاط را نمی‌گیرد و برخلاف منه‌زس نمی‌کوشد که احترام سنگربانان مسن‌تر کشور را حفظ کند یا اسباب دلخوری جولیو سزار نشود.

فرانکو می‌گوید: «من اصلا باور نمی‌کردم این بچه (گابریل)‌ زیر سخت‌ترین فشار روحی این طور پخته عمل کند، او از دلایل اصلی قهرمانی ما در کلمبیا بود و من کلمات مناسبی برای تجلیل از وی و مناسب برای این که حق مطلب درباره او ادا شود، نمی‌یابم. من که از او بسیار مسن‌تر هستم، به یاد کارهای بزرگ کلودیو تافارل در جام جهانی 1994 در آمریکا افتادم. اگر او آن ضربات پنالتی را در برابر ایتالیا در بازی فینال مهار و رقبای نامدار ما را عصبی نمی‌کرد، امکان نداشت ما فاتح آن جام شویم. تافارل در کل آن پیکارها عالی عمل کرد. حالا من امیدوارم که گابریل همان خط و راه را طی کند. وی نه فقط در ضربات پنالتی بلکه در طول مسابقه‌ها و در جریان بازی‌ها نیز گل‌های مسلم متعددی را از رقبا گرفت و پخته‌تر از آن عمل کرد که از ورزشکاری با سن و سال او معمولا انتظارش می‌رود.»

گابریل اوایل پاییز 2011 اظهار می‌دارد: «ما در تیم ملی جوانان برزیل تمرین پنالتی داشتیم زیرا به چشم دیده بودیم که تیم بزرگسالان کشورمان در پیکارهای امسال کوپا آمه‌ریکا در یک‌چهارم نهایی با ضربات پنالتی به پاراگوئه باخته و حذف شده بود، اما این تمرینات هیچ‌گاه زیاد و طولانی نبود. ما باور داشتیم که بدون نیاز به پنالتی هم قادر به سبقت جستن از رقبا هستیم.»

گابریل، عضو باشگاه کروزیرو است و بدیهی است که جولیو سزار اینترمیلانی، دروازه‌بان محبوب و الگویش باشد و وی به کاکای رئال‌مادریدی هم دلبستگی دارد. با این که مهارت گابریل در مهار پنالتی‌ها مورد توجه ویژه‌ای قرار گرفته، اما او در جریان مسابقات نیز بسیار ماهر و بلندپرواز نشان داد و فرصت‌های متعددی را از رقبا گرفت و اوج این روند در برابر همان تیم اسپانیا در مرحله یک‌چهارم نهایی بود. با این حال او فقط شاد و مسرور است که باعث صعود برزیل و در نهایت قهرمانی مجدد این کشور در جهان در رده سنی جوانان شده است. گابریل می‌گوید: «فقط من نیستم که شایسته تقدیرم و تمامی اعضای تیم ملی جوانان برزیل در کلمبیا خوب عمل کردند. حالا وقت آن رسیده است که به رده سنی بزرگسالان فکر کنم. خوشبختانه دستاوردهای ما در کلمبیا درس خوبی برای من شده است تا در گام و مرحله بعدی زندگی‌ ورزشی‌ام نیز موفق و صاحب امکانات و وسایل لازم باشم.»

منبع:O Globo / مترجم : وصال روحانی