در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
یک لحظه ترنم
مگر از راه در رسی
پرستویی به ظهر بهار
و من
به دیدن تو
چنان در آینهات مشغولم
که جهان از کنارم میگذرد
بیآنکه سر برگردانم
در فصلهای خونین هم میتوان عاشق بود
به قمریان عاشق حسد میورزم
و به ستاره و باران
که بر نیمرخ مهتابیات
بوسه میزنند
و به گلی که با اشاره تو میروید
***
مگر از راه در رسی
مگر از شکوفه سر برزنی
مگر از آفتاب به درآیی
وگرنه روز
تابوتی است
بر شانههای ابر
که مارا به افقهای ناپیدا میسپارد
و عشق
آهوی محتضری است
که سر بر شانههای باران میگذارد
بیا!
با جلوهای از آذرخش
چندان که باز آیی
ستارهها همه عاشق میشوند
و جوانی
در باران
از راه میرسد.
علی باباچاهی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
