ییلاقی ‌آرام در دل جنگل

باور کنید جاده چالوس هنوز یکی از زیباترین جاده‌های دنیاست. هر پیچی که می‌خورد زیبایی تازه‌ای پیدا می‌شود؛ هنگامی که جاده چالوس تو را به ساحل زیبای دریای مازندران پیوند می‌دهد، وارد دنیای دیگری می‌شوی. یک سو کوه است و جنگل و دیگر سو دریا؛ دو زیبایی که یکدیگر را کامل می‌کنند.
کد خبر: ۴۲۱۶۰۳

اگر به سمت غرب مازندران بروید، طبیعت بکرتری را می‌بینید، هر چند تقریبا هیچ‌جا مصون باقی نمانده، هر جا جاده‌ای کشیده شده است، تخریب نیز مشاهده می‌شود و انبوهی از زباله؛ اما در هر صورت غرب مازندران هنوز شرایط بهتری دارد. آغوزحال یکی از همین جاهاست؛ سرزمینی کنار جنگل‌های 2000 و 3000 که هنوز ما آدم‌ها آسیب زیادی به طبیعت آن وارد نکرده‌ایم؛ البته شاید دلیلش این باشد که جاده آن همچنان خاکی است.

مسیر رسیدن به آغوزحال از تنکابن، همان مسیر جنگل‌های 2000 است. اما هنگامی که به تابلوی راهنمای جنگل‌های 2000 می‌رسی، در کنار آن، یک تابلوی راهنمای دیگر شما را به سمت دهستان سلیمان‌آباد راهنمایی می‌کند. از سلیمان‌آباد هم به‌سمت جنوب یعنی در جهت مخالف دریا و به سمت کوهستان باید راند.

ابتدای جاده آسفالت است. طبیعت اطراف جاده نیز پر از باغ‌های مرکبات است و در هر فصلی سفر کنی، می‌توانی آثاری از پرتقال و نارنج روی شاخه درختان پیدا کنی؛ چرا که برخی درختان محصولاتشان از سال قبل چیده نشده است و هنوز بر درختان خودنمایی می‌کند.

حدود نیم‌ساعت که جلو بروید، جاده خاکی آغاز می‌شود، البته جاده غیرقابل ‌تردد نیست و همه ماشین‌ها می‌توانند در آن بروند و بیایند. آرام‌آرام که به سمت کوه حرکت می‌کنی، دیگر خبری از باغ‌ها نیست و طبیعت بکر جنگلی آغاز می‌شود؛ مهم‌تر از هر چیز این‌که خبری از زباله نیست.

از وقتی که جاده خاکی آغاز می‌شود، باید حدود 35کیلومتر به سمت کوه برانی که به دلیل خاکی‌بودن و سربالایی بیش از یک ساعت زمان می‌برد. جنگل‌های آغوزحال، از جمله مناطق محافظت‌شده است، به همین دلیل در خیلی جاها با سیم‌خاردار مسیر ورود به جنگل بسته شده است و پس از نیم‌ساعت طی کردن جاده خاکی، ایست جنگلبانی را می‌بینی که تردد خودروها را کنترل می‌کند تا جلوی حمل غیرمجاز چوب درختان را بگیرد، اما در هر صورت در گوشه‌گوشه جنگل درخت‌های زیادی بریده شده‌اند و هر از گاهی کامیونی پیدا می‌شود و لاشه‌های چوب را به سمت شهر می‌آورد.

پس از یک ساعت به آغوزحال می‌رسی، دیگر آب و هوا کاملا متفاوت است. هر چند هنوز داخل جنگلی، ولی به سبب افزایش ارتفاع دیگر شرجی هوا اذیت نمی‌کند. استراحتگاه آغوزحال بیشتر شبیه یک اقامتگاه محلی است، ییلاقی که در فصل گرم تابستان مورد استفاده بومیان و مسافران قرار می‌گیرد و روزها در پناه سایه‌سار درختان بلند آن و شب‌ها به برکت نسیم کوهستان در آن می‌توان خنکی را نفس کشید.

آغوزحال هر چند امکانات زیادی ندارد، اما برای علاقه‌مندان به طبیعت و اماکن ییلاقی جایی خنک برای شب‌های تابستان محسوب می‌شود. در این منطقه زنبورداری رایج است و مسافران می‌توانند عسل سوغات ببرند.

آغوزحال ییلاقی است که با خودرو می‌توان به آنجا رفت ؛ اما از جهات دیگری، خود سرآغاز رسیدن به ییلاقات دیگر است، جایی که دیگر خودرو نمی‌تواند تردد کند و بومیان دل به جنگل می‌سپارند و با پای پیاده یا با قاطر خود را به بالاترها می‌رسانند. کم‌کم به جایی می‌رسی که دیگر هیچ درختی نمی‌بینی، حالا آن‌سوتر از جنگل، مرتعی می‌بینی بر فراز ابر...

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها