امامزاده جعفر بروجرد

«کل نفس ذائقه الموت و الیه ترجعون» و بر حاشیه آن نام متوفی نوشته شده و تاریخ فوت هم سنه 501 هـ.ق است.» می توان این سنگ را قدیمی‌ترین سند مکتوب در بنای امامزاده دانست که مربوط به حدود 900 سال پیش است.

بنای امامزاده از 5 قسمت ایوان، اتاق ورودی، رواق، اتاق مقبره (گنبد خانه) و سرداب تشکیل شده است.

برای ساخت بنای قدیمی از آجرهای قرمز استفاده شده و سطح دیوارهای درونی با گچ روکش شده است. گنبد بنا تماما با آجر ساخته شده است.

طرح بیرونی بنا به علت الحاقات در دوره‌های مختلف شکل نامنظمی به خود گرفته است.

گنبد بنای امامزاده جعفر از نوع گنبدهای 2 پوشش گسسته است. گنبد داخلی به شکل نیمکره ولی گنبد بیرونی از نوع گنبدهای مخروطی است.

کتیبه گوشه شرقی ایوان نشان می‌دهد که این بنا در تاریخ 1209 هـ.ق در زمان محمدتقی‌خان رازانی حاکم وقت بروجرد در قسمت ایوان و طاق تعمیراتی داشته است.

بر چارچوب در نام بانی آن به این ترتیب نوشته شده است: «بانی حسین‌بن محمد اوردیا». ‌جنس این در ، از چوب است و روی آن کنده‌کاری‌های جالب توجهی دیده می‌شود.

به گفته حمید ایزدپناه در کتاب آثار تاریخی لرستان، این شخص در سال 937 هـ.ق فوت نموده و در کنار حجره شمالی دفن شده است. بر سنگ مرمر سیاه رنگی که بر کناره راست درگاه حرم بر دیوار نصب شده نیز نام او نوشته شده است.