تو نیز یک خبرنگاری

اما اگر هیچ‌یک از این اتفاق‌ها نمی‌افتاد طبعا امکانی هم برای انتشار عکس، مطلب یا خبری که تهیه کرده بودید وجود نداشت و اگر می‌خواستید از شیوه‌های سنتی که یک فرد می‌توانست برای انتشار مطالب خود به کار گیرد استفاده کنید، مطمئن بودید که فقط عده معدودی صدایتان را خواهند شنید. اگر پای صحبت استادان روزنامه‌نگاری همچون حسین قندی و دیگران که در همان دهه‌هایی که محل بحث ماست کار خبرنگاری می‌کردند، بنشینید، می‌بینید که یک خبرنگار برای تهیه مطالبش چاره‌ای نداشته مگر این‌که از صبح با حضور در محل‌هایی که احساس می‌کرده می‌تواند حوزه خبری باشد، به تهیه مطلب و گزارش بپردازد.

در بهترین حالت هم (البته در کشور ما) یک تلکسی وجود داشته است که روزنامه‌نگاران و خبرنگاران می‌توانستند اخبار محدودی را از طریق آن به دست آورده و استفاده کنند. اما امروز شرایط عوض شده و رشد و گسترش تکنولوژی، همانند بقیه عرصه‌ها به کمک خبرنگاران هم آمده است. اگر چه هنوز همه‌روزه خبرنگاران و روزنامه‌نگاران زیادی با حضور در حوزه‌های خبری به کسب اخبار و اطلاعات می‌پردازند اما اینترنت و تلفن، کار را بسیار آسان‌تر کرده و در فضای مجازی طی مدت کوتاهی می‌توان به حجم انبوهی از مطالبی که در گذشته برای به دست آوردن آنها باید مدت‌ها زمان می‌گذاشتی، دست یافت.

گسترش تکنولوژی، تنها به سهولت کار روزنامه‌نگاران منجر نشده است، بلکه دامنه افرادی را که در این عرصه فعالند نیز گسترش داده است. امروز اگر شما، دغدغه‌های یک خبرنگار را داشته باشید دیگر همچون گذشته نیاز به صرف هزینه زیاد ندارید و اجباری هم نیست که حتما با یک رسانه کلان همکاری کنید. این روزها برای این که خبرنگار و روزنامه‌نگار باشید حتما نباید مجوز وزارت ارشاد داشته باشید و نامتان در جایی به عنوان خبرنگار ثبت باشد. الان فقط لازم است کمی‌با اینترنت و کامپیوتر آشنایی داشته باشید تا بتوانید فیلم، عکس و مطلبی را که می‌خواهید دیگران از آن مطلع شوند در سطح فضای مجازی منتشر کنید. اگر چه ممکن است در این فضا نیز با محدودیت‌هایی روبه‌رو باشید، اما چه بسا این محدودیت‌ها به اندازه چارچوب‌ها و حد و حدودی که در رسانه‌های سنتی تعریف شده‌اند، تنگ نباشند. بنابراین اگر در سر، آرزوی روزنامه‌نگاری دارید، اگر در ذهن به این می‌اندیشید که بتوانید با روشنگری و اطلاع رسانی، مشکلی از مشکلات جامعه و کشورتان حل کنید، اگر فکر می‌کنید که در جایی باید با انتقاد، دردی را درمان کنید، اگر تصور می‌کنید که تذکرتان می‌تواند مسوولی را از خواب بیدار کند، اگر احساس می‌کنید که در جایی به کسی ظلم شده و باید از او دفاع کرد، دست به کار شوید.

اگر در قطار مترو در تونل گیر کرده‌اید، اگر شاهد ناهنجاری اجتماعی بوده‌اید، اگر گوجه فرنگی در محله شما گران است، اگر در خیابان شاهد حادثه منحصر به فردی هستید، دست به کار شوید. با فیلمی ‌که به وسیله گوشی موبایلتان می‌گیرید، می‌توانید آنچه را می‌گویید مستند و مستدل کنید و به آگاهی دیگران برسانید. البته آنچه از آن به عنوان اصول حرفه‌ای روزنامه‌نگاری یاد می‌شود و یکی از مهم‌ترین آنها حفظ حریم شخصی افراد است، فراموش نکنید.