صداهایی که در آب به گوش می‌رسند

 اگر آنها با صدای بلند صحبت کنند، می‌توانید حروف صدادار را به‌راحتی بشنوید. در چنین شرایطی حروف بی‌صدا نامفهوم و گنگ به نظر می‌رسند و شما نمی‌توانید برخی کلمات را بدرستی بشنوید یا حتی ممکن است آنها را با کلمات دیگری اشتباه بگیرید. امواج صوتی در آب بخوبی منتقل می‌شوند، اما برخی اصوات هنگام ورود از هوا به آب با محدودیت‌هایی مواجه می‌شوند. به نظر شما چرا حروف صدا‌دار براحتی از این موانع موجود عبور می‌کنند و حروف بی‌صدا در برخورد با این موانع دچار مشکل می‌شوند؟

هر صدایی که به گوش می‌رسد، ترکیبی از صداهای مختلف است، اگرچه ممکن است ما هیچ‌گاه متوجه وجود مجموعه‌ای از اصوات زیر و بم در صدایی که به گوش‌مان می‌رسد نشده باشیم، اما قرار گرفتن همین اصوات در کنار هم، ماهیت صدایی را که به گوش می‌رسد تشکیل می‌دهد. به طور کلی، حروف بی‌صدا در مقایسه با حروف صدادار فرکانس صوتی بالاتری دارند و به عبارت دیگر، حروف بی‌صدا که می‌شنویم از مجموعه‌ای از امواج صوتی با طول موج کوتاه و سرعت حرکت زیاد تشکیل شده‌اند.

در مقابل، حروف صداداری که به گوش می‌رسند، عمدتا از امواجی با فرکانس پایین‌تر ساخته می‌شوند. به عبارت دیگر، این گروه از صداها متشکل از امواج با طول موج بلندتر هستند که سرعت حرکت آنها کمتر است. وقتی امواج صوتی با طول موج کوتاه با سطح ناهموار آب برخورد می‌کنند همچون توپ‌های پینگ‌پنگ که با یک سطح ناهموار برخورد کرده باشند در جهات مختلفی پراکنده خواهند شد، اما آن دسته از امواج صوتی که طول موج بلندتر و فرکانس پایین‌تری دارند، در برخورد با امواج کوچک موجود در سطح آب چندان تحت تاثیر قرار نمی‌گیرند؛ چراکه این گروه از امواج صوتی محدوده وسیع‌تری از سطح آب را در حین برخورد هدف قرار خواهند داد.

اگر امواج صوتی با طول موج کوتاه را توپ پینگ‌پنگ در نظر بگیریم، امواجی که طول موج بلندتری دارند در تماس با سطح آب، شبیه یک توپ بسکتبال عمل خواهند کرد و در نتیجه کمتر تحت تاثیر تماس با سطح آب قرار خواهند گرفت.

امواج صوتی که طول موج کمتری دارند، پس از تماس با سطح آب به میزان کمتری پراکنده می‌شوند و به همین علت شما نمی‌توانید این صداها را ـ که همان حروف بی‌صدا هستند ـ بخوبی بشنوید.

زهرا هداوند