گفت‌وگو با فخرالدین صدیق شریف، بازیگر سریال «شوق پرواز»

طعم زندگی در شوق پرواز

وقتی در سریال «هزار رنگ و هزار برگ» نقش قاضی را بازی کرد بسیار مورد توجه قرار گرفت. با بازی در سریال «شاه شکار» وارد تلویزیون شد و با بازی در فیلم «گراند سینما»، بازی در سینما را تجربه کرد.
کد خبر: ۴۲۹۶۳۱

او چهره آرام و شخصیت مهربانی دارد. برای همین هم اغلب در نقش‌های مثبت ظاهر می‌شود. او به کارهای تاریخی علاقه‌مند است و می‌گوید بازی در این نوع کارها به او آرامش می‌بخشد. به بهانه بازی‌اش در سریال شوق پرواز با او به گفت‌وگو نشستیم و این بهانه باعث شد تا کمی دفتر خاطراتش را باهم ورق بزنیم.

از انگیزه‌تان برای ورود به این حرفه بگویید.

علاقه‌ام به این حرفه، مرا به این سمت کشانده است. البته شاید کمی هم استعداد در این کار دخیل باشد، چراکه استعداد و علاقه‌ است که کنار هم قرار می‌گیرند و یکدیگر را شکل می‌دهند.

مجموعه شاه شکار (به کارگردانی سعید نیک‌پور)‌ اولین کار تلویزیونی شما بود. در چه نقشی ظاهر شدید؟

نقش سیدجمال‌الدین اسدآبادی از طریق آقای نیک‌پور به من پیشنهاد شد.

خودتان فکر می‌کنید به واسطه کدام نقش بیشتر دیده شده‌اید؟

نقش سیدجمال‌الدین اسدآبادی، چون هم اولین کارم در تلویزیون بود و هم توانستم با این نقش بیشتر به مردم نزدیک شوم.

یک نقش برای این که بتواند شما را جذب کند باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد؟

به نوعی باید در خدمت فرهنگ جامعه و در ضمن گیرا و حرفی هم در آن نهفته باشد، چون به هر حال ما رسالتی به عهده داریم.

شما بیشتر در کارهای تاریخی حضور داشتید. این مساله تا چه حد انتخابی بوده است؟

خودم کار تاریخی را خیلی دوست دارم، چون از این طریق مخاطب با گذشته خود بهتر و بیشتر آشنا می‌شود و ملتی هم که گذشته خود را بهتر بشناسد اجازه نمی‌دهد به او ستم کنند.

شوق پرواز یک مجموعه است که تاریخ معاصر را روایت می‌کند. از حضورتان در این کار برایمان بگویید.

بازی در این کار مثل تمامی کارهای قبلی‌ام به من پیشنهاد شد که پس از خواندن فیلمنامه پذیرفتم.

فیلمنامه کامل به دست شما رسید؟

بله، فیلمنامه کامل بود و از آنجا که هم جواد نوروزبیگی (تهیه‌کننده)‌ و هم یدالله صمدی (کارگردان)‌ را می‌شناختم با اعتماد کامل در این سریال بازی کردم.

مگر یدالله صمدی به عنوان کارگردان چه ویژگی‌ خاصی دارد؟

او معمولا نگاه لطیفی به کارهایش دارد؛ نگاهی که در آن بوی زندگی و همین‌طور گذشته ما ایرانی‌ها که همراه با سنت‌های مختلف است، حس می‌شود.

نقش‌تان را چقدر دوست داشتید و تا چه حد توانستید با آن ارتباط برقرار کنید؟

همان طور که می‌‌دانید من در این سریال نقش حاج اسماعل بابایی، پدر شهید بابایی را بازی می‌کنم. این نقش و کلا این شخصیت دارای وجوه مختلف است و در طول بازی‌ سعی کردم به نقش نزدیک شوم.

آقای صمدی در این راه چقدر به شما کمک کردند؟

بسیار زیاد. من خیلی دلم می‌خواست حاج بابایی را از نگاه و تفکر آقای صمدی عبور دهم و به نمایش بگذارم، چون کمتر کسی است در ایران که با شهید بابایی آشنایی نداشته باشد و از این نظر کار من بسیار سخت بود.

ارتباط‌تان با شهاب حسینی به عنوان پارتنر اصلی‌تان چطور بود؟

بسیار ارتباط خوبی با یکدیگر داشتیم. من هم‌اسم پدر ایشان هستم و از این جهت توانستیم ارتباطی را که باید ایجاد کنیم. شهاب حسینی بسیار جوان با استعداد و هوشمندی است و بسیار هم خوب توانسته از عهده نقشش برآید.

فکر می‌کنید به تصویر کشیدن زندگی چنین شهیدانی چقدر برای مخاطبان مفید و جذاب است؟

جدا از همه شعارها، این کار بسیار مفید است. ما باید از این افراد بیاموزیم و به زندگی آنها عمیق‌تر نگاه کنیم، چون این شخصیت‌ها نه‌تنها تکرار نمی‌شوند، بلکه می‌توانند برای نسل‌های آینده الگو نیز باشند. البته باید روایت نمایشی آنها را با نگاه امروز سینما و تلویزیون نشان دهیم تا با سلیقه مخاطبان یکسو باشد. اگر این اتفاق افتاد کار، پرمخاطب خواهد شد و در عین حال جذابیت‌های لازم را هم خواهد داشت.

بازی‌تان در این سریال چقدر طول کشید؟

حدود 2 ماه؛ قسمت‌های اعظم این کار در شهرستان قزوین تصویربرداری می‌شد و از این نظر هماهنگی‌ها زمان می‌برد.

شوق پرواز در پرونده هنری شما چه جایگاهی دارد؟

ازجمله کارهای خوب من است و راضی هستم و از آن به عنوان یک خاطره خوب یاد خواهم کرد. بخصوص این که افتخار داشتم در این سریال کنار هنرمندان بزرگ کشورم ایفای نقش کنم و خیلی زود توانستم با تار و پود این کار گره بخورم.

آقای صدیق‌شریف! چرا کمتر در نقش منفی ظاهر می‌شوید؟

دلیل خاصی ندارد. برای من نقش منفی یا مثبت، فرقی ندارد. چه‌بسا بازی در نقش‌های منفی توانایی بیشتری می‌خواهد و فضای کار بیشتری هم دارد. به هر حال اگر پیشنهاد خوبی در این زمینه داشته باشم حتما می‌پذیرم.

فکر می‌کنم چهره و لحن صدایتان و البته آرامشی که همیشه در شما وجود دارد بیشتر باعث شده تهیه‌کنندگان و کارگردانان و مخاطبانتان شما را در نقش‌های مثبت بپذیرند. در این مورد چه نظری دارید؟

البته این مساله لطف شماست و فکر می‌کنم تا حد زیادی نظرتان درست است.

از روندی که تا امروز در کارتان طی کرده‌اید راضی هستید؟

اگر بگویم نه، دروغ نگفته‌ام. فکر می‌کنم خیلی از کسانی که در عرصه هنر فعالیت می‌کنند شاید بیشتر اوقات نتوانسته‌اند بخشی از استعدادشان را نشان بدهند. بعضی وقت‌ها کارگردان‌ها و تهیه‌کننده‌ها نمی‌خواهند ریسک کنند و این غلط است. بازیگر باید همه نقش‌ها را بازی کند. می‌توانستم در هر دو نقش این قالب را بشکنم، اما در هر صورت نتوانسته‌ام به آن چیزهایی که در ذهنم داشتم ، برسم.

آقای صدیق‌شریف! فکر می‌کنید باید پیش از رفتن جلوی دوربین به نقش رسید یا پس از آن؟

اگر از پیش این اتفاق بیفتد بهتر است، چون در غیر این صورت شخصیت آن طور که باید پیدا نشده و غیرقابل باور می‌شود. البته خیلی از بازیگران در حین اجرای نقش‌شان مقابل دوربین آن را کامل می‌کنند.

در بازیگری به «حس» اعتقاد بیشتری دارید یا «تکنیک»؟

به نظرم هر دو مکمل یکدیگر هستند و هر کدام از آنها به تنهایی نمی‌توانند جواب مثبت بدهند.

پایان مصاحبه با شما...

امیدوارم توانسته باشم طی سال‌ها فعالیت در عرصه هنر، دینم را به مخاطبان ادا کرده و خاطره‌ای خوش برای آنها پس از رفتنم از این دنیا به جا گذاشته باشم.

محبوبه ریاستی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها